دیو کیتسون پس از ۱۵ سال هویت «فوتبالیست مخفی» را فاش کرد؛ افشای پشت پرده صنعت
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، کیتسون در دوران فعالیت این ستون، تصویری انتقادی از آنچه او «سیرک میلیارد دلاری» فوتبال مینامید، ارائه داد و به مسائلی همچون نقش ایجنتها، سیاستهای رختکن و بدبینی عمومی در این صنعت پرداخت. این افشاگریها در دورانی صورت گرفت که فضای رسانهای نسبت به نقد مستقیم صنعت فوتبال بسته بود.
کیتسون، که اکنون به عنوان سخنران انگیزشی فعالیت میکند، اعلام کرد هدف اصلیاش از نویسندگی، تخلیه احساسات و حفظ سلامت روان خود بوده است. او در مصاحبهای با نشریه میرِر اظهار داشت: «از مسیر فوتبال راضی نبودم و به یک راه برای تخلیه احساساتم نیاز داشتم، برای سلامت روان خودم.» کیتسون اعتراف کرد که در ابتدا آرزویش نویسنده سفرنامه بودن بوده و فوتبال به صورت ناخواسته وارد زندگیاش شد.
در دوران حضور در میادین، کیتسون در مجموع ۴۰۳ بازی برای هفت باشگاه مختلف انجام داد، ۱۱۵ گل به ثمر رساند و ۳۰ پاس گل ثبت کرد. او همچنین ۸۱ بازی در لیگ برتر انگلیس داشت و موفق به ثبت ۱۵ گل در این رقابتها شد.
کیتسون تأکید کرد که پروژه «فوتبالیست مخفی» با هدف افشای افراد خاصی آغاز نشد، بلکه فرصتی بود تا مشکلات ساختاری صنعت فوتبال بدون ترس از عواقب بیان شود. با این حال، با افزایش فشار و اضطراب ناشی از ترس لو رفتن هویت، او مجبور به مدیریت این وضعیت شد. آثار او تأثیر ملموسی بر گفتمان فوتبال انگلیس گذاشت.
یکی از دردناکترین لحظات حرفهای کیتسون، انتشار ستونی با عنوان «گاهی اوقات تاریکی پشت نور است» بود که به سلامت روان بازیکنان میپرداخت. او فاش کرد: «من گفتم یک اپیدمی سلامت روان وجود دارد و پیشبینی کردم دیر یا زود کسی جان خود را میگیرد. یکشنبه، گری اسپید مرده پیدا شد.» کیتسون عنوان کرد که پس از این واقعه تلخ، سالها با احساس گناه و خشم از انفعال مقامات در قبال این بحران دست و پنجه نرم کرد.
در پایان، کیتسون به خود جوانترش توصیه کرد که شاید بهتر بود آن کتابها را نمینوشت، زیرا مردم همیشه تقاضای بیشتری داشتند و این کار بخشی از روح او را تحلیل میبرد. با این وجود، او ابراز خشنودی کرد که فوتبال بازی کرده است، زیرا این تجربه او را شکل داده است.