ششمین پرواز سرنشین‌دار خصوصی به ایستگاه فضایی بین‌المللی در تابستان ۲۰۲۷ انجام می‌شود

آغاز مأموریت‌های فضایی خصوصی و نقش شرکت «وست اسپیس»

بر اساس اعلام ناسا، شرکت استارت‌آپی مستقر در کالیفرنیا به نام «وست اسپیس» (Vast Space) متعهد شده است که ششمین پرواز سرنشین‌دار خصوصی به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) را در تابستان سال ۲۰۲۷ به انجام رساند. این اقدام در چارچوب استراتژی ناسا برای واگذاری مسئولیت‌های عملیاتی ایستگاه فضایی بین‌المللی به بخش خصوصی پس از پایان عمر مفید آن در سال ۲۰۳۰ اهمیت حیاتی دارد.

به گزارش بخش اقتصاد وبانگاه بر اساس داده‌های منتشرشده در ایسنا، «جرد آیزاکمن»، مدیر ناسا، تأکید کرد که مأموریت‌های سرنشین‌دار خصوصی فراتر از دسترسی به ایستگاه فضایی بین‌المللی هستند و بستری برای ایده‌ها و قابلیت‌های جدید فراهم می‌کنند. او استقبال از وست اسپیس را در راستای تقویت بازار پویا و نوآورانه فضایی دانست که مسیر را برای مأموریت‌های آتی به ماه، مریخ و فراتر از آن هموار می‌سازد.

تاکنون چهار مأموریت سرنشین‌دار خصوصی با موفقیت انجام شده که تمامی آن‌ها توسط شرکت «آکسیوم اسپیس» (Axiom Space) مستقر در هیوستون صورت گرفته است. آکسیوم اسپیس همچنین مسئولیت مأموریت پنجم را بر عهده دارد که پرتاب آن برای ژانویه ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است.

الگوی عملیاتی و اهداف بلندمدت

پروازهای چهارنفره آکسیوم اسپیس از زیرساخت‌های شرکت «اسپیس‌ایکس» (SpaceX)، شامل موشک «فالکون ۹» و کپسول «دراگون»، برای رسیدن و بازگشت از ایستگاه فضایی استفاده می‌کنند. این سفرها معمولاً حدود دو هفته به طول می‌انجامند. ناسا اعلام کرده است که مأموریت ۲۰۲۷ وست اسپیس نیز از همین الگوی اساسی پیروی خواهد کرد، هرچند هنوز هویت چهار سرنشین پیشنهادی این شرکت برای تأیید نهایی به ناسا و شرکای ایستگاه ارسال نشده است.

وست اسپیس و آکسیوم اسپیس هر دو جاه‌طلبی‌های بزرگی دارند و قصد دارند ایستگاه‌های فضایی خصوصی خود را در مدار پایین زمین تأسیس کنند. «مکس هاوت»، مدیرعامل وست اسپیس، بهره‌برداری از عمر باقی‌مانده ایستگاه فضایی بین‌المللی از طریق مأموریت‌های تجاری علمی را گامی مهم در گذار به اقتصاد مداری و ایستگاه‌های فضایی تجاری دانست.

آکسیوم اسپیس برنامه‌ریزی کرده است تا از سال ۲۰۲۷ ماژول‌های خود را به ISS متصل کند تا پیش از اتمام عمر ایستگاه، شبکه خصوصی خود یعنی «ایستگاه آزاد آکسیوم» را شکل دهد. وست اسپیس نیز قصد دارد در سال ۲۰۲۷ یک ایستگاه رهیاب به نام «هاون-۱» (Haven-1) را پرتاب کند و سپس از تجربیات آن برای توسعه ماژول چندگانه‌ی «هاون-۲» استفاده نماید. این شرکت پیش‌تر فضاپیمای آزمایشی ۵۰۰ کیلوگرمی «هاون دمو» را در نوامبر گذشته برای نمایش فناوری‌های کلیدی به مدار پرتاب کرده بود.

رقبا و آینده مداری

علاوه بر این دو شرکت، رقبای دیگری نیز در حوزه ایستگاه‌های فضایی مدار پایین زمین فعال هستند. شرکت‌هایی مانند «بلو اوریجین» (Blue Origin) و «سیرا اسپیس» (Sierra Space) مشترکاً روی پروژه «اوربیتال ریف» (Orbital Reef) کار می‌کنند و گروه «نانورکس» (NanoRacks) و «وویجر اسپیس» (Voyager Space) نیز در حال توسعه پایگاه «استارلب» (Starlab) هستند. ناسا در پنج سال گذشته بیش از ۵۰۰ میلیون دلار برای حمایت از توسعه این پایگاه‌های تجاری در مدار پایین زمین اختصاص داده است.

در صورتی که هیچ‌یک از این پروژه‌های خصوصی به نتیجه نرسند، پس از سقوط ایستگاه فضایی بین‌المللی، تنها پایگاه عملیاتی باقی‌مانده در مدار پایین زمین احتمالاً ایستگاه فضایی «تیانگونگ» (Tiangong) چین خواهد بود که ساخت آن در اواخر سال ۲۰۲۲ به پایان رسید.