روز علوم انسانی اسلامی؛ فرصتی برای بازخوانی هویت علمی و اجتماعی ایران

علوم انسانی اسلامی، شاخهای از دانش است که مطالعه انسان، جامعه و فرهنگ را با بهرهگیری از مبانی دینی و ارزشهای اسلامی پیش میبرد. این علوم، از فلسفه و جامعهشناسی گرفته تا حقوق، اقتصاد، مدیریت و علوم تربیتی را دربر میگیرد و تلاش دارد تا با نگاه اسلامی، مسائل و چالشهای جامعه را تحلیل و راهکار ارائه کند.
اهمیت این روز در آن است که یادآوری میکند تولید علم انسانی بومی و اسلامی، کلید توسعه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کشور است. بدون دانش عمیق در این حوزه، تصمیمسازیهای اجتماعی و مدیریتی نمیتواند مبتنی بر واقعیتها و نیازهای جامعه ایرانی و اسلامی باشد.
ایران، با پیشینه علمی و فلسفی کهن، همواره ظرفیت بالایی برای تولید علم داشته است؛ اما در عصر مدرن، بسیاری از علوم انسانی غربی بر نظام آموزشی و پژوهشی کشور تاثیر گذاشتهاند. نامگذاری روزی به عنوان علوم انسانی اسلامی، تاکید بر خوداتکایی علمی و بازگشت به ریشههای فرهنگی و دینی است.
یکی از اهداف مهم این روز، تشویق پژوهشگران و دانشگاهیان به بازاندیشی در چارچوب اسلامی است؛ بهگونهای که نظریهها و مدلهای توسعه، تربیت، سیاستگذاری و مدیریت با شرایط فرهنگی و اجتماعی ایران و جهان اسلام همخوانی داشته باشند.
علوم انسانی اسلامی همچنین به دنبال تقویت هویت ملی و دینی در جامعه است. وقتی انسان و جامعه بر اساس اصول اسلامی و اخلاقی تحلیل شوند، سیاستها و تصمیمگیریها با عدالت، اخلاق و مسئولیت اجتماعی همسو خواهند بود.
نقش این علوم در حل مسائل اجتماعی و فرهنگی کشور غیرقابل انکار است. موضوعاتی چون بحران هویت، آسیبهای اجتماعی، توسعه پایدار، عدالت آموزشی و فرهنگی، بدون بهرهگیری از دانش انسانی اسلامی قابل مدیریت و تحلیل نیستند.
این روز فرصتی است برای تبیین جایگاه پژوهش و دانشگاه و ضرورت حمایت از پژوهشگران و دانشجویان علوم انسانی اسلامی. این حمایت شامل منابع مالی، زیرساختهای پژوهشی و فراهم کردن فرصت برای انتشار و همایشهای علمی است.
نکته مهم دیگر آن است که علوم انسانی اسلامی باید فراتر از فضای دانشگاهی و تئوریک حرکت کند و به سیاستگذاریها، برنامههای آموزشی، رسانهها و تصمیمسازیها در سطح کلان کشور راه پیدا کند.
توسعه علوم انسانی اسلامی، به معنی توانمندسازی نهادهای اجتماعی، فرهنگی و تربیتی کشور است. وقتی مدیران و کارشناسان بر اساس دانش انسانی اسلامی آموزش دیده باشند، تصمیمهای آنان با نیازهای واقعی مردم و ارزشهای جامعه هماهنگ خواهد شد.
این روز همچنین فرصتی است برای شناخت آسیبها و چالشهای فعلی علوم انسانی در ایران. ضعف در تولید نظریههای بومی، تقلید صرف از الگوهای غربی و کمبود پژوهشهای کاربردی، برخی از مسائل موجود است که باید با راهبرد علمی و برنامهریزی هدفمند رفع شود.
مشارکت فعال دانشگاهها، مراکز تحقیقاتی و تشکلهای دانشجویی، میتواند فضایی پویا برای نوآوری و نظریهپردازی بومی ایجاد کند و توانمندی کشور در عرصه علوم انسانی اسلامی را ارتقا دهد.
این روز یادآور آن است که مسیر توسعه پایدار فرهنگی و اجتماعی کشور بدون علوم انسانی اسلامی ممکن نیست. هر جامعهای که بخواهد هویت، عدالت و اخلاق را حفظ کند، باید به دانش انسانی متناسب با فرهنگ و ارزشهای خود توجه کند.
تقویم کشور با ثبت چنین روزی، به پژوهشگران، دانشگاهیان و نهادهای فرهنگی یادآوری میکند که مسیر پیشرفت و تصمیمسازی اجتماعی باید با نگاه علمی و دینی همسو باشد. این روز نمادی از تلاش برای استقلال فکری و فرهنگی در علوم انسانی است.
در نهایت، روز علوم انسانی اسلامی فرصتی است برای ترویج دانش، الهامبخشی به پژوهشگران و بازخوانی هویت ایرانی-اسلامی. این روز باید یادآور تلاش همه کسانی باشد که در مسیر تولید علم انسانی، عدالت، اخلاق و توسعه اجتماعی در چارچوب ارزشهای اسلامی حرکت میکنند.