کریستیانو رونالدو جونیور رکورد جوانی پدرش را شکست؛ شکار سومین جام بین‌المللی با پرتغال زیر ۱۶ سال

کریستیانو رونالدو جونیور، فرزند اسطوره فوتبال جهان، با درخشش مداوم در عرصه ملی، مسیر حرفه‌ای خود را به شکلی متمایز آغاز کرده است. او اخیراً با تیم ملی زیر ۱۶ سال پرتغال موفق به کسب سومین جام بین‌المللی در دوران جوانی شد و از این حیث از دوران مشابه پدرش پیشی گرفت.

تیم زیر ۱۶ سال پرتغال اخیراً در رقابت‌های تورنمنت آلگاروه به مقام قهرمانی دست یافت. جوانان پرتغالی در دیدار نهایی با نتیجه ۳ بر ۱ آلمان را شکست دادند تا با سه پیروزی متوالی (پیش از این مقابل ژاپن ۳ بر ۰ و هلند ۱ بر ۰) رکوردی بی‌نقص ثبت کنند.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، کریستیانو جونیور ۱۵ ساله در این تورنمنت نقش‌آفرینی داشت. او در بازی مقابل هلند در ترکیب اصلی حضور داشت و در دو بازی دیگر به عنوان بازیکن تعویضی وارد میدان شد. یکی از لحظات کلیدی او در بازی مقابل ژاپن بود که با یک پاس هنرمندانه، گل دوم تیم را برای ژوزه گارفا ساخت تا مهارت‌های فنی خود را به نمایش بگذارد.

عبور از رکورد رونالدو در دوران جوانی

نکته قابل توجه این است که جونیور در ۱۵ سالگی از نظر تعداد جام‌های بین‌المللی دوران جوانی از پدرش فراتر رفت. کریستیانو رونالدو، کاپیتان النصر، در رده‌های سنی پایه تنها یک عنوان بین‌المللی کسب کرده بود؛ قهرمانی در تورنمنت تولون (که اکنون با نام تورنمنت موریس رولو شناخته می‌شود) در سال ۲۰۰۲.

رونالدو جونیور پیش از این نیز دو قهرمانی مهم دیگر را در کارنامه خود ثبت کرده است: قهرمانی با تیم زیر ۱۷ سال پرتغال در جام کنفدراسیون‌ها پس از پیروزی ۲ بر ۱ مقابل انگلیس در ترکیه، و همچنین قهرمانی با تیم زیر ۱۵ سال پرتغال در تورنمنت ولتکو مارکوویچ در کرواسی؛ جایی که او در پیروزی ۳ بر ۲ مقابل میزبان گلزنی کرد.

تأکید رونالدو بر فروتنی و تلاش

با وجود موفقیت‌های سریع پسرش، کریستیانو رونالدو همواره تلاش کرده تا جونیور متواضع باقی بماند و اهمیت تلاش مداوم را درک کند. رونالدو پیش‌تر در سال ۲۰۱۹ اعلام کرده بود: «وقتی پسرم خانه‌ام را دید، باور نمی‌کرد که من واقعاً در آنجا زندگی کرده‌ام. امروز همه چیز آسان به نظر می‌رسد، اما برای تبدیل شدن به یک فوتبالیست بزرگ، نمی‌توان فکر کرد که موفقیت از آسمان می‌افتد. استعداد به تنهایی کافی نیست؛ باید آن را به دست بیاوری و برایش سخت تلاش کنی.»

ستاره پرتغالی همچنین تأکید کرده که هرگز پسرش را مجبور به انتخاب فوتبال نخواهد کرد: «من هرگز او را تحت فشار نمی‌گذارم. او کاری را انجام می‌دهد که خودش می‌خواهد. مهم‌ترین چیز برای من این است که او و همه جوانان خوشحال باشند و انتخاب خود را انجام دهند.»

آرزوی مشترک بازی در کنار پدر

رونالدوی بزرگ‌تر در پایان به احتمال بازی کردن در کنار پسرش پیش از بازنشستگی اشاره کرده بود. او نقل کرده بود: «پسرم به من می‌گوید: پدر، چند سال دیگر صبر کن، می‌خواهم با تو بازی کنم.» اگر رونالدو جونیور این روند صعودی را حفظ کند، احتمال تحقق این خواسته نزدیک‌تر به واقعیت خواهد بود؛ تجربه‌ای تاریخی که ترکیبی از سابقه درخشان پدر و استعداد در حال شکوفایی پسر خواهد بود.