گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم (روز 21 - گزارش شماره 123): تصاویر منتشرشده از رهگیری این هواپیما نشان می‌دهد که شناسایی و تعقیب آن از طریق سامانه‌های الکترو‌اپتیکی انجام شده است. مزیت اصلی این سامانه‌ها در آن است که هیچ‌گونه امواجی از خود ساطع نمی‌کنند؛ بنابراین سامانه‌های هشداردهنده نصب‌شده روی هواپیما—که معمولاً قفل‌های راداری یا حرارتی را به خلبان اعلام کرده و حتی جهت تهدید را مشخص می‌کنند—در برابر این نوع رهگیری عملاً کارایی ندارند.
در حالت‌های متعارف، زمانی که هواپیما تحت قفل راداری یا حرارتی قرار می‌گیرد، خلبان با دریافت هشدار می‌تواند از اقدامات تدافعی مانند استفاده از چف و فلر، جنگ الکترونیک یا مانورهای گریز استفاده کند. اما در صورت قفل اپتیکی، معمولاً هشداری به خلبان منتقل نمی‌شود و همین مسئله، امکان واکنش به موقع را به‌شدت کاهش می‌دهد.
.
کنترل هوشمند تنگه هرمز تحقیرآمیزتر از بستن آن برای آمریکاست!
این نکته نشان می‌دهد که جنگنده موردنظر، با تصور نبود تهدید جدی در حال پرواز بوده، در حالی که سامانه‌های پدافندی در یک آرایش کمین، آن را به‌طور موفق رهگیری کرده‌اند. از سوی دیگر، در تصاویر مشخص است که هواپیما با پس‌سوز فعال و در وضعیت عملیاتی و تهاجمی در حال پرواز بوده است. نحوه آسیب نیز حاکی از آن است که موشک در نزدیکی بدنه—احتمالاً با فیوز مجاورتی—منفجر شده و ترکش‌ها به بخش‌های حساس، از جمله دم هواپیما، اصابت کرده‌اند.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.