تویوتا در مسیر «تصادفات صفر»؛ آیا دکمه خاموش سیستم‌های ایمنی حذف می‌شود؟

تویوتا در راستای اهداف بلندپروازانه خود برای دستیابی به «صفر تصادف رانندگی»، بررسی امکان حذف دکمه خاموش‌کننده سیستم‌های ایمنی خودروها را آغاز کرده است؛ تصمیمی که می‌تواند تعادل میان ایمنی و اختیار راننده را تغییر دهد.

به گزارش بخش اقتصاد وبانگاه بر اساس داده‌های منتشرشده در ایسنا، تویوتا گامی بلندپروازانه در جهت تحقق «صفر تصادف رانندگی» برداشته و در حال بررسی بازنگری در امکان خاموش کردن سیستم‌های ایمنی خودروهای خود توسط رانندگان است. این خودروساز ژاپنی، هدف نهایی خود را نه تنها کاهش تلفات، بلکه حذف کامل تمامی تصادفات رانندگی اعلام کرده است.

آکیهرو سارادا، رئیس مرکز توسعه نرم‌افزار تویوتا، با بیان اینکه رانندگی خودران یکی از فناوری‌های ضروری برای دستیابی به این هدف محسوب می‌شود، اظهار داشت: «هدف نهایی ما ریشه‌کن کردن تمام تصادفات رانندگی است و البته رانندگی خودران فناوری‌ ضرورتی برای تحقق یک محیط ایمن است. ما باید بررسی و تصمیم‌گیری کنیم که آیا دکمه «خاموش» را فعال نگه داریم یا خیر.»

با این حال، تویوتا در نظر دارد در شرایط خاصی به رانندگان اجازه دهد تا به صورت موقت سیستم‌های ایمنی را غیرفعال کرده یا شیوه دلخواه خود را برای رانندگی انتخاب کنند. این دو حالت شامل جاده‌های عمومی، در صورتی که نرم‌افزار خودرو تشخیص دهد هیچ وسیله نقلیه یا عابر دیگری در اطراف نیست، و همچنین پیست‌های مسابقه می‌شود.

سارادا با اشاره به این موضوع افزود: «برای مثال، در پیست مسابقه، رانندگی خودکار و دستی می‌توانند هم‌زمان وجود داشته باشند. در مناطقی که رانندگان می‌توانند از رانندگی لذت ببرند، می‌خواهیم اختیار انتخاب شیوه رانندگی را به آن‌ها بدهیم.»

این بحث در حالی مطرح می‌شود که آمارهای متناقضی در خصوص رضایت رانندگان از سیستم‌های ایمنی خودروها وجود دارد. تحقیقات نشان می‌دهد در حالی که بخش بزرگی از رانندگان خواهان امکانات ایمنی بیشتر هستند، برخی دیگر این سیستم‌ها را مداخله‌گر دانسته و معتقدند لذت رانندگی دستی را کاهش می‌دهند.

مطالعه‌ای که بیش از ۴۸۰ هزار پرونده خسارت را بررسی کرده، نشان داده است که از هر پنج راننده، یک نفر ترجیح می‌دهد امکانات ایمنی خودرویش را غیرفعال کند. دلایل اصلی این تصمیم عبارتند از: «آزاردهنده، حواس‌پرت‌کن و بیش‌ازحد حساس» بودن این سیستم‌ها (۶۹ درصد)، احساس عدم نیاز به آن‌ها (۲۳ درصد) و عدم اعتماد به سیستم‌های ایمنی (۱۳ درصد). این یافته‌ها شکاف میان فناوری‌های ارائه‌شده توسط سازندگان و ترجیحات کاربران در دنیای واقعی را برجسته می‌سازد.

سارادا تأکید کرد: «ما باید با دقت بررسی کنیم که آیا واقعاً لازم است تا این حد کنترل را در دست بگیریم که رانندگان را از لذت رانندگی محروم کنیم یا خیر.» او همچنین بیان داشت: «رانندگان هیجان می‌خواهند. با استفاده از داده‌های متصل، می‌توان به آن‌ها اطلاع داد که در برخی شرایط امکان رانندگی لذت‌بخش‌تر وجود دارد و هم‌زمان چند ثانیه پیش از بروز خطر هشدار دریافت کنند.»

با این وجود، در صورت حضور خودروها، موتورسیکلت‌ها یا عابران دیگر در نزدیکی، حتی این «انعطاف» نیز ممکن است مانع از خاموش کردن سیستم‌هایی مانند حفظ خودرو در بین خطوط یا کنترل محدودیت سرعت در جاده‌های روستایی شود. این موضوع نشان‌دهنده تلاش برای ایجاد تعادلی ظریف میان ایمنی سرنشینان و اختیار راننده است.

اهمیت این تصمیم تویوتا از آن جهت است که این شرکت سابقه طولانی در پیشگامی در مقررات ایمنی خودرو دارد. برندهای لکسوس و تویوتا از اولین شرکت‌هایی بودند که دسترسی به برخی قابلیت‌ها مانند تغییر تنظیمات سیستم ناوبری ماهواره‌ای را هنگام حرکت خودرو به طور موقت محدود کردند؛ اقدامی که بعدها توسط سایر خودروسازان نیز اتخاذ شد. در صورت اجرای این تصمیم توسط تویوتا، احتمالاً دیگر شرکت‌ها نیز از آن پیروی خواهند کرد که این امر می‌تواند منجر به کاهش کنترل رانندگان بر خودروهایشان شود؛ موضوعی که برای عده‌ای نگران‌کننده است.

©‌ وبانگاه, ایسنا, نیواطلس, ChasingCars

دکمه بازگشت به بالا