روایتی از پیادهروی خانوادگی در خیابان جهاننمای همدان
در صف نخست، چند روحانی حرکت میکردند و پشتسر آنان مردان، زنان و کودکان، خانوادهبهخانواده، دوشادوش یکدیگر راه میرفتند. فضای خیابان بیش از آنکه یادآور شبی پرهیاهو و پرصدا باشد، به راهپیماییای آرام و عزتمند شباهت داشت.
نزدیکتر رفتم و از مسئول دسته پرسیدم: «چهارشنبهسوری و پیادهروی؟» روحانی میانسالی که سرپرستی جمع را بر عهده داشت توضیح داد: این جمعیت از حسینیه شهید مدنی دره مرادبیگ حرکت کردهاند و انشاءالله مسیر خود را تا میدان بعثت ادامه خواهند داد.
او درباره هدف این حرکت گفت: امشب مردم برای حفظ آرامش شهر احساس وظیفه کردهاند و در خیابان حضور یافتهاند. این حرکت، راهپیماییای مسالمتآمیز و وحدتآمیز است.
وی در ادامه افزود: ما پیروان رهبر شهیدمان هستیم و اگرچه رهبر شهید در میان ما نیست، اما راه او ادامه دارد و انشاءالله با رهبری حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای این مسیر استمرار خواهد داشت. ما با وحدت و انسجام از کشورمان حفاظت میکنیم. نیروهای میدان از آنجا پاسداری میکنند و ما از خیابانهای ایران.»
در حالی که سخنان او به پایان میرسید، جمعیت همچنان با صلابت و منظم در خیابان جهاننما پیش میرفت؛ خیابانی که آن شب نه از انفجار ترقهها، بلکه از وقار ایستادگی مردمی پر شده بود که برای آرامش شهرشان به خیابان آمده بودند.