چهارشنبه امام رضایی که به نام جوادالائمه(ع) مزین شد
برف سبک شب گذشته، هنوز بر روی گلدستهها نشسته و هوای مشهد، عطری از سرمای زلال و پاکیزگی میدهد؛ سرمایی که به محض نزدیک شدن به بابالجواد(ع)، با گرمای دستهایی که به هم میخورند و آتش نذریها، ذوب میشود.
در این روز فرخنده، هر کسی که به بارگاه ملکوتی حضرت پا میگذارد، گویی به مهمانی ویژهای دعوت شده است؛از دوردستها آمدهاندکودکانی که شورشان از سرما قویتر است، جوانانی که با چشمانی پراز مهر به گنبد طلا خیره شدهاند، و سالمندان دلبستهای که هر قدمشان را با ذکر صلوات برمیدارند. اینان، همه، با استقبالی گرم پذیرایی میشوند؛ از فرنیهای لطیف که زیر زبان آب میشوند و خاطره مادران را زنده میکنند، تا چای و دمنوشهای اصیل که گرمایشان تا اعماق وجود نفوذ میکند و سرمای بیرون را فراموش میسازد. اینها فقط نذری نیستند؛ اینها تجلی شفقت جوادالائمه (ع) در کالبد محبت زائران است.
حال و هوای شهر، عیدانه است؛ شور میلاد چنان است که انگار هر لبخند، عیدی است که برای این مناسبت خاص تقدیم میشود. اما جذابترین صحنه، در گوشهای خلوتتر رقم میخورد: مراسم عقد تازهعروسها و دامادهایی که اصرار دارند اولین میثاق زندگی مشترکشان، زیر سایه عنایت امام جواد (ع) و در حریم امام رضا (ع) بسته شود. این عهدها، با نیت پاک و عطر حضور فرشتگان بسته میشوند و در اوج این توسل، نگاهها به آسمان بلند میشود.
پرواز کبوتران حریم رضوی، دیگر فقط یک منظره نیست؛ بالزدنهای منظم و پیوسته آنها، گویی ترجمان فرود و صعود بالهای ملائک است که برای تبریک این روز بزرگ، از آسمانها فرود آمدهاند. فضای حرم، چنان آکنده از حضور غیبی است که هر زائر، با تمام وجود حس میکند، بالهای فرشتگان، سایبان مهرشان بر سر اوست.
امروز، روزی است که حکمت در جوانی شکوفا شده و مهر در اربعین بهار تجلی یافته است. در این اربعین حسینی معنوی، دلهایمان را تازه میکنیم و با اشک شوق، این میلاد پربرکت را تبریک میگوییم و دست به سینه ذکر صلوات خاصه حضرت را میخوانیم اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی…