دورهمیهای نورانی رمضان؛ ضیافت دلها در سایه کلام وحی

روزهداران، تشنهتر از همیشه، راهی محافل نور میشوند؛ محافلی که در آن، آیه به آیه و کلمه به کلمه قرآن در جانها مینشیند و غبار غمهای دنیوی را میشوید. رمضان، فرصتی ناب برای صیقل دلهاست؛ فرصتی برای آنکه قلبهای پرتلاطم به ساحل آرامش برسد.
دورهمیهایی از جنس نور
در خراسان جنوبی، این شبها هر کجا سر بزنی، نشانی از یک محفل قرآنی مییابی؛ از خانههای ساده و بیریا گرفته تا مساجد محلهها و روستاها. جمعهایی صمیمی که ریشه در سالها همدلی و همنفسی دارد و حالا به برکت رمضان، رنگ و بویی تازه گرفته است.
یکی از جلوههای باشکوه این انس با قرآن، ویژهبرنامه «گلشن وحی» است؛ آیین جزءخوانی قرآن کریم که از آستان مقدس امامزاده حسین بن موسی الکاظم در طبس برگزار میشود. این برنامه هر روز با تلاوت یک جزء قرآن توسط قاریان برجسته استانی و کشوری اجرا و از شبکه دو سیما و شبکه خاوران پخش میشود؛ تصویری معنوی از پیوند مردم با کلام وحی در قاب رسانه.
نوجوانان؛ جلوهای از امید و ایمان
در کنار آن، برنامه «جوانانههای وحی» با محوریت نوجوانان، صحنهای دلنشین از شور نسل تازه با قرآن را به نمایش میگذارد. این آیین که از شبکه آموزش روی آنتن میرود، روایتگر مسجدهایی است که صدای ترتیل نوجوانان در آنها طنینانداز شده است؛ صدایی که نوید استمرار راه نور را میدهد.
مراسم جمعخوانی قرآن کریم در مساجد خراسان جنوبی، بهویژه در بیرجند و شهرهای اطراف، این روزها رونقی دوچندان یافته است. هرچند پیشتر و پیش از شیوع کرونا، آیین ترتیلخوانی در فضاهای باز شهری مانند پارکها نیز برگزار میشد، اما اکنون دوباره مساجد و محافل خانگی به کانون این نورافشانی بدل شدهاند.
از بیدسک تا بیرجند؛ سنتی به قدمت سالها
یکی از این دورهمیهای ریشهدار، محفل قرآنی اهالی روستای بیدسک در بخش قهستان شهرستان درمیان است. سالها پیش، زمانی که هنوز بسیاری از اهالی در روستا زندگی میکردند، این دوره قرآن در مسجد قدیمی و باصفای بیدسک برگزار میشد. محفلی ساده اما سرشار از صفا که نسل به نسل ادامه یافت.
با مهاجرت خانوادهها به بیرجند برای ادامه تحصیل فرزندان یا به دلیل کهولت سن بزرگترها، این سنت حسنه نیز به شهر منتقل شد. حالا سالهاست که همان جمع صمیمی، هر رمضان در بیرجند گرد هم میآیند؛ گویی رشتهای نامرئی آنها را به گذشته، به مسجد قدیمی و به خاطرات مشترک پیوند میدهد.
در این دورهمیها، فقط تلاوت قرآن نیست که دلها را کنار هم مینشاند؛ بلکه دیدارهایی تازه میشود، کدورتها رنگ میبازد و صلهرحم معنایی عینی پیدا میکند. بسیاری پس از ماهها یا حتی سالها، در همین محافل یکدیگر را میبینند و احوال میپرسند.
سفرهای گسترده از رحمت
رمضان، ماه پهن شدن سفره رحمت الهی است؛ سفرهای که به وسعت عالم گسترده شده است. خوشا آنان که قدر این لحظات ناب را میدانند و از آن توشهای ماندگار برمیگیرند.
در پایان هر محفل، زمزمه دعا فضا را پر میکند؛ دعایی برای نورانی شدن دلها به برکت قرآن، برای اصلاح امور، شفای بیماران، آرامش درگذشتگان و گشایش کارها. امید آنکه قرآن در دنیا همنشین دلها، در قبر مونس تنهایی، بر صراط نوری راهنما و در بهشت رفیقی شفیق باشد.
این روزها خراسان جنوبی، بیش از همیشه، رنگ قرآن گرفته است؛ رنگی از جنس نور. دورهمیهایی ساده اما عمیق، که از خانههای بیتکلف تا آستانهای مقدس امتداد یافته و روایتگر پیوندی دیرینه میان مردم این دیار و کلام وحی است.





