بازگشت ترسهای کهنه؛ چرا سالمندان قربانی خاموش اخبار خشونتبارند؟
وی افزود: برای یک سالمند، شنیدن یا دیدن اخبار مربوط به حوادث تروریستی صرفاً اطلاع از یک اتفاق نیست؛ بلکه میتواند بهمنزله تکرار همان تجربههای وحشتناک گذشته باشد. در چنین شرایطی فرد حادثه را نه مثل یک خاطره، بلکه بهصورت زنده و واقعی تجربه میکند و دچار اضطراب شدید، ترس، بیقراری و حتی حملات پانیک میشود.
این روانشناس بالینی با بیان اینکه سالمندان از نظر روانی آسیبپذیرتر از سایر گروههای سنی هستند، تصریح کرد: کمرنگ شدن مرز بین واقعیت اخبار فعلی و خاطرات گذشته، کمبود فعالیتهای روزمره برای پرت شدن حواس، داشتن وقت آزاد بیشتر برای مرور افکار منفی و همچنین کاهش توانایی سرکوب خاطرات ناخوانده، از جمله عواملی است که سالمندان را در برابر اثرات منفی اخبار ناگوار و حوادث تروریستی آسیبپذیرتر میکند.
رضوی درباره نشانههایی که خانوادهها باید نسبت به آن حساس باشند، گفت: بیقراری حرکتی و راه رفتن مداوم در خانه، چک کردن مکرر درها و پنجرهها، صحبت ناگهانی و تکرارشونده درباره خاطرات تلخ گذشته، اختلال در خواب و اشتها، گوشهگیری، تحریکپذیری و کاهش آستانه تحمل از مهمترین علائمی است که نشان میدهد سالمند تحت فشار روانی قرار دارد و نیازمند توجه فوری است.
وی با تأکید بر نقش خانوادهها بهعنوان مهمترین حامیان سالمندان خاطرنشان کرد: اولین اقدام، آرام نگهداشتن فضای خانه و پرهیز از پخش مداوم اخبار خشن و تصاویر ناامن است. سالمندان بیش از هر چیز به احساس امنیت نیاز دارند و محیط پرتنش میتواند اضطراب آنها را تشدید کند.
این روانشناس بالینی ادامه داد: همدلی با سالمند و پرهیز از انکار یا کوچکانگاری گذشته بسیار مهم است. خانوادهها نباید به سالمند بگویند «اینها گذشته» یا «دیگه تموم شده»، بلکه باید با درک احساسات او، زمینه صحبت درباره روزها و خاطرات خوش را فراهم کنند.
رضوی در پایان خاطرنشان کرد: تماس فیزیکی ساده مثل گرفتن دست یا در آغوش گرفتن سالمند، میتواند نقش مؤثری در کاهش استرس و ایجاد احساس آرامش داشته باشد. اگر این علائم تداوم پیدا کند، مراجعه به روانشناس یا روانپزشک ضروری است، چراکه سلامت روان سالمندان در شرایط بحرانی، یک مسئله فردی نیست بلکه یک دغدغه اجتماعی محسوب میشود.