تداوم سوزاندن گازهای فلر؛ هدررفت انرژی و افزایش هزینه‌های زیست‌محیطی نیازمند عزم جدی دولت

وزارت نفت در یک سال و نیم گذشته عزم جدی برای توقف سوزاندن گازهای همراه در میادین نفتی را نشان داده است، زیرا این روند سبب هدررفت انرژی و انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود؛ موضوعی که رئیس‌جمهور نیز بر فوریت حل آن تأکید دارد.
همزمان با افزایش نگرانی‌های بین‌المللی درباره تغییرات اقلیمی، موضوع سوزاندن گازهای مشعل (فلرینگ) در میادین نفتی ایران، علاوه بر هدررفت سرمایه ملی، به عاملی برای آلودگی زیست‌محیطی تبدیل شده است. این فرآیند طی دهه‌های گذشته به معنای از دست رفتن میلیاردها دلار بوده؛ گازی که می‌توانست به خوراک پتروشیمی‌ها، سوخت نیروگاه‌ها یا حتی صادرات تبدیل شود، اکنون به دود تبدیل می‌شود.

به گزارش بخش اقتصاد وبانگاه بر اساس داده‌های منتشرشده در ایسنا، وزارت نفت در یک سال و نیم اخیر بر توقف کامل سوزاندن گازهای فلر تمرکز کرده است. این راهبرد شامل اجرای طرح‌های بلندمدت احداث واحدهای اِن‌جی‌اِل و بهسازی پالایشگاه‌های گازی است تا ظرفیت جمع‌آوری این گازها به شکل چشمگیری افزایش یابد.

مسعد پزشکیان، رئیس‌جمهور، هفته گذشته در مراسم افتتاح طرح‌های وزارت نفت بر لزوم حل این معضل تأکید کرد و اعلام نمود که باید سوزاندن روزانه ۵۰ میلیون مترمکعب گاز فلر متوقف شود و هر لحظه در این زمینه ارزشمند است.

محمود خاقانی، کارشناس بین‌الملل حوزه انرژی، در گفت‌وگو با ایسنا، به سیر تاریخی اهمیت گاز اشاره کرد و اظهار داشت که در گذشته تمرکز بر تولید نفت بود و گازهای همراه به دلیل نبود مشتری سوزانده می‌شدند. وی افزود، با تقویت مباحث تغییرات اقلیمی پس از سال ۱۳۹۰ و اهمیت یافتن گاز طبیعی به‌عنوان سوخت گذار به انرژی‌های تجدیدپذیر، جایگاه این منبع در سبد انرژی جهانی و توجه اروپا و آمریکا به ظرفیت‌های ایران تقویت شد.

این کارشناس با اشاره به ناکامی‌های گذشته در توسعه میادین گازی، از جمله لغو قرارداد کرسنت در سال ۱۳۸۴ که با هدف جذب سرمایه‌گذاری خارجی برای جمع‌آوری گازهای همراه انجام شد، به‌عنوان نمونه‌ای از موانع توسعه زیرساخت‌ها نام برد که پیامدهای مالی و حقوقی برای کشور در پی داشت.

خاقانی تأکید کرد که پروژه‌های صنعت نفت و گاز نیازمند برنامه‌ریزی بلندمدت از مرحله مطالعه تا بهره‌برداری هستند و ضعف در مدیریت و نیروی انسانی متخصص، یکی از چالش‌های جدی این حوزه محسوب می‌شود.

وی بهترین مسیر برای استفاده از گازهای فلر را گزینه‌هایی همچون تزریق به میادین، فرآورش، تأمین خوراک پتروشیمی‌ها یا تولید برق دانست که انتخاب هرکدام به شرایط فنی و اقتصادی منطقه بستگی دارد. در نهایت، کارشناس مذکور تأکید کرد که با توجه به پذیرش توافق‌های بین‌المللی کاهش آلودگی در سال ۱۳۹۴ (۲۰۱۵ میلادی)، توقف فلرینگ دیگر یک انتخاب اقتصادی نیست، بلکه یک ضرورت زیست‌محیطی و ژئوپلیتیکی است که نیازمند دیپلماسی انرژی جامع و بلندمدت می‌باشد.

©‌ وبانگاه, ایسنا

دکمه بازگشت به بالا