میزخدمت در شهرک بوعلی اقدام عملی کاهش بروکراسی یا مسکنی برای تولید؟
در این نشست که با حضور سید مجتبی حسینی معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری همدان، محمدعلی محمدی مدیرکل صمت استان و جمعی از مدیران اجرایی برگزار شد، تولیدکنندگان و کارگران توانستند بدون واسطه، مشکلات خود را با مسئولان مطرح کنند.
هدف اصلی این برنامه، کاهش بروکراسی اداری، تسریع در رسیدگی به پروندهها و حمایت مستقیم از واحدهای تولیدی عنوان شده است.
اما پرسش اصلی اینجاست، آیا چنین نشستهایی میتواند به بهبود واقعی فضای کسبوکار منجر شود یا صرفاً نقش مُسکن کوتاهمدت را برای اقتصاد تولیدی ایفا میکند؟
اهمیت اقتصادی میز خدمت در شرایط فعلی تولید
اقتصاد صنعتی استان همدان در سالهای اخیر با مجموعهای از چالشهای همزمان از جمله دشواری تأمین مواد اولیه و محدودیت نقدینگی گرفته تا ناپایداری مقررات، مشکلات بیمه و مالیات، قطعی انرژی و دشواری دسترسی به تسهیلات بانکی مواجه بوده است، در چنین فضایی، برگزاری نشستهای میدانی و ارتباط مستقیم مدیران دولتی با صاحبان صنایع، میتواند چند اثر اقتصادی مهم مانند کاهش هزینه مبادله میان دولت و تولیدکننده، کوتاه شدن فرآیندهای اداری، افزایش سرعت تصمیمگیری در پروندههای صنعتی، تقویت اعتماد روانی فعالان اقتصادی و شناسایی فوری گرههای اجرایی در سطح استان را به دنبال داشته باشد.
کارشناسان اقتصادی در این خصوص معتقدند یکی از مشکلات جدی اقتصاد همدان فاصله میان سیاستگذار و بنگاه تولیدی فاصلهای که موجب میشود بسیاری از تصمیمات اقتصادی بدون شناخت دقیق از شرایط واقعی تولید اتخاذ شود، بنابراین میزهای خدمت میتواند در این شرایط اثرگذاری مثبتی داشته باشند.
دولت بالاخره به کف کارخانه آمده است
برخی فعالان صنعتی حاضر در این نشست، این اقدام را نشانه تغییر رویکرد مدیریت اجرایی استان میدانند.
مسعود توتونچی از تولیدکنندگان صاحب نام در حوزه صنایع غذایی در شهرک بوعلی میگوید: سالها بود برای حل یک مشکل ساده باید بین چند اداره رفتوآمد میکردیم بنابراین وقتی مدیران در محل حاضر میشوند و همانجا تصمیم اولیه گرفته میشود، یعنی بخشی از زمان و هزینه تولید کاهش پیدا میکند.
اوافزود: در شرایطی که تولیدکننده هر روز با افزایش هزینهها روبهرو است، همین که مسئولان صدای صنعت را مستقیم میشنوند، میتواند بخشی از نااطمینانی موجود را کاهش دهد.
توتونچی ادامه میدهد: تمرکززدایی از تصمیمات و انتقال بخشی از اختیارات به سطح استان، میتواند روند حل مشکلات صنعتی را تسریع کند به ویژه در استانهایی که بخش مهمی از اشتغال به صنایع کوچک و متوسط وابسته است.
اقتصاد با جلسه درمان نمیشود با این حال، گروهی از تحلیلگران اقتصادی نسبت به اثرگذاری بلندمدت چنین برنامههایی تردید دارند.
یک کارشناس حوزه توسعه صنعتی در گفتوگو با تسنیم تأکید میکند:مسئله تولید در ایران ساختاری است. مشکل اصلی فقط بروکراسی نیست بلکه بیثباتی سیاستهای اقتصادی، تورم مزمن، نرخ بالای تأمین مالی و نبود چشمانداز پایدار برای سرمایهگذاری است.
رضا نوعدوستی معتقد است اگر تصمیمات اتخاذشده در این نشستها ضمانت اجرایی نداشته باشد، نتیجه آن صرفاً افزایش انتظارات تولیدکنندگان خواهد بود.برخی تولیدکنندگان نیز نگاه محتاطانهتری دارند.
مدیر یک واحد تولیدی دیگر در این شهرک نیز میگوید:جلسه و بازدید زیاد برگزار میشود، اما تولیدکننده زمانی امیدوار میشود که نتیجه را در کاهش مالیات، دسترسی به ارز، ثبات قیمت مواد اولیه و حمایت بانکی ببیند.
او افزود: حل مشکل تولید بیش از آنکه به مداخلات موردی نیاز داشته باشد، محتاج اصلاحات نهادی و ثبات در سیاستگذاری است، موضوعی که بدون هماهنگی در سطح کلان اقتصادی محقق نخواهد شد.
صنایع کوچک محور اصلی سیاستهای استانی
نکته قابل توجه در این نشست، تمرکز ویژه بر واحدهای مستقر در شهرک صنعتی بوعلی بود یعنی واحدهایی که عمدتاً در دسته صنایع کوچک و متوسط قرار میگیرند.
این بنگاهها اگرچه سهم بالایی در اشتغال منطقهای دارند، اما در برابر شوکهای اقتصادی نیز بسیار آسیبپذیرند.
افزایش هزینه انرژی، کاهش قدرت خرید بازار، دشواری صادرات و کمبود سرمایه در گردش، نخستین فشار را به این واحدها وارد میکند.
بر همین اساس، بسیاری از اقتصاددانان
معتقدند حمایت از صنایع کوچک، در شرایط فعلی نه فقط یک سیاست صنعتی، بلکه یک ضرورت اجتماعی و اشتغالی است زیرا تعطیلی این واحدها میتواند مستقیماً بر نرخ بیکاری و معیشت خانوارها اثر بگذارد.
میز خدمت نتیجه بخش باید فراتر از گفتوگو و منجر به عملیات قابل سنجش باشد
به گزارش تسنیم، برگزاری میز خدمت در شهرک صنعتی بوعلی را اگرچه میتوان تلاشی در جهت نزدیکتر شدن دولت به مسائل واقعی تولید دانست که در صورت تداوم، پیگیری مستمر و برخورداری از اختیارات اجرایی، میتواند بخشی از گرههای اداری فعالان اقتصادی را کاهش دهد با این حال، تجربه اقتصادی استان نشان میدهد حل پایدار مشکلات تولید، نیازمند فراتر رفتن از جلسات میدانی و حرکت به سمت اصلاحات ساختاری در حوزههایی مانند نظام بانکی، سیاست ارزی، مالیات، تأمین اجتماعی و ثبات مقررات است.
به بیان دیگر، میز خدمت زمانی میتواند به موتور حمایت از تولید تبدیل شود که خروجی آن از سطح گفتوگو فراتر رفته و به تصمیمات عملیاتی و قابل سنجش در فضای کسبوکار منجر شود.