وقتی سوزن‌دوزی‌های شیب‌دراز با نبض بازارهای مدرن کوک می‌شود

بانوان روستای شیب‌دراز قشم با تغییر رویکرد از سنت به کاربرد، صنایع‌دستی را به قلب زندگی مدرن بردند.
به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، روستای شیب‌دراز سال‌هاست که در ادبیات گردشگری ایران با نام لاک‌پشت‌های پوزه‌عقابی گره خورده است؛ اما این روزها در سایه همان نخل‌ها و در همسایگی ساحل نیلگون، اتفاقی فراتر از یک جاذبه زیست‌محیطی در حال رخ دادن است.

بانوان این روستا که سال‌ها هنر سوزن‌دوزی را تنها برای زینت لباس‌های محلی خود حفظ کرده بودند، حالا دست به یک ریسک هوشمندانه زده‌اند. آن‌ها با درک درست از تغییر ذایقه مشتری، سوزن‌هایشان را بر کالبد محصولاتی نشانده‌اند که جایش نه در صندوقچه‌های قدیمی، بلکه در دستان نسل جوان و بازارهای نوین است.

امروز نقش‌ونگارهای اصیل قشم، از حاشیه پیراهن‌های سنتی کوچ کرده و بر روی اکسسوری‌های مدرن، کیف‌های موبایل و شال‌های کاربردی نشسته‌اند تا ثابت کنند اصالت اگر با خلاقیت ترکیب شود، هرگز از نفس نمی‌افتد.

آموزش تخصصی؛ پل عبور از کسب‌وکارهای خرد به بازار کلان

آنچه تحول اخیر در شیب‌دراز را از تلاش‌های پراکنده قبلی متمایز می‌کند، ورود نگاه سیستمی و آموزشی به لایه‌های زیرین تولید روستایی است. حضور هنرمندان پیشکسوت در دوره‌های کارآفرینی و توسعه صندوق‌های خرد، نشان‌دهنده یک بلوغ فکری در جوامع محلی است.

این بانوان حالا می‌دانند که برای ماندن در چرخه رقابت، تنها داشتن هنر کافی نیست، بلکه باید زبان بازار، استانداردهای بسته‌بندی و نیازهای کاربردی خریدار را آموخت. همکاری با شرکت‌های پیشران و استفاده از تجربیات مدرسان حوزه کسب‌وکار، دریچه‌ای نو به روی این هنرمندان گشوده است تا به جای انتظار برای آمدن مشتری، با محصولاتی رقابت‌پذیر به سراغ بازار بروند.

این تغییر وضعیت از تولیدکننده صرف به کارآفرین هوشمند، مهم‌ترین دستاورد رویدادهای اخیر در جزیره است.

ضرورت استمرار در مسیر تجاری‌سازی صنایع‌دستی

با وجود موفقیت‌های اولیه، نباید این موضوع را فراموش کرد که مسیر رسیدن تولیدات یک روستا به عرصه بازار در سطح ملی، با برگزاری چند کارگاه آموزشی به پایان نمی‌رسد.

هنرمندان شیب‌دراز امروز در میانه راه هستند و بیش از هر زمان دیگری به حمایت‌های زنجیره‌ای نیاز دارند. استقرار برندهای بومی، ایجاد بسترهای فروش آنلاین و از همه مهم‌تر، پیوند میان تولیدات خانگی با فروشگاه‌های بزرگ مناطق آزاد، می‌تواند این شعله را روشن نگه دارد.

اگر این حرکت در مرحله آموزش متوقف شود، بیم آن می‌رود که انگیزه ایجاد شده در میان بانوان به سردی بگراید. بنابراین، پایداری این رونق در گرو آن است که شرکت‌های حامی و سازمان‌های متولی، فرآیند نظارت و هدایت را تا رسیدن محصول به ویترین‌های نهایی رها نکنند.

تجربه روستای شیب‌دراز حکایت از آن دارد که توسعه پایدار در مناطق آزاد، لزوماً قرار نیست از مسیر پروژه‌های بزرگ صنعتی بگذرد، بلکه گاهی از میان انگشتان هنرمند زنانی عبور می‌کند که میراث هزارساله خود را با نیاز امروز گره می‌زنند.

تحول در صنایع‌دستی این منطقه، گواهی بر این مدعاست که جوامع محلی قشم آماده جهش اقتصادی هستند و می‌توانند هم‌تراز با جاذبه‌های طبیعی، در حوزه اقتصاد هنر نیز حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشند. موفقیت این الگو می‌تواند به عنوان یک نقشه راه برای سایر روستاهای جزیره و حتی مناطق ساحلی کشور مورد استفاده قرار گیرد.

برای آنکه این فعالیت هنری به یک جریان پایدار اقتصادی تبدیل شود، پیشنهاد می‌شود دبیرخانه دائمی حمایت از صنایع‌دستی کاربردی در منطقه آزاد تشکیل شود. همچنین، تعریف پیوست‌های گردشگری که در آن توریست‌ها علاوه بر بازدید از حیات‌وحش، در کارگاه‌های زنده تولید صنایع‌دستی مشارکت کنند، می‌تواند تضمین‌کننده فروش مستقیم و حذف واسطه‌ها باشد.

استمرار آموزش‌های تخصصی در حوزه بازاریابی دیجیتال برای بانوان روستایی نیز باید به عنوان یک ضرورت دائمی در تقویم اجرایی منطقه گنجانده شود.

©‌ وبانگاه، خبرگزاری تسنیم

دکمه بازگشت به بالا