پشت پرده خشونت عریان در اغتشاشات؛ زامبیسازی خیابانی!
همه اینها یک سوال را در ذهنم پررنگ میکند، چرا این میزان خشونت؟
مدام مستندهایی که درباره پروژه زامبی سازی توسط محققین غربی دیدهام جلوی چشمم میآید. یا فیلمهایی که سوژه آن آزمایشگاههایی بوده که روی داروهای خاص برای بی رحم ساختن انسان و حذف احساسات سربازان، یادآوری میشود.
فیلمهای برخی عاملین جنایت یا اغتشاشگران که در بند افتادند هم قابل توجه است. میگویند: «قبل از ورود به محل مورد نظر برای شروع اغتشاش، قرصهایی بهشان داده میشده».
یا برخی میگویند «گل میکشیدند». لیدرها برایشان حتی مخدر هم تهیه میکردند.
خساراتی که آن شب به اماکن عمومی زده شد هم قابل توجه هست. زور بازوی این اغتشاشگران زیاد شده بود٬ به نحوی که گلدانهای سیمانی داخل بلوار را جابجا می کردند و تا وسط خیابان میکشیدند!!!
همه این دادهها را کنار هم میگذارم. افزایش توان فیزیکی، خشونت غیر انسانی و بیش از حد تصور، مثل آتش زدن آدمها و سر بریدن و چاقو زدن و …، یا حس درد نداشتن خود عاملین!
به یکی از دوستانم که دکترای شیمی دارد زنگ زدم تا هم حالش را بپرسم هم سوالم را؛ اوضاع مشهد هم خیلی دردناک بوده.
فهمیدم یکی از آتشنشانان که آنجا سر بریده شده، اهل استان ماست. انگار اسفراینی بوده و مشهد تشییع و تدفین شده است. این مورد هم شد مزید این فرضیه.
در پاسخ سوالم گفت: مواد مخدر مختلفی می توانند این کار را با روان انسان داشته باشند. مثل کاپتاگون. داعشیهای تکفیری از این قرص استفاده میکردند.
کاپتاگون، قرص بسیار قوی آمفتامین که برپایۀ محرک مصنوعی فنتالین است که عصب مرکزی سروتونین را از بین میبرد. به سرعت در مصرفکننده حالت سرخوشی و انرژی زیاد ایجاد میکند و تکفیریها با احساس بیخیالی و بیپروایی به کشتار ادامه میدادند.
بعد از پایان تماس، حس بدی دارم. لعنت به مزدوران آمریکایی اسرائیلی که میدان ایران را برای آزمایش قرصهای وحشی سازی خودشان انتخاب کردند. بیچاره جوانهایی که به موشهای آزمایشگاهی تبدیل شدهاند.
هنوز باید غبار این جنگ کنار برود تا معلوم شود آن نامردها چه بلایی حتی سر مثلا همراهان خودشان، بازوهای عملیاتی خودشان در کف میدان آوردهاند.
خدایا مکر مکاران را به خودشان بازگردان. نوجوانان و جوانان مارا به راه راست هدایت کن. دشمنان این مردم، دلشان آدم سالم و عقلدار نمیخواهد.
اکرم صدیقی-مدیر حوزه هنری خراسان شمالی