جهانبخش و چالش جام جهانی؛ تجربه یا آمادگی فعلی؟
کابوس مصدومیت همچنان دست از سر علیرضا جهانبخش، کاپیتان دوم تیم ملی فوتبال ایران، برنمیدارد و این بازیکن دیدار تدارکاتی مقابل گامبیا را نیز به دلیل مصدومیت از دست داد. این اتفاق بار دیگر بحث حضور او در فهرست نهایی تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶ را به جریان انداخته است.
سوال اصلی این است که آیا بازیکنی که ماهها از شرایط ایدهآل مسابقه دور بوده، با مصدومیت دستوپنجه نرم کرده و حتی در بازیهای تدارکاتی اخیر فرصت حضور در میدان را پیدا نکرده، باید جایگاهی تقریباً قطعی در فهرست جام جهانی داشته باشد؟ جام جهانی ویترین آمادهترین بازیکنان فوتبال هر کشور است و نه محلی برای تکیه بر خاطرات گذشته یا رزومه سالهای قبل. بازیکنی که مدتها تیم باشگاهی ثابتی نداشته، از شرایط مسابقه دور بوده و هنوز از بند مصدومیت رها نشده، طبیعتاً نباید از حاشیه امنیت ویژه برخوردار باشد.
از زاویهای دیگر، جهانبخش بازیکن معمولی تیم ملی نیست. او سه جام جهانی را تجربه کرده، سالها بازوبند کاپیتانی را بر بازو بسته، فضای تورنمنتهای بزرگ را میشناسد و یکی از نزدیکترین بازیکنان به بدنه اصلی تیم ملی محسوب میشود. به همین دلیل طبیعی است که امیر قلعهنویی و همکارانش روی تجربه او حساب ویژهای باز کنند.
اما تجربه زمانی ارزشمند است که بازیکن از حداقل آمادگی لازم نیز برخوردار باشد. جام جهانی محل ریسکهای بزرگ نیست. در این مسابقات معمولاً بازیکنانی موفق هستند که علاوه بر تجربه، در بالاترین سطح آمادگی بدنی و مسابقهای قرار داشته باشند. حضور احتمالی جهانبخش در فهرست نهایی این پرسش را ایجاد میکند که آیا تجربه و نام بزرگ یک بازیکن میتواند بر آمادگی فنی و بدنی او غلبه کند؟ این سوال زمانی جدیتر میشود که تیم ملی در سالهای اخیر بارها از جوانگرایی، رقابت و شایستهسالاری سخن گفته است. اگر اصل بر رقابت باشد، هیچ بازیکنی نباید صرفاً به اتکای گذشتهاش مسافر جام جهانی شود؛ حتی اگر نامش علیرضا جهانبخش باشد.
بحث دشمنی با جهانبخش نیست؛ بلکه معیارهای انتخاب مطرح است. در سال ۲۰۲۶، ملاک حضور در جام جهانی باید عملکرد امروز باشد یا کارنامه دیروز؟ این سوالی است که کادرفنی تیم ملی دیر یا زود باید پاسخی روشن برای آن پیدا کند. به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ،