تیم ملی هائیتی پس از ۵۲ سال به جام جهانی رسید؛ جشن صعود در میامی

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، تیم ملی فوتبال هائیتی پس از ۵۲ سال موفق شد جواز حضور در رقابتهای جام جهانی را کسب کند. این دستاورد تاریخی، جشن و پایکوبی گستردهای را در میان جامعه هائیتی مقیم میامی آمریکا به همراه داشت.
هواداران هائیتی با وجود بارش باران، در اطراف یک صحنه گرد هم آمدند و با هیجان از داکنز نازون، مهاجم تیم ملی، و مارتین اکسپرینس، مدافع این تیم، و سایر بازیکنان استقبال کردند. این رویداد در آستانه دو دیدار تدارکاتی تیم ملی هائیتی برگزار شد و برای ساعاتی، فوتبال را به مهمترین موضوع زندگی حاضران تبدیل کرد؛ مردمی از کشوری که سالهاست با بحرانهای سیاسی و اجتماعی دست و پنجه نرم میکند.
داکنز نازون در این مراسم به زبان کریول گفت: «ما نشان خواهیم داد که فارغ از هر شرایطی، متحد هستیم.» او افزود: «میخواهم این جام جهانی آغاز یک هائیتی جدید باشد.» از زمان صعود تاریخی به جام جهانی، که تنها دومین حضور هائیتی در تاریخ این رقابتها محسوب میشود، بازیکنان این تیم وعده دادهاند که نماینده امید و شادی برای مردم کشورشان باشند؛ کشوری که با ناامنی، بحران و بیثباتی روبهرو است.
این شور و هیجان در یکی از موزههای هنری در شمال میامی نیز مشهود بود، جایی که یکی از بزرگترین جوامع هائیتی در آمریکا سکونت دارند. هواداران با پرچمهای کشورشان حضور یافته و کودکان در کنار موسیقی محلی «کومپاس» به بازی فوتبال مشغول بودند. بسیاری از حاضران از دیدن تیم ملی کشورشان در چنین سطحی ابراز شگفتی کردند. «اودلین پل»، ۴۹ ساله، که از ۱۳ سالگی در میامی زندگی میکند، اظهار داشت که همواره درباره حضور هائیتی در جام جهانی ۱۹۷۴ شنیده بود، اما هرگز فرصت تماشای آن را نداشته است. او با اشاره به گرانی بلیتها، اعلام کرد که در یکی از مراسمهای تماشای جمعی در میامی شرکت خواهد کرد تا این لحظه تاریخی را از دست ندهد.
با وجود شادی حاصل از این صعود، واقعیتهای تلخی نیز در هائیتی وجود دارد؛ از جمله خشونت، فقر و بیخانمانی. گزارشها حاکی از آن است که گروههای مسلح کنترل بخش بزرگی از پایتخت را در اختیار دارند و همین مسئله باعث شده تیم ملی بازیهای خانگی خود را در جزیره کوراسائو برگزار کند. همچنین، وضعیت صدور ویزا برای یکی از بازیکنان مقیم داخل هائیتی همچنان نامشخص است. با این حال، هواداران تأکید دارند که صعود به جام جهانی یک نقطه امید مهم برای مردم این کشور است و حتی اگر تیم موفقیت زیادی کسب نکند، همین حضور در این رقابتها ارزشمند خواهد بود.