قمیت مصوب در بازار کردستان رعایت نمیشود؛ گوشت از سفره مردم پر میکشد؟
افزایش ناگهانی و غیرقابلتوجیه قیمتها، قدرت خرید مردم را بهشدت کاهش داده و موجب نارضایتی شده است، نارضایتیای که این روزها از بازار و قصابیها تا تریبون نماز جمعه سنندج شنیده میشود.
آنچه بیش از خودِ گرانی مردم را ناراحت میکند، فاصله عمیق میان «قیمتهای مصوب» و «واقعیت بازار» است؛ فاصلهای که هیچ نهاد مسئولی تاکنون پاسخ روشنی برای آن ارائه نکرده است.
مردم میپرسند اگر قیمت گوشت مشخص است، چرا در بازار رعایت نمیشود؟ اگر نظارت وجود دارد، چرا اثرش دیده نمیشود؟ و اگر برخوردی در کار است، چرا گوشت گرانتر از قبل عرضه میشود؟
این گزارش میدانی، حاصل گفتوگو با قصابان، مردم و بررسی واقعیت بازار سنندج است؛ گزارشی از کف خیابان که در کنار روایت درد مردم، سؤالهای صریح را متوجه دستگاههای متولی نظارت بر بازار میکند.
بازار چه میگوید؟
بررسیهای میدانی خبرنگار تسنیم نشان میدهد قیمت هر کیلوگرم گوشت قرمز در بازار سنندج به یک میلیون و 700 تا یک میلیون و 800 هزار تومان رسیده است؛ در حالی که تنها چندی پیش، همین گوشت با قیمت یک میلیون و 200 تا یک میلیون و 350 هزار تومان عرضه میشد.
مقابل یکی از قصابیهای سطح شهر، فروشندهای میگوید: «دیروز و امروز اصلاً کشتار نشده.» قصاب دیگری با صراحت اعلام میکند: «گوشت و قیمه دارم، کیلویی یک میلیون و 700 هزار تومان.» این یعنی کمبود عرضه، یا بهانهای برای گرانی بیشتر؟
مردم اما روایت تلختری دارند. مردی میانسال میگوید: «قبلاً ماهی یکی دو بار گوشت میخریدیم، الان اما نزدیک قصابی هم نمیشویم.» زن سرپرست خانواری هم اذعان میکند: «از خرید گوشت قرمز ناتوان هستیم و فقط مرغ میخوریم.»
این وضعیت در حالی ادامه دارد که مدیرکل صمت کردستان از «نظارت بر بازار» سخن میگوید؛ ادعایی که با واقعیت بازار همخوانی ندارد.
چرا گوشت گران شد؟
به گفته خلیقی، مدیرکل صمت استان کردستان؛ حذف ارز ترجیحی از نهادههای دامی و گوشت قرمز، یکی از عوامل اصلی افزایش قیمتهاست. این افزایش قیمت اما بر سبد خرید مردم تأثیر مستقیم دارد؛ طبق آمار، سرانه مصرف گوشت قرمز که پیشتر حدود 9 کیلوگرم برای هر فرد بود، اکنون به زیر 4 کیلوگرم کاهش یافته است که میتواند نشانهای آشکار از تضعیف مردم در خرید این محصول مهم غذایی باشد.
این نکته هم قایل توجه است که استان کردستان بهدلیل کمتوجهی به پرورش دام سنگین و نداشتن سیستم گاوداریهای صنعتی، در تأمین گوشت قرمز به استانهای دیگر وابسته است. در مقابل، با وجود تولید مناسب دام سبک، قاچاق دام به کشورهای همسایه و نیز انتقال دام سبک به استانهای مرکزی کشور، در عرضه داخلی با مشکل مواجه است که این هم نشانهای از ضعف مدیریت در امنیت غذایی استان محسوب میشود.
هرچند سیاست دولت برای جبران افزایش قیمتها با اعطای کالابرگ به شهروندان قابل تمجید است؛ اما خشکسالی، کمبود علوفه و جهش قیمت نهادههای دامی و عدم تخصیص ارز، وضعیت را بحرانیتر کرده است. قیمت سویا از 21 هزار و 900 تومان به 82 هزار تومان، ذرت از 11 هزار و 300 به 56 هزار تومان و جو از حدود 11 هزار و 300 تومان به 53 هزار تومان رسیده است؛ افزایشهایی که مستقیماً روی قیمت گوشت اثر گذاشتهاند.
قیمت مصوب کجاست؟ نظارت کجاست؟
بر اساس مصوبه ستاد تنظیم بازار استان، قیمت گوشت گوساله بدون استخوان یک میلیون و 300 هزار تومان و گوشت گوسفندی درجه یک میلیون و 100 هزار تومان تعیین شده؛ اما خود مسئولان هم اذعان دارند که این قیمتها در بازار رعایت نمیشود!
سؤال روشن مردم این است؛ اگر قیمت مصوب گوشت در کردستان یک میلیون و 300 هزار تومان است، چرا گوشت یک میلیون و 700 تا یک میلیون و 800 هزار تومان به مردم فروخته میشود؟ چه کسی باید پاسخگو باشد؟ مدیرکل صمت؟ جهاد کشاورزی؟ تعزیرات حکومتی؟ یا اتحادیه مربوطه؟
وقتی مسئولان میگویند «برخورد میکنیم»، مردم میپرسند: کِی؟ کجا؟ با چه نتیجهای؟ چرا اثر این برخوردها در بازار دیده نمیشود؟
مردم تنها نمانند
گرانی افسارگسیخته گوشت، تنها یک مسئله اقتصادی نیست؛ مسئلهای اجتماعی و معیشتی است که مستقیماً با سلامت و امنیت غذایی مردم گره خورده است. ادامه این روند، به معنای حذف کامل گوشت از سفره بخش بزرگی از جامعه خواهد بود.
دستگاههای متولی نظارت بر بازار استان باید بهجای اظهارنظرهای تکراری، بهصورت شفاف، میدانی و مؤثر وارد عمل شوند. مردم دیگر دوست ندارند که وعده بشوند؛ بلکه اقدام میخواهند. امید میرود که با توجه به انفعال و عدم توانایی کنترل بازار توسط مسئولان متولی این حوزه؛ دستگاههای نظارتی ورود کنند و جلوی این آشفتهبازار و سوءاستفاده دلالان در بازار کردستان را بگیرند تا کمتر به مردم فشار بیاید.