جوابیهای که به پرسشها پاسخ نداد؛ شورای اطلاعرسانی و ابهامات پابرجا!
پس از انتشار گزارش تسنیم با عنوان «شورای اطلاعرسانی در کردستان؛ جلسهای که 11 ماه در بایگانی ماند»، ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان جوابیهای ارسال کرد و تلاش داشته که بخشی از انتقادات مطرحشده را رد کند. با این حال، بررسی دقیق این جوابیه نشان میدهد که نه تنها بسیاری از پرسشهای اصلی بیپاسخ مانده، بلکه برخی ابهامات نیز پررنگتر شده است.
نخستین محور جوابیه به تاریخ آخرین جلسه شورای اطلاعرسانی بازمیگردد. در جوابیه ادعا شده که پس از جلسه سوم تیرماه 1404، جلسه دیگری نیز در تاریخ 13 مرداد همان سال برگزار شده و بنابراین فاصله 11 ماهه میان جلسات وجود نداشته است.
اما حتی اگر این ادعا را بدون چون و چرا بپذیریم، اصل موضوع تغییر چندانی نمیکند. مصوبه رسمی شورای اطلاعرسانی بر برگزاری منظم و ماهانه جلسات تأکید داشته است. بنابراین پرسش اصلی همچنان پابرجاست؛ اگر به قول آنان، آخرین جلسه در مردادماه 1404 برگزار شده، پس چرا پس از آن ماهها خبری از تشکیل شورا نبوده است؟ آیا برگزاری یک جلسه اضافی، عملکردی را که با فلسفه تشکیل شورا و الزام برگزاری مستمر جلسات فاصله معنادار دارد، توجیه میکند؟
نکته قابل تأمل اینجاست که در جوابیه هیچ اشارهای به چرایی اجرا نشدن مصوبه برگزاری منظم جلسات نشده و صرفاً تلاش شده با جابهجایی تاریخها، اصل انتقاد کمرنگ جلوه داده شود؛ در حالی که مسئله اصلی، استمرار فعالیت شورا بوده نه صرفاً تعداد جلسات برگزارشده.
محور دوم جوابیه به نحوه انتخاب مدعوین و اعضای حاضر در جلسات اختصاص دارد. ادارهکل ارشاد با استناد به آییننامه، مسئولیت انتخاب برخی افراد را متوجه شورای اطلاعرسانی دانسته و هرگونه نقشآفرینی در این زمینه را رد کرده است.
اما سؤال اساسی اینجاست که آیا صرف استناد به یک بند آییننامه، میتواند نگرانیهای موجود درباره ترکیب جلسات و سهم رسانههای مستقل و مطالبهگر را برطرف کند؟ آیا شورای اطلاعرسانی میتواند تصمیمات شخصی اعمال کند؟ و افرادی که قبلاً عضو شورا و جلسات بودهاند، پس از نقد عملکردی آنان حذف شوند؟! جامعه رسانهای استان بیش از هر چیز به دنبال شفافیت است؛ شفافیت درباره معیارهای انتخاب افراد، نحوه دعوت رسانهها و سازوکار حضور فعالان رسانهای در نشستهایی که قرار است نماینده صدای رسانههای استان باشند.
پرسش دیگر به استدلال مطرحشده درباره شرایط جنگی و امنیتی بازمیگردد. در جوابیه آمده که شرایط کشور و منطقه، امکان برگزاری منظم جلسات را فراهم نمیکرده است.
این در حالی است که دقیقاً در همین دوره زمانی، دهها جلسه، نشست، کارگروه، همایش، برنامه اجرایی و جلسات مدیریتی در استان برگزار شده است. اگر شرایط برای تشکیل بسیاری از جلسات اداری و مدیریتی مهیا بوده، چگونه شورای اطلاعرسانی که باید در خط مقدم مدیریت افکار عمومی و اطلاعرسانی بحران قرار داشته باشد، به حاشیه رفته است؟
اتفاقاً در شرایط بحرانی، نقش شورای اطلاعرسانی پررنگتر از همیشه است. فلسفه وجودی چنین شورایی نیز مدیریت هماهنگ اطلاعرسانی در شرایط حساس و بحرانی است، نه فعالیت صرفاً در روزهای عادی و کمچالش.
از سوی دیگر، جوابیه ارسالشده بهجای پاسخگویی به انتقادهای مطرحشده، در بخشهایی تلاش کرده گزارش تسنیم را مصداق تخریب نهادهای رسمی معرفی کند؛ در حالی که نقد عملکرد مدیران و دستگاههای اجرایی ولو ارشاد نه تخریب، بلکه بخشی از وظیفه ذاتی رسانه است. رسانهای که از پرسشگری فاصله بگیرد، عملاً از نقش حرفهای خود فاصله گرفته است.
واقعیت آن است که مسئله امروز صرفاً یک جلسه برگزارشده یا برگزارنشده نیست. آنچه مورد نقد قرار گرفته، نوع نگاه مدیریتی به حوزه رسانه، نحوه تعامل با رسانههای مستقل منتقد و میزان پایبندی به شفافیت و پاسخگویی است؛ موضوعی که نمیتوان با چند سطر جوابیه از کنار آن عبور کرد.
جامعه رسانهای کردستان انتظار دارد بهجای پاسخهای کلی، گزارش شفافی از عملکرد شورای اطلاعرسانی، تعداد جلسات برگزارشده، مصوبات اجراییشده، پشتپرده نحوه انتخاب اعضا و سازوکار دعوت از رسانهها منتشر شود. چنین اقدامی بیش از هر جوابیهای میتواند به تنویر افکار عمومی کمک کند.
نمایندگی خبرگزاری تسنیم در کردستان نیز همانگونه که در گذشته پیگیر مطالبات همه حوزهها از جمله رسانه بوده، این مسیر را همچنان با قوت بیشتر ادامه خواهد داد. نقد عملکرد شورای اطلاعرسانی و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان نه از سر تقابل، بلکه در راستای شفافسازی و دفاع از حقوق جامعه رسانهای، فرهنگ و هنر استان انجام میشود.
شورای اطلاعرسانی در کردستان؛ جلسهای که 11 ماه در بایگانی ماند