رقابت غول‌های خودروسازی برای رانندگی بدون چشم؛ سردرگمی در سطح ۳

خودروسازان در تلاش برای عرضه خودروهایی که راننده نیازی به تمرکز بر جاده ندارد، رقابت شدیدی را آغاز کرده‌اند، اما چالش‌های فنی و حقوقی، توسعه فناوری رانندگی خودکار سطح ۳ را با اما و اگرهای فراوانی روبرو کرده است.

به گزارش بخش اقتصاد وبانگاه بر اساس داده‌های منتشرشده در ایسنا، صنعت خودروسازی با شتاب در مسیر توسعه خودروهایی گام برمی‌دارد که نیاز به دخالت دست و چشم راننده را در هدایت خودرو به حداقل می‌رساند. این فناوری به رانندگان امکان می‌دهد تا در حین رانندگی به کارهای دیگر مشغول شوند، مگر آنکه خودرو هشدار دهد که کنترل وسیله نقلیه را دوباره به دست گیرند. خودروسازان با صرف سرمایه‌گذاری‌های کلان در حوزه خودروهای خودران، به دنبال راه‌هایی برای کسب درآمد از این فناوری‌ها هستند.

داگ فیلد، مدیر ارشد بخش خودروهای برقی فورد موتورز، با اشاره به صرفه‌جویی در زمان برای خودروسازان و قابلیت اجرای ارزان‌قیمت این فناوری، اعلام کرده که فورد قصد دارد از سال ۲۰۲۸ سیستمی را برای مدل‌های برقی مقرون‌به‌صرفه عرضه کند. با این حال، بحث‌های گسترده‌ای در صنعت خودرو پیرامون ارزش‌گذاری و قابلیت اجرای فناوری رانندگی خودکار سطح ۳، که در آن راننده نیازی به تمرکز مداوم بر جاده ندارد، وجود دارد. برخی از مدیران و کارشناسان صنعت، انتقال کنترل بین خودرو و راننده انسانی را امری پرخطر و با پیچیدگی‌های حقوقی فراوان می‌دانند. همچنین این سوال مطرح است که آیا مصرف‌کنندگان حاضرند هزینه‌های بالای طراحی این فناوری را تقبل کنند؟

چالش‌های فناوری سطح ۳

پیش‌بینی‌های اولیه مبنی بر فراگیری خودروهای خودران تا به امروز، به دلیل چالش‌های فنی، افزایش هزینه‌ها و عدم قطعیت‌های نظارتی، محقق نشده است. در مقابل، خودروسازان اجزای این فناوری را در قالب سیستم‌های کمک راننده‌ای ارائه می‌دهند که به نظارت مداوم انسان نیاز دارند. سیستم‌های سطح ۳ در مقیاس رانندگی خودکار، نقطه‌ای میانی را اشغال می‌کنند. در حال حاضر، اغلب سیستم‌های کمک رانندگی موجود، از جمله سیستم تسلا، در دسته سطح ۲ قرار می‌گیرند و نیازمند نظارت راننده هستند.

شرکت‌هایی مانند جنرال موتورز و هوندا موتورز نیز برنامه‌هایی برای عرضه فناوری سطح ۳ بدون نیاز به چشم اعلام کرده‌اند. بر اساس گزارش مک‌کینزی، هزینه طراحی یک سیستم سطح ۳ برای حرکت در بزرگراه‌ها می‌تواند به ۱.۵ میلیارد دلار برسد که تقریبا دو برابر هزینه سیستم‌های سطح ۲ است. برخی شرکت‌ها به دلیل نگرانی‌های مالی، از اهداف سطح ۳ خود عقب‌نشینی کرده و تمرکز خود را بر بهبود سیستم‌های ارزان‌تر سطح ۲ معطوف نموده‌اند.

مرسدس بنز، تنها خودروسازی که فناوری سطح ۳ را در آمریکا عرضه کرده بود، به دلیل محدودیت‌های سرعت، شرایط رانندگی و مرزهای جغرافیایی، برنامه خود را متوقف کرده و تمرکز خود را بر ویژگی‌های رانندگی خودکار در خیابان‌های شهر که به نظارت راننده نیاز دارند، گذاشته است. استلانتیس نیز به دلیل هزینه‌های بالا، چالش‌های فنی و نگرانی از تقاضای مصرف‌کننده، تلاش‌های خود در زمینه سطح ۳ را متوقف کرده است.

تسلا با وجود تمرکز بر رانندگی کاملا خودکار که نیازمند توجه راننده است، محصولی با فناوری خودران سطح ۳ بدون نیاز به چشم برای خودروهای شخصی عرضه نکرده است. این شرکت در حال توسعه سرویس روبوتاکسی محدود خود است و قصد دارد آن را در سال ۲۰۲۶ در چند شهر آمریکا گسترش دهد.

افزایش مسئولیت در فناوری بدون چشم

برایانت واکر اسمیت، استاد حقوق دانشگاه کارولینای جنوبی، چالش اصلی فناوری سطح ۳ را طراحی سیستمی می‌داند که قادر به تشخیص دقیق زمان نیاز به مداخله انسان، ارائه هشدار و اطمینان از انتقال امن کنترل باشد.

افزایش احتمالی مسئولیت‌پذیری تولیدکنندگان خودرو در صورت وقوع تصادفات با فناوری بدون چشم، یکی از نگرانی‌های تحلیلگران است. در حال حاضر، مشخص نیست که در تصادفی که شامل فناوری سطح ۳ باشد، چه کسی مقصر شناخته خواهد شد.

پیشرفت سریع خودروسازان چینی، فشار بر خودروسازان برای ارائه ویژگی‌های پیشرفته‌تر کمک راننده را افزایش داده است. دولت چین نیز در دسامبر سال گذشته، اولین خودرو با قابلیت سطح ۳ را عرضه کرد. برندهای چینی مانند لیپ موتور و بی‌وای‌دی، ویژگی‌های پیشرفته کمک راننده سطح ۲ را در خودروهای خود ارائه می‌دهند و این امر می‌تواند منجر به جنگ قیمتی جهانی شود، در صورتی که مشتریان آمریکایی و اروپایی انتظار مشابهی از مدل‌های خود بدون اشتراک ماهانه داشته باشند.

©‌ وبانگاه, ایسنا

دکمه بازگشت به بالا