چرا ایران تسلیم نمیشود؟ پاسخی مبتنی بر منطق قرآنی امام خامنهای
خط حزبالله 522 | نشانه فتح
متن این یادداشت که به صورت اختصاصی در اختیار تسنیم قرار گرفت به شرح زیر است:
“استیو ویتکاف در مصاحبه با «فاکس نیوز» از کنجکاوی رئیسجمهور کشورش میگوید. ترامپ نمیفهمد چرا ایرانیها بعد از این همه فشار، با این حجم از قدرت دریایی که در منطقه مستقر کرده، هنوز «تسلیم» نشدهاند. ویتکاف حتی در انتخاب واژه مردد است: «نمیخواهم بگویم ناامید شده، چون گزینههای زیادی دارد، اما کنجکاو است که چرا آنها تحت چنین فشاری هنوز تسلیم نشدهاند.»
پاسخ این پرسش را باید در لایههایی ژرفتر از محاسبات معمول قدرت جست. باید در کتابی جست که چهل سال پیش در مسجدی کوچک در مشهد، از دل سخنرانیهای سیدعلی خامنهای جوان در ماه رمضان بیرون آمد؛ «طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن.»
یک: ایمانی که ریشه در آگاهی دارد
ایمان اگر از پدر به ارث رسیده باشد، با نخستین تهدید فرو میریزد. مثل برف بهاری که با کوچکترین گرمایی آب میشود. اما ایمان آگاهانه، آنکه با بصیرت و انتخاب به دست آمده باشد، مثل درختی کهنسال است. هر چه طوفان سختتر، ریشهها در دل خاک عمیقتر.
مردم ایران نزدیک نیم قرن است در طوفانیترین شرایط زیستهاند. جنگی را پشت سر گذاشتهاند که هشت سال طول کشید. تحریمهایی را تحمل کردهاند که هر روز فلجکنندهتر از دیروز بود. ترورهایی را دیدهاند که بهترین چهرههایشان را از میان برد. و هر بار، محکمتر از پیش ایستادهاند.
این ایمان، تقلیدی نبوده که با اولین شبهه فرو بریزد. این ایمان، سرمایهای است که هیچ قدرتی توان مصادرهاش را ندارد.
دو: توحید و رهایی از ترس
روح توحید یعنی فقط یک قدرت را به رسمیت بشناسی. یعنی فقط از یک خدا بترسی. و کسی که از خدا میترسد، از هیچ قدرتی نمیترسد. نه از ترامپ، نه از ناوهای جنگی، نه از تحریم، نه از تهدید.
ترس، ریشهی تمام بدبختیهاست. کسانی که از خدا نمیترسند، از همه چیز میترسند. از فقر، از قدرت، از مرگ، از تنهایی. همین ترسهاست که انسانها را به زانو درمیآورد.
اما آنکه توحید را زیسته باشد، در برابر هیچ قدرت زمینی سر خم نمیکند. تجربه چهل و هفت ساله این ملت نشان داده که میتوان در اوج فشار، تسلیم نشد. میتوان در برابر ابرقدرتها ایستاد و نه گفت. این منطق توحید است.
سه: سنتی که تغییر نمیکند
سنت خدا بر این است که حق پیروز شود. ممکن است صد سال طول بکشد، ممکن است هزار سال. اما نهایتاً حق پیروز است. وعده الهی تخلفناپذیر است. مستضعفین وارث زمین خواهند شد.
این وعده، به مؤمنان امیدی میدهد که با محاسبات مادی قابل اندازهگیری نیست. دشمن فکر میکند با فشار اقتصادی میتواند این امید را بکشد. نمیداند این امید از جای دیگری میآید. از باوری که در طول تاریخ بارها آزموده شده. فرعونها رفتهاند و موسیها ماندهاند. نمرودها رفتهاند و ابراهیمها ماندهاند.
مردم ایران این سنت را با چشم خود دیدهاند. از این رو، مأیوس نمیشوند. تسلیم نمیشوند. چون میدانند صبر و توکل، دو بال پروازی است که آنها را به سرمنزل پیروزی میرساند.
چهار: پیوندی به نام ولایت
مؤمنین مثل یک ساختمان مستحکماند که هر آجری، آجر دیگر را نگه داشته. اگر یکی را بکشی، بقیه فرو میریزند. اما اگر همه با هم باشند، هیچ چیز نمیتواند فرو بریزدشان. این پیوند، اسمش ولایت است.
ولایت فقط یک رابطه سیاسی نیست. یک رابطه اعتقادی است. مثل دانههای تسبیح که با یک نخ به هم وصل شدهاند. نخ را که بکشی، همه با هم حرکت میکنند. نخ را که ببری، همه فرو میپاشند.
مردم ایران با ولی خود چنان پیوند خوردهاند که گسستنش ممکن نیست. جنگ این پیوند را محکمتر کرد. تحریم آن را عمیقتر. ترور آن را ناگسستنیتر. هر تهدید جدید، تنها بر استحکام این بنا افزوده است.
ترامپ و مشاورانش محاسباتشان را بر اساس شناخت جامعهای انجام دادهاند که هیچیک از این چهار عنصر را ندارد. جامعهای که ایمانش آگاهانه نیست، از غیر خدا میترسد، به سنت الهی باور ندارد و پیوند ولایت را تجربه نکرده است.
این محاسبات، هرگز برای ایران جواب نخواهد داد. مردم نزدیک نیم قرن است امتحان پس دادهاند و هنوز هم ایستادهاند. فردا هم، اگر تهدیدها بیشتر شود، محکمتر خواهند ایستاد. چون ایمانشان ریشه دارد. چون از خدا میترسند و بس. چون به وعده الهی باور دارند. چون با ولی خود پیوند خوردهاند.
اتاقهای فکر «واشنگتن» اینها را هیچگاه نخواهند فهمید.”