دانشگاه مذاهب اسلامی و الازهر؛ الگویی نوین برای همکاری علمی و تقریبی

وی با بیان اینکه دکتر احمد عمر هاشم از چهرههای برجسته علم، اعتدال و گفتوگوی دینی در جهان اسلام بود، اظهار داشت: الازهر شریف همواره پرچمدار اسلام رحمانی، عقلانیت دینی و مقابله با افراطگرایی بوده و مرحوم هاشم نقشی مؤثر در تقویت تعامل مذاهب اسلامی و ارائه قرائتی متین و معتدل از دین ایفا کرد.
رئیس دانشگاه بینالمللی مذاهب اسلامی با اشاره به رسالت این دانشگاه افزود: دانشگاه بینالمللی مذاهب اسلامی پس از پیروزی انقلاب اسلامی و بر پایه اندیشه امام خمینی(ره) تأسیس شد و با حمایت و رهنمودهای مقام معظم رهبری، مأموریت خود را بر گفتوگوی مذاهب، مطالعه تطبیقی ادیان و مقابله علمی با جریانهای افراطی و تکفیری استوار کرده است.
فلاحزاده با تأکید بر اشتراک رسالتی میان دانشگاه الازهر و دانشگاه بینالمللی مذاهب اسلامی تصریح کرد: تعامل میان این دو نهاد علمی بزرگ جهان اسلام، نباید صرفاً به تفاهمنامهها و همکاریهای مقطعی محدود شود، بلکه نیازمند نوعی مهندسی اجتماعی اسلامی است که بتواند به بازسازی روابط اجتماعی و معرفتی درون امت اسلامی منجر شود.
وی مهندسی اجتماعی اسلامی را دارای سه سطح دانست و گفت: در سطح نخست، بازتعریف معرفتی مفاهیمی چون «امت»، «وحدت»، «اختلاف» و «علم دینی» ضروری است؛ بهگونهای که تنوع مذاهب نه تهدید، بلکه سرمایهای برای غنای معرفتی امت اسلامی تلقی شود.
رئیس دانشگاه بینالمللی مذاهب اسلامی ادامه داد: در سطح نهادی، طراحی ساختارهایی لازم است که ضمن حفظ استقلال هویتی مذاهب، امکان همکاری خلاق، شبکههای پژوهشی مشترک و حکمرانی علمی انعطافپذیر را فراهم کند و نهادهای علمی را از ساختارهای موازی به ساختارهای متداخل و همافزا سوق دهد.
وی سطح سوم مهندسی اجتماعی اسلامی را «سطح ارتباطی» دانست و افزود: ایجاد زبان مشترک مبتنی بر کرامت انسانی، شنیدن فعال، فهم دقیق دیدگاه طرف مقابل و پرهیز از تقلیل اختلافات به منازعه، پیشنیاز هرگونه همکاری عمیق و پایدار میان نهادهای علمی جهان اسلام است.
فلاحزاده با اشاره به شرایط پیچیده جهان اسلام امروز خاطرنشان کرد: دانشگاه الازهر با سابقه هزارساله و دانشگاه بینالمللی مذاهب اسلامی بهعنوان نهادی نوپا اما مأموریتمحور، در نقطهای حساس از تاریخ قرار دارند و میتوانند الگویی نوین از همکاری علمی و تقریبی را به جهان اسلام ارائه دهند.
وی در پایان پیشنهاد داد: بهمنظور تحقق این هدف، کارگروه مشترکی میان دو دانشگاه تشکیل شود تا با مطالعه پیشنیازهای معرفتی، نهادی و ارتباطی، سند مبانی و اصول تعامل بینمذهبی را تدوین کرده و زمینهساز همکاریهای پایدار و اثرگذار شود.