ناکامی جدید پرسپولیس؛ خریدهای زمستانی به سبک اورونوف تکرار شد

هواداران پرسپولیس در هفته بیستم لیگ برتر بار دیگر از عملکرد خریدهای خارجی تیم خود، به‌خصوص بازیکنان تازه‌وارد زمستانی، ناامید شدند. این ناکامی، الگوی تکراری صرف هزینه‌های کلان برای بازیکنان خارجی کم‌بازده در فوتبال ایران را برجسته می‌کند.

ناامیدی عمیق هواداران پرسپولیس در شهر انزلی، نشان‌دهنده تکرار یک قصه تکراری در فوتبال ایران است؛ ناکامی‌های پی‌درپی تیم‌های بزرگ پایتخت، استقلال و پرسپولیس، در جذب و به‌کارگیری مؤثر بازیکنان خارجی. هر ساله مبالغ هنگفتی صرف عقد قرارداد با نفرات خارجی می‌شود با این امید که آن‌ها نه تنها در کوتاه‌مدت به کسب پیروزی و جام کمک کنند، بلکه در بلندمدت دانش فنی خود را به بازیکنان داخلی منتقل سازند.

واقعیت تلخ این است که در لیگ برتر، بازیکن یا مربی خارجی باید از لحاظ فنی برتری محسوسی نسبت به نیروی بومی داشته باشد؛ اما متأسفانه شاهدیم نفراتی با مبالغی تا 10 برابر قیمت واقعی جذب می‌شوند که عملکردشان به مراتب پایین‌تر از جوانان داخلی است. این معاملات منجر به هدر رفتن منابع مالی، سلب فرصت بازی از استعدادهای ایرانی در تیم‌های بزرگ و در نهایت نارضایتی شدید هواداران میلیونی تیم‌ها می‌شود.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، این ساختار یک معامله «باخت-باخت» است که تنها واسطه‌های قراردادها با دریافت پورسانت دلاری منتفع می‌شوند. عملکرد ضعیف خریدهای زمستانی پرسپولیس در هفته بیستم، مصداق بارز این ناکامی بود؛ این دو خرید جدید، همانند خرید ابتدای فصل یعنی اوریونوف، کاملاً بی‌اثر ظاهر شدند و حتی از بازیکنان معمولی تیم نیز ضعیف‌تر بوده و در انجام ابتدایی‌ترین تکنیک‌ها عاجز بودند.

نکته قابل تأمل، بزرگنمایی رسانه‌ای پیروزی‌های گذشته است؛ هیاهوی ایجاد شده پس از گلزنی اوریونوف به سپاهان نمونه‌ای آشکار بود که برخی او را تا سطح علی دایی بالا بردند. در حالی که بازبینی صحنه آهسته آن گل نشان می‌دهد پاسکاری آماده و تحویل توپ به هموطنش و باز کردن دروازه خالی صرفاً با یک بغل پا، دستاوردی بزرگ محسوب نمی‌شود.

سندروم سال دوم و تکرار سرنوشت خارجی‌های پرسپولیس و استقلال

وضعیت فعلی اوریونوف یادآور «سندروم سال دوم» است که گریبان‌گیر بسیاری از خارجی‌های موفق سال‌های اخیر شده است. سرنوشت بازیکنانی مانند ایمون زاید، ابراهیم توره، عمادرضا، ماشاریپوف، تیام و جپاروف، و حتی وضعیت کنونی آلوز، گویای این حقیقت است. همچنین، در صورت تمدید قرارداد، باید منتظر تماشای افت سطح آسانی و منیر در فصل آینده بود.

بسیاری از این بازیکنان خارجی در بدو ورود درخشان عمل می‌کنند، اما به محض تثبیت قراردادهای سنگین و درک این موضوع که مدیران باشگاه صرفاً در پی منافع دلاری هستند و مسائل فنی اولویت ندارد، انگیزه خود را از دست می‌دهند و با حفظ آمادگی جسمانی خود، از بازی کردن جدی پرهیز می‌کنند.

این معضل تنها مختص گرا و سرگیف یا خریدهای پرسپولیس نیست؛ استقلال نیز در این فصل 8 بازیکن خارجی جذب کرد که به‌جز سه نفر (و نه همیشه)، مابقی نتوانستند کارایی متناسب با قراردادهایشان را ارائه دهند. آخرین بازی مؤثر ماشاریپوف کی بود؟

طی 25 سال تاریخ لیگ برتر، بیش از صد مورد جذب خارجی صورت گرفته که شاید نتوان بیش از 10 مورد موفقیت پایدار شمارش کرد. حتی آن موارد معدود هم عموماً در ماه‌های اولیه خوب بودند و پس از آن افت کردند؛ این واقعیتی تلخ است که مدام در فوتبال ایران تکرار می‌شود.

©‌ وبانگاه , خبر ورزشی

دکمه بازگشت به بالا