بافت 95 هزار مترمربع فرش دستباف در خراسان جنوبی

محمدحسن کامیابی‌مسک، بازرس اتحادیه فرش دستباف خراسان جنوبی امروز در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم اظهار کرد: از ابتدای سال تاکنون 95 هزار مترمربع فرش دستباف در استان تولید شده است که نسبت به مدت مشابه سال قبل کاهش 20 درصدی دارد.

وی با بیان این که ارزش فرش دستباف تولید استان، چهار هزار و 750 میلیارد ریال است که توسط 50 هزار بافنده تولید شده است علت اصلی کاهش تولید فرش استان را کاهش صادرات این کالا دانست و اظهار داشت: صادرات فرش دستباف استان بسیار ناچیز است و آمار دقیقی از آن در دسترس نیست.

وی ادامه داد: این فرش‌ها بیشتر در نقوش ریزماهی، خشتی، نائین و ایلیاتی و در اندازه‌های مختلف توسط 50 هزار بافنده استان تولید شده‌است.

کامیابی‌مسک، نبود بیمه قالی‌بافان را از دیگر مشکلات ذکر کرد و گفت: بیش از 50 هزار بافنده تمام‌وقت، نیمه‌وقت و پاره‌وقت در استان خراسان جنوبی فعالیت دارند که اکنون کمتر از چهار هزار نفر آنان زیرپوشش بیمه تامین اجتماعی هستند و طرح بیمه قالی‌بافان از چند سال گذشته در استان همچنان متوقف است.

وی با بیان اینکه در چند سال اخیر حجم تجارت جهانی فرش دستباف ایران کاهش یافته است، اظهارکرد: به طور مثال در اوایل دهه 70 بیش از 96 درصد فرش تولیدی استان به کشورهای اروپایی صادر می‌شد و میزان تولید فرش خراسان جنوبی خیلی کمتر از تقاضا بود.

وی ادامه داد: صادرات فرش ایران در چند سال اخیر به پایین‌ترین سطح خود رسیده و صادرات فرش از 2 میلیارد دلار در اوایل دهه 70، اکنون به کمتر از 50 میلیون دلار کاهش یافته است.

بازرس اتحادیه فرش دستباف خراسان جنوبی افزود: یک سوم فرش دستباف ایران در داخل بازار فروش دارد و بقیه به کشورهای اروپایی صادر شده البته این درصد در مناطق مختلف کشور متفاوت بوده به‌گونه‌ای که در گذشته 96 درصد فرش تولیدی خراسان جنوبی صادراتی بوده و همین پنج درصد باقی مانده هم شاید به دلیل معیوب بودن و کیفیت پایین صادر نشده است.

این فعال حوزه فرش اظهار کرد: به دلیل رونق خوب صادرات فرش در دهه 70 حتی بسیاری از فرش‌های کهنه اما ارزشمند و قدیمی که مردم در خانه‌های خود از قبل استفاده می‌کردند، به فروش رسید.

کامیابی‌مسک با تشریح سابقه 600 ساله فرش‌بافی در خراسان جنوبی، گفت: براساس سوابق در گذشته فرش به سفارش درباریان تیموری و صاحبان مکتب هرات در منطقه مود و دُرخش خراسان جنوبی بافته می‌شد، اما مردم منطقه به دلیل نبود توان مالی از آن استفاده نمی‌کردند.