پیشنهاد اعتبار 235 میلیون یورو و 1.5 همتی برای تجهیز آزمایشگاهها
وی افزود: به این ترتیب پیش رفت که آزمایشگاههای ملی مرجع، برای 10 آزمایشگاه 200 میلیون یورو، آزمایشگاههای منطقهای برای 6 آزمایشگاه 60 میلیون یورو، 15 آزمایشگاه مرکزی در 15 دانشگاه برتر 75 میلیون یورو باید حمایت شوند.
معاون پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ادامه داد: همچنین آزمایشگاههای تحقیقاتی اساتید با تعداد 500 آزمایشگاه در موسسات کشور به 1.5 همت و تجهیز آزمایشگاههای سایر دانشگاهها برای 100 آزمایشگاه، به 100 میلیون یورو نیاز دارند.
ابطحی با پیشنهاد یک ساختار مدیریت طرحهای پژوهش و فناوری در راستای رفع چالشها و نیازهای ضروری کشور، بیان کرد: با اعتماد رئیسجمهور امروزه چالشهای کشور روی میز دانشگاهها گذاشته شده است و در برخورد با چالشها، موضوع اولیه طرح شده است اما اگر سیستماتیک برخورد نکنیم به سرعت اعتماد جای خود را به طلبکاری میدهد.
وی افزود: اگر ما بخواهیم حل چالشها را سیستماتیک به جلو ببریم به دانشگاهها نیاز داریم. در سند نقشه جامع علمی کشور لیست ابرچالشهای کشور از جمله چالشهای مهندسی، اجتماعی و اقتصادی مطرح شده است. به نظر رویکردهای کلان کشور تاکنون سیستماتیک نبوده و ما گاهی فقط پشت زمینههای آن را میببینیم.
معاون پژوهشی وزارت علوم با تاکید بر اینکه اکنون در زمان فرصتهای محدود قرار داریم، گفت: طبیعتا باید پژوهش انجام شود و واگذاری ماموریت حل چالشها به دانشگاهها برای دانشگاهها نیز آوردههای خوبی دارد و دانشجویان و هیات علمی میتوانند از آن استفاده کنند.
وی با بیان اینکه به یک جایگاه تصمیمسازی و تاثیرگذاری بر سیاستهای کلان توسط دانشگاهها نیاز داریم، تاکید کرد: خود دانشگاهها در جایگاه تصمیمسازی در سیاستهای کلان نیستند و ما به شبکهسازی نخبهگری در دانشگاه نیاز داریم و حتما در دانشگاههای برتر نخبگانی برای این منظور وجود دارند.
ابطحی با اشاره به اینکه ساختار پشتیبانی لازم برای این ساختار، MC است، ادامه داد: کارفرما ظرفیت هدایت کافی برای پروژه را ندارد و به MC واگذار میکند. MC تمام شئون کارفرما، غیر از پرداخت مالی پروژه را انجام میدهد و پروژه را هدایت و برای تامین بودجه آن تلاش میکند.
وی با تاکید بر توجه دانشگاههای بزرگ به ظرفیت پژوهشگاهها و پارکهای فناوری، بیان کرد: علاوه بر این MC باید با کارفرمای بزرگ، سازمان برنامه بودجه، وزارتخانهها و دستگاه اجرایی برای اغنا خروجیها رابطه داشته باشد.
معاون پژوهشی وزارت علوم فرایند مناسب مدیریت طرحهای کلان را اینگونه نام برد: شناسایی توانمندیها و انتخاب دانشگاهها و پژوهشگاهها، تعیین دانشگاه محوری انجام طرح، تعریف ساختار شکست پروژه، پیشبینی زمان و اعتبار مورد نیاز، حمایت در دریافت دادههاب مورد نیاز، مدیریت معنوی در مشارکتها، کنترل پیشرفت پروژه، تدوین و انتشار بستههای سیاستی و تحویلگیری و مشارکت در ارائه.
ابطحی درباره منافع اجرای ساختار مدیریت طرحهای حل ابرچالشها تصریح کرد: بدون ساختار، ساخت اول پروژهها توسط دانشگاه پرهزینه انجام میشود و در جایی دیگر تولید انبوه میشود اما حفظ این بانک اطلاعاتی، استفاده از دانش ایجاد شده و تدوام پروژهها بسیار مهم است. همافزایی، تعیین مسئولیتهای اجرایی و طبقهبندی گزارشها میتواند از خروجی اجرای این ساختار باشد.
در ادامه این نشست، برخی روسای دانشگاههای حاضر به بیان دیدگاههای خود پرداختند و رئیس دانشگاه شهید بهشتی گفت: تاکنون در مدیریت کلان چالشها، سلیقهای عمل میشد. اگر اشکالات طرح کلان ملی برطرف شود، تقسیم غیرعلمی و سهم دادنهای بیجا برداشته شود، میتواند امیدوار کننده باشند و نباید به دانشگاهی که استعداد آن را ندارد، کاری را محول کنیم در ارزیابیها عدم موفقیت را مشاهده خواهیم کرد.
رئیس دانشگاه امیرکبیر ادامه داد: دانشگاهها باید در خدمت جامعه و حل چالشهای کشور باشند و در طرح ساختار مدیریت کلان حل ابرچالشهای کشور باید ارتباط آن با سازمانها و معاونتها مشخص شده و میران همپوشانی با معاونت علمی ریاست جمهوری کاملا تعیین شود تا بانی خیر شود.
وی افزود:توزیع امکانات بین دانشگاهها مشخص و بهصورت عادلانه نیست و اگر قرار باشد این سرنوشت در انتظار این ساختار نیز باشد، امیدوارکننده نخواهد بود.
رئیس دانشگاه علامه طباطبایی تصریح کرد: وزن علوم انسانی در این طرح کمتر به چشم میخورد و از سال 78 تاکنون و در حوادث اخیر، مشکلات در حوزه علوم اجتماعی و انسانی پررنگ بودهاند، اما در لیست کلان مشکلها وزن کمتری به علوم اجتماعی اختصاص دادند. اگر اینگونه باشد، وقتی طرح وارد مرحله عملیاتی شود هیچ بازخوردی دریافت نمیکند.