خاموشی یکی از صداهای ریشهدار فولکلور سقز
فرجی در خانوادهای برخاسته از عرفان و تصوف متولد شد و همین خاستگاه معنوی، نقش پررنگی در شکلگیری جهانبینی هنری او داشت. صدای او نه صرفاً برای اجرا، بلکه حامل روایتها، آیینها و حافظه شفاهی مردم سقز بود؛ صدایی که نسلها با آن زیستهاند.
این هنرمند نامدار، سالهای طولانی به آموزش ساز نی ـ از نی هفتبند و نی مسی گرفته تا نَرمَهنای ـ و نیز آواز کُردی پرداخت و شاگردان متعددی را با مبانی موسیقی فولکلور آشنا کرد. حضور پررنگ او در محافل مردمی، باعث شد نامش فراتر از یک هنرمند، به بخشی از هویت فرهنگی شهر تبدیل شود.
زندهیاد فرجی از پیشگامان فعالیتهای موسیقایی سازمانیافته در سقز بود و در سالهای 1353 و 1354، با تشکیل نخستین گروههای موسیقی در خانه فرهنگ و هنر سقز، نقش مؤثری در احیای جریان موسیقی بومی و معرفی آن به نسل جوان ایفا کرد.
پیکر این هنرمند، امروز پس از آیین تشییع، در قطعه هنرمندان آرامستان آیچی سقز به خاک سپرده شد؛ اما میراث او در صداها، نغمهها و حافظه فرهنگی مردم این شهر باقی خواهد ماند.