خودروسازان آمریکایی خواستار حمایت دولتی در برابر نفوذ فزاینده چین شدند

اتحادیه نوآوری خودرو آمریکا، که نمایندگی شرکتهایی چون جنرال موتورز، تویوتا، فورد و فولکسواگن را بر عهده دارد، در دسامبر گذشته چین را تهدیدی آشکار برای صنعت خودروسازی این کشور دانست. این اتحادیه از کنگره خواستار شد ممنوعیت اعمالشده توسط وزارت بازرگانی در دولت پیشین، که عملاً واردات وسایل نقلیه از تولیدکنندگان چینی را محدود میکرد، تداوم یابد.
مدیران ارشد خودروسازیها اخیراً بر این موضع تأکید کردهاند. آر جی اسکارینگ، مدیرعامل ریویان، در اظهاراتی که هفته گذشته به یاهو فایننس اعلام شد، بر دو عامل کلیدی در برتری رقابتی چین اشاره کرد. وی تصریح کرد که ساختار هزینهای شرکتهای چینی بسیار پایین است و هزینههای نیروی کار آنها یکچهارم تا یکپنجم شرکتهای آمریکایی برآورد میشود.
اسکارینگ عنوان کرد که تعرفههای موجود هزینه واردات را به سطح رقابتی میرساند و موقتاً از تولید داخلی حمایت میکند، اما این وضعیت پایدار نیست. جیم فارلی، مدیرعامل فورد، نیز با وجود این سپر تعرفهای، تسلط روزافزون چین را یک تهدید بلندمدت دانست و اظهار داشت که فاصله یکساله کنونی با رقبای چینی رو به کاهش است و حضور آنها در بازارهای جهانی، بهویژه اروپا، پررنگتر شده است.
آمارها نشان میدهد که خودروسازان چینی در سال ۲۰۲۵ میلادی موفق شدند حدود ۶.۱ درصد از بازار خودروی اروپا را به خود اختصاص دهند که نشاندهنده رشد ۹۹ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۴ است؛ این میزان نفوذ با وجود اعمال تعرفههای ۳۵.۳ درصدی اتحادیه اروپا بر خودروهای برقی چینی به دست آمده است.
مری بارا، مدیرعامل جنرال موتورز، نیز نگرانیهایی را نسبت به توافق تجاری کانادا با چین مطرح کرده که امکان واردات سالانه ۴۹ هزار دستگاه خودروی برقی چینی را فراهم میآورد. به گزارش بخش اقتصاد وبانگاه بر اساس دادههای منتشرشده در ایسنا، چین فراتر از آمریکا، برای افزایش سلطه جهانی خود آماده است.
در اروپا نیز، استلانتیس که تمرکز بیشتری بر این بازار دارد، زنگ خطر را به صدا درآورده است. آنتونیو فیلوسا، مدیرعامل استلانتیس، به همراه شرکای اروپایی در تلاش است تا قوانین آتی به گونهای تنظیم شود که تولید و فروش محلی در برابر رقابت قیمتی چین تقویت شود. الیور بلوم، مدیرعامل پورشه، نیز اوایل ماه جاری پیشنهاد داد که اتحادیه اروپا باید از مشوقهای سبز برای خودروهای ساخته شده در اروپا استفاده کند تا هم به اهداف اقلیمی دست یابد و هم مشاغل حفظ شوند. فیلوسا و بلوم تأکید کردند که اروپا باید به سرعت موضع خود را در مواجهه با رقابتهای ژئوپلیتیکی جدیدی که در آن تجارت و فناوری برای منافع ملی متحد شدهاند، مشخص کند.