اعرافی: استاد مهدوی راد ترکیب دو مشرب علمی مشهد و قم را درک کردهاند
مشروح پیام آیت الله علیرضا اعرافی به آیین نکوداشت استاد محمدعلی مهدوی راد که پنجشنبه 11 دی 1404 در سالن فرهنگ دانشکدگان فارابی برگزار شد، بدین قرار است:
بسم الله الرحمن الرحیم
تجلیل از شخصیت ارزشمند استاد حجت الاسلام و المسلمین مهدوی راد، اقدام بسیار مبارکی است و ما به عنوان حوزه علمیه از همه عزیزانی که در جهت برگزاری مراسم تکریم و نکوداشت این دانشور عزیز و فرزانه اقدام کردهاند، تقدیر و تشکر می کنیم.
بنده افتخار دارم که با ایشان از دیرباز و از دور و نزدیک ارتباط و معاشرت داشته ام و از نکات و مباحث ایشان به صورت مستقیم و غیر مستقیم بهره مند شدهام.
دکتر مهدوی راد این ویژگی را دارند که هم مکتب مشهد و هم مکتب قم را درک کردهاند.دورهای که ایشان در حوزه علمیه مشهد تحصیل میکردند حوزه علمیه مشهد با حضور مرحوم آیت الله العظمی میلانی و بسیاری از شخصیتهای دیگر حوزوی فعال و پر جنب و جوش در مباحث علمی جایگاه خوب داشته است، ضمن آن که این حوزه در عرصه های فرهنگی و اجتماعی آن چنان دغدغه مند بوده است که حضور چهرههای بزرگی همچون مقام معظم رهبری در آن حوزه بر این شور و شوق و نشاط علمی، فرهنگی و اجتماعی میافزوده است.
افزون بر اینکه حوزه علمیه مشهد در عرصه ادبیات عرب یک حوزه دیرپا و غنی بوده است، استاد مهدوی راد این ویژگیها و امتیازات حوزه مشهد را درک کرده و با مکتب و مشربهای گوناگون آن آشنایی نزدیک داشتند.
انس و ارتباطشان با قرآن کریم هم در کنار سایر ساحتهایی که اشاره شد در همان مشهد شکل گرفت.بعد از آن با مهاجرتشان به قم با مشارب گوناگون کلامی، فلسفی، فقهی، حدیثی و تفسیری قم آشنا شدند و آشنایی خوب و عمیق در سطوح ممتاز در قلمروهای مختلف علوم اسلامی در قم پیدا کردند.
ادراک دو مشرب و دو مکتب از دو حوزه به ویژه حوزه آن دوره مشهد یک امتیاز در سوابق علمی و شخصیت علمی و فکری ایشان است.
استاد مهدوی راد عالم و روحانی اجتماعی و درگیر با مسائل فکری فرهنگی، اجتماعی و سیاسی کشور در طول چند دهه (از همان ادوار نهضت امام خمینی (ره) تا انقلاب اسلامی و پس از آن شکل گیری نظام اسلامی و گفتمان انقلاب اسلامی) است.
ایشان ضمن اینکه دانش آموخته کوشایی در حوزهٔ فقه، اصول، ادبیات و مباحث گوناگون حوزوی بودهاند با این حال به درستی و با هوشمندی تمرکز خود را بر محور و کانون قرآن و حدیث تنظیم کردهاند.
در واقع به رغم شرایط علمی خوب ایشان در حوزههای مختلف علوم اسلامی و حوزوی، تاکید ایشان بر محور قرآن و سنت یک نقطه درخشان در سنت علمی و زندگی و زیست علمی ایشان است.
ایشان ضمن اینکه یک پژوهشگر و محقق ارزشمند و مورد اعتماد هستند یک حس و ظرفیت خوب در مدیریت پژوهش راهبری زیرساختهای پژوهش و طرحهای کلان پژوهشی دارند.
در عین حال در مدیریتهای اجرایی و امثال آن ورود ندارند و نخواستند که ورود داشته باشند اما در مدیریت پدیدهها و رخدادهای پژوهشی مثل کتاب سال و امثال آن ورود عالمانه، منضبط و سودمند داشتند؛ همان طور که در راهبری پروژههای کلان تحقیقاتی و مطالعاتی و هدایت کارهای جمعی و گروهی در پژوهش نیز توانایی و مهارتهای ارزشمندی دارند.
ایشان در کنار امتیازات علمی، نگاههای جامع، رویکردهای بین المللی، راهبریهای پژوهشی و تاثیرات خوبی که در فضای مباحث گوناگون علمی در حوزه و دانشگاه گذاشتند و جمع زیادی از دانشجویان و طلاب از ایشان بهره بردند و از قلم و بیان و هدایتهای ایشان بهره مند شدند و کتابها و آثار خوبی تولید کردهاند اما آنچه به همه این ها صفا و جلوه میدهد، اخلاق خوب، منش متعالی، سلوک مردمی و روحیه معنوی ایشان است.
از مقدمات اصلی حوزوی بودن، نگاه آسمانی، رویکرد عرفانی و تقید به ارزشهای اخلاقی و تجلی این ها در سلوک شخص در ارتباط با خدا، مردم و در ارتباط با دانش پژوهان است که این اوصاف متعدد اخلاقی و فضیلتهای گوناگون در سبک و سیره و عمل ایشان به خوبی نمایان است. این ها جای تقدیر و تحسین دارد.
باز هم از این شخصیت بزرگوار تقدیر و تشکر میکنیم و برای ایشان آرزوی توفیق داریم.ان شاءالله مستدام باشند و فیض و تلاش علمی و راهبریهای علمی شان استمرار داشته باشد. در پایان مجدداً از همه برگزار کنندگان این نکوداشت، حضار، ارائه دهندگان مقاله و سخنرانان هم تقدیر و تشکر می کنم.