ابهام در قراردادهای استقلال؛ امضای دوم عضو هیئت مدیره؛ چرا سکوت کرده است؟

طبق قانون تجارت ایران، قراردادهای استقلال و هرگونه پرداخت مالی به بازیکنان و مربیان تنها زمانی اعتبار اجرایی پیدا میکند که دو امضا را به همراه داشته باشد. امضای اول به مدیرعامل باشگاه تعلق دارد، اما امضای دوم باید متعلق به یکی از اعضای هیئت مدیره باشد. این عضو هیئت مدیره میتواند به صورت انتخابی یا مشخص شده باشد، اما وجود دو امضا برای قانونی بودن اسناد الزامی است و قراردادهای تکامضایی از سوی مدیرعامل فاقد وجاهت قانونی هستند.
بر این اساس، تمام قراردادهایی که در برنامه فوتبال برتر درباره آنها بحث شد، علاوه بر امضای علی نظری جویباری، به تأیید و امضای یک عضو دیگر هیئت مدیره نیز رسیده است. مسئله اساسی اینجاست که چرا این شاهد دوم که طبق قانون دارای نقش کلیدی در تأیید صحت اسناد است، تاکنون در قبال اتهامات مطرح شده سکوت اختیار کرده است، در حالی که اکنون میتواند به عنوان «جعبه سیاه» اطلاعات، موضع حمایتی باشگاه را تقویت کند.
حتی در یک سناریوی فرضی که قراردادها تنها با یک امضا جلو رفته باشند، مسئولیت قانونی از دوش هیئت مدیره سلب نخواهد شد. هیئت مدیره به دلیل وظیفه نظارت بر عملکرد مدیرعامل، موظف است در خصوص جزئیات قراردادها و ارقام آنها به صورت شفاف پاسخگو باشد و اقدامات صورت گرفته در این زمینه را توضیح دهد.