چرا صنعت پرورش میگو در بلوچستان از رقابت جا ماند؟

اشکان اژدری، رئیس مرکز تحقیقات شیلاتی آب‌های دور در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در چابهار تأمین خوراک را یکی از اصلی‌ترین چالش‌های پیش روی پرورش میگو در استان دانست و اظهار داشت: سیستان و بلوچستان فاقد کارخانه تولید خوراک آبزیان در مقیاس صنعتی و استاندارد است و همین مسئله، وابستگی به استان‌های دیگر را افزایش داده است.

وی افزود: تأمین خوراک از استان‌های مرکزی، غیرساحلی و هرمزگان، به دلیل مسافت طولانی، هزینه حمل‌ونقل را به‌شدت بالا برده و باعث شده قیمت تمام‌شده خوراک برای پرورش‌دهندگان استان، حداقل هزار تومان در هر کیلوگرم بیشتر از استان‌هایی مانند بوشهر و هرمزگان باشد.

رئیس مرکز تحقیقات شیلاتی آب‌های دور با اشاره به پیامدهای این اختلاف قیمت، تصریح کرد: افزایش هزینه خوراک، توان رقابتی محصولات تولیدی استان را کاهش داده و سودآوری مزارع پرورش میگو را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

اژدری همچنین نسبت به افت کیفیت خوراک در مسیرهای طولانی حمل‌ونقل هشدار داد و گفت: در شرایط آب‌وهوایی گرم، ارزش غذایی خوراک کاهش می‌یابد که این موضوع می‌تواند منجر به افت رشد، افزایش ضریب تبدیل غذایی و تضعیف سیستم ایمنی میگوها شود.

وی با اشاره به ظرفیت‌های منطقه آزاد چابهار برای جذب سرمایه‌گذار، بیان کرد: با وجود پتانسیل‌های مناسب، تاکنون کارخانه صنعتی تولید خوراک آبزیان در این منطقه شکل نگرفته و این موضوع نیازمند حمایت و مشوق‌های جدی برای سرمایه‌گذاران است.

رئیس مرکز تحقیقات شیلاتی آب‌های دور، پیچیدگی در صدور مجوزها و واگذاری زمین را از دیگر موانع مهم توسعه این صنعت دانست و گفت: سخت‌گیری‌های اداری در استان، نسبت به استان‌های پیشرو، روند سرمایه‌گذاری را با مشکل مواجه کرده است.

اژدری خاطرنشان کرد: بسیاری از زمین‌های مستعد که مطالعات آن‌ها از سال 1376 انجام شده، همچنان بلاتکلیف مانده‌اند، در حالی که برخی زمین‌های واگذارشده نیز بدون بهره‌برداری رها شده‌اند.

وی در پایان، ضعف زیرساخت‌هایی مانند راه‌های دسترسی مناسب و برق پایدار را از چالش‌های جدی پرورش میگو در استان عنوان کرد و تأکید کرد: توسعه زیرساخت‌ها، پیش‌نیاز اصلی جذب سرمایه‌گذار و رونق تولید در این بخش است.