اغتشاش بیرحمانه علیه نظم شهر؛ تخریب چراغهای راهنمایی و رانندگی !
اغتشاشگران، در اقدامی کاملاً هدفمند و سازمانیافته، دست به حمله به زیرساختهای حیاتی شهر زدند. این اقدامات تنها محدود به مغازهها و فروشگاهها نبود؛ بلکه چراغهای راهنمایی و رانندگی، ستونهای نظم ترافیکی و «چشمهای بینای» شهر نیز آماج خشونت شد. بر اساس اعلام مسئولان شهری، 14 دستگاه چراغ راهنمایی و رانندگی در میادین اصلی و تقاطعهای پرتردد شهر به شدت آسیب دیدند. برخی از چراغها شکسته شد، برخی با اشیای سنگین هدف حمله قرار گرفت و تعدادی نیز در اثر آتشافروزی از مدار خارج شدند.
پیامد فوری این حملات، فروپاشی نظم ترافیکی در هسته مرکزی شهر بود. رانندگان ناگهان در چهارراههایی که پیشتر بهطور منظم هدایت میشد، با سردرگمی و خطر مواجه شدند. بوقهای ممتد، حرکت کند خودروها، توقف ناگهانی و سردرگمی عابران، تصویر واضحی از عواقب تخریبهای اغتشاشگران بر شهر بود. جریان عبور و مرور که یکی از سادهترین شاخصهای امنیت و آرامش شهری است، در پی این اقدامات، مختل شد.
اما خسارت این حملات محدود به ترافیک نبود. چراغهای راهنمایی و رانندگی، با بودجه عمومی و برای رفاه و ایمنی شهروندان نصب شدهاند. نابودی آنها، عملاً هتک حرمت به حق مردم برای امنیت جادهای و روانی است. این تخریب، نشان داد که اغتشاشگران حتی از ابزارهای ابتدایی و ساده شهری برای ایجاد ترس و آشوب استفاده میکنند و به هیچ چیزی رحم نمیکنند؛ نه به جان مردم، نه به اموال عمومی، و نه به نظم اجتماعی.
مردم در روزهای پس از اغتشاش بارها شاهد بروز هرجومرج در خیابانهایی بودند که پیشتر بدون هیچ مشکلی جریان عبور و مرور داشتند. هر چهارراه خاموش، هر چراغ شکسته و هر تقاطع ناایمن، یادآور همان لحظاتی است که آشوبگران با سنگ، آتش و ابزارهای تخریبی، به زندگی شهری آسیب رساندند. حتی لحظهای کوتاه نبود که شهروندان بتوانند آسوده حرکت کنند؛ این همان پیامی است که اغتشاشگران با اقدامات خود میخواستند منتقل کنند: «هیچ مرزی برای ایجاد ناامنی وجود ندارد.»
در پاسخ، نیروهای انتظامی و شهرداری با بسیج تمام امکانات، کار بازگرداندن نظم و ایمنسازی معابر را آغاز کردهاند. تیمهای فنی مشغول تعمیر چراغهای آسیبدیده هستند و ترافیک در برخی تقاطعها با راهنمایی دستی مدیریت میشود. اما آثار روانی و اقتصادی تخریب، تا مدتها همچنان بر شهر باقی خواهد ماند. این خسارت، یادآور این واقعیت تلخ است که اغتشاش، نه اعتراض مشروع، بلکه حملهای برنامهریزیشده و بیرحمانه به مردم و زیرساختهای شهری است.
در پایان، تصویری که از این اغتشاشات در ذهن مردم باقی مانده، چیزی جز بیرحمی و ویرانی نیست: خیابانهایی که چراغهایشان خاموش شد، تقاطعهایی که امنیت نداشت، و شهروندانی که آرامششان به دست افرادی فریبخورده و سازماندهیشده به خطر افتاد. این روایت، تلنگری است بر اینکه اغتشاشگران حتی به سادهترین ابزار نظم و ایمنی شهری رحم نمیکنند و هر اقدام آنان، باری سنگین بر دوش جامعه تحمیل میکند.
در جریان اغتشاشات 18 و 19 دی ماه در شهر گرگان، اموال عمومی دولتی و خصوصی و زیرساختهای شهری و غیره به دست مزدوران آمریکایی صهیونی تخریب شد.بعد از جانفشانی نیروهای حافظ نظم و امنیت و بسیجیان جان برکف در پایان دادن به غائله آشوبگران مسلح، امنیت و آرامش در استان حاکم شد اما آثار تخریبها اغتشاشگران در گوشه و کنار برخی شهرها از جمله گرگان دیده میشود.
با وجود جمع شدن بساط اغتشاشگران، نظم شهری در بخشهایی از معابر اصلی با چالشی جدی مواجه شد. گزارشهای رسیده از سطح شهر حاکی از آن است که عناصر اغتشاشگر در اقدامی هدفمند و سازمانیافته، دست به تخریب زیرساختهای حیاتی مدیریت شهری زدند؛ اقدامی که تنها خسارت مالی به همراه نداشت، بلکه امنیت جانی و روانی شهروندان را نیز به مخاطره انداخت.
بر اساس تأییدیههای مسئولان مرتبط، در جریان اغتشاشات دی ماه، 14 دستگاه چراغ راهنمایی و رانندگی در میادین اصلی و تقاطعهای حیاتی شهر هدف حمله تخریبی قرار گرفتند. این اماکن که به عنوان «چشمهای بینا» و عوامل اصلی تنظیم جریان ترافیک شناخته میشوند، در اثر برخورد سنگ و پرتاب اشیای سنگین و در برخی موارد، آتشسوزی، دچار آسیبهای جدی شده و از مدار خارج شدند.
پیامد فوری این اقدامات آشوبگرانه، بروز هرجومرج در شبکه حملونقل شهری بود. با خاموش شدن چراغهای راهنمایی در تقاطعهای پرتردد، نظم حاکم بر عبور و مرور خودروها و عابران پیاده فروپاشید. رانندگان که با یک سیستم هوشمند و منظم مواجه بودند، ناگهان در میان چهارراههای شلوغ با سردرگمی مواجه شدند. ترافیک کلافه کننده در تقاطعها به ویژه در هسته مرکزی شهر، گوشهای از آثار توحش و تخریبگری آشوبگران مزدور است.
در روزهای اخیر مردم بارها شاهد قفل شدن ترافیک در خیابانهایی بود که تا پیش از این، جریان عبور و مرور در آنها با سرعت مناسبی انجام میشد. بوقهای ممتد خودروها، استرس رانندگان برای رسیدن به مقصد و سردرگمی عابران پیاده در عبور از عرض خیابان، صحنههایی است که در پی این تخریبها شکل گرفت.
تخریب اموال عمومی که با بودجه بیتالمال و برای رفاه مردم خریداری و نصب شدهاند، هیچ تناسبی با اعتراض و مطالبهگری ندارد. چراغ راهنمایی، ابزاری برای خدمت به مردم است و نابودی آن، عملاً به معنای دشمنی با ایمنی شهروندان و نظم شهری است.
تلاش برای بازگرداندن نظم به خیابانها و ایمنسازی معابر همچنان ادامه دارد. اما این اتفاقات تلخ نشان داد که اغتشاش، هیچ مرزی نمیشناسد و حتی از ابزارهای ساده شهری برای ایجاد ناامنی و آشوب استفاده میکند و اینگونه زندگی مردم را دچار اختلال میکنند.