پرسپولیس؛ راهبرد بقا در سایه مدیریت بحران از درون

باشگاه پرسپولیس در مقطع کنونی، نیازمند اتخاذ رویکردی مبتنی بر «مدیریت بحران از درون» است. تثبیت کادرفنی، تعریف دقیق نقش‌ها و بازسازی تدریجی هویت تیمی، پیش‌شرط‌های اساسی برای هرگونه پیشرفت فنی در پرسپولیس به شمار می‌روند.

نتایج پرسپولیس در نیم‌فصل دوم لیگ برتر، این گمانه را تقویت می‌کند که باشگاه بهتر بود در ابتدای فصل، صبر استراتژیک بیشتری را نسبت به پروژه فنی با محوریت وحید هاشمیان به خرج می‌داد. اما پرسپولیس در آن زمان صبور نبود و برای بازگشت سریع به نتایج مطلوب و آرام کردن فضای احساسی پیرامون خود، به یک «نقطه قطع» نیاز داشت که وحید هاشمیان به همان گزینه بدل شد.

شاید زمان انتخاب وحید هاشمیان برای هدایت پرسپولیس زود بود، اما تصمیم‌گیران باشگاه در خصوص پایان همکاری با وی، تردیدی به خود راه ندادند و مسیر تغییر با سرعت طی شد. پس از آن، باشگاه ناگزیر به سراغ گزینه‌های خارجی رفت؛ ابتدا برانکو ایوانکوویچ که پاسخ منفی داد و سپس اوسمار ویرا که با کارنامه‌ای موفق در تایلند و تجربه قهرمانی با پرسپولیس، بار دیگر به عنوان راه‌حل معرفی شد.

با این حال، واقع‌بینانه باید گفت تیمی که اوسمار ویرا پیش‌تر با آن به جام رسید، محصول یک چرخه فنی مستمر از دوران برانکو تا یحیی گل‌محمدی بود؛ تیمی با هویت تثبیت‌شده، ساختار روشن و ستون‌های فنی مشخص. اما پرسپولیسِ امروز در حال گذار است؛ نشانه‌های ثبات تاکتیکی محدود بوده و از بلندپروازی‌های سال‌های قهرمانی پیاپی، فعلاً رد پررنگی دیده نمی‌شود.

با این وجود، پرسش اصلی این است که در این شرایط چه باید کرد؟ ساده‌ترین تصمیم، تکرار چرخه برکناری است؛ تصمیمی که علاوه بر تحمیل هزینه‌های مالی، بار روانی تازه‌ای به تیم وارد کرده و فرآیند بازسازی را هر بار از نقطه صفر آغاز می‌سازد. تجربه سال‌های اخیر فوتبال ایران نشان داده که تغییرات پیاپی روی نیمکت، بیش از آنکه درمان باشد، به تعویق انداختن بحران است.

پرسپولیس در مقطع فعلی، راهی جز «مدیریت بحران از درون» ندارد. تثبیت کادرفنی، تعریف نقش‌ها و بازسازی تدریجی هویت تیمی، پیش‌شرط هر جهش فنی است. به بیان روشن‌تر، حفظ اوسمار ویرا نه از سر ناچاری، بلکه یک انتخاب راهبردی برای قطع چرخه بی‌ثباتی است؛ انتخابی که می‌تواند به تیم فرصت بازتعریف و به کادر فنی زمان اصلاح بدهد. به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، پرسپولیس و اوسمار ویرا اکنون فقط لیگ برتر را در اختیار دارند؛ تورنمنتی که عملاً تنها مسیر باقی‌مانده برای معنا بخشیدن به فصل جاری محسوب می‌شود. از دست رفتن این هدف، به معنای از دست رفتن فصل خواهد بود.