صید در آبهای دور و تپش قلب اقتصاد شیلاتی
پهلوگیری اخیر ناوگان صیادی در اسکلههای جاسک و تخلیه دهها تن صید ارزشمند پس از شصت روز تلاش بیوقفه در آبهای بینالمللی، نشاندهنده یک جریان اقتصادی عمیق و حیاتی است.این حضور مستمر در آبهای فراسرزمینی، در واقع بازوی محرک و پنهان اقتصاد دریاپایه به شمار میرود که شریانهای اقتصادی منطقه را زنده و پویا نگه میدارد.
مدیرعامل جامعه صیادی استان هرمزگان با اشاره به بازگشت موفق سه فروند شناور صیادی این استان پس از 60 روز دریانوردی و فعالیت در آبهای آزاد و فراسرزمینی ، گفت: این شناورها در این مدت در مجموع 180 تن ماهی صید کردند.
علی اسلامی رمچاهی با اشاره به اهمیت این میزان صید افزود: بخش قابل توجهی از مواد اولیه مورد نیاز کارخانههای تولید تُن ماهی کشور، بهویژه در استان هرمزگان، از محل همین صیدها تامین میشود و نقش موثری در پایداری زنجیره تامین صنایع شیلاتی دارد.
به گفته وی، استان هرمزگان با برخورداری از حدود 200 فروند شناور استاندارد مجهز به قابلیت صید در آبهای آزاد و فراسرزمینی، سالانه نزدیک به 70 هزار تُن انواع ماهیان را صید و روانه بازار مصرف میکند.
اسلامی رمچاهی با توجه به تلاشهای بیوقفه صیادان هرمزگانی تصریح کرد: در روزهای جنگ تحمیلی و تجاوز ناجوانمردانه رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه کشورمان، صیادان استان با هدف کمک به تامین امنیت غذایی جامعه، فعالیت خود را متوقف نکردند و با وجود مخاطرات احتمالی، همچنان در دریا حضور داشتند.
اهمیت اصلی و راهبردی این نوع از فعالیتهای دریایی، در تغذیه مستمر صنایع پاییندستی و کارخانههای کنسروسازی نهفته است. اکوسیستم محدود آبهای ساحلی به هیچ وجه توان پاسخگویی به نیاز روزافزون صنایع فرآوری آبزیان را ندارد.
در چنین شرایطی، تزریق هزاران تن صید اقیانوسی توسط ناوگان مجهز هرمزگان که سالانه به دهها هزار تن میرسد، مانع از توقف خطوط تولید شده و تداوم کارکرد این صنایع مهم را تضمین میکند. این چرخه تامین مواد اولیه، ستون فقرات پایداری در صنعت شیلات محسوب میشود.
اقتصاد صید فراسرزمینی تنها به تخلیه و فروش ماهی در اسکله ختم نمیشود، بلکه محرک یک زنجیره ارزش طولانی و پیچیده است. فعالیت صدها فروند شناور استاندارد در این خطه، شبکهای گسترده از خدمات جانبی را به حرکت درمیآورد.
از کارگاههای تعمیرات و نگهداری شناورها گرفته تا تامین سوخت، لجستیک بندری، حملونقل جادهای و شبکههای مویرگی توزیع، همگی وابستگی مستقیمی به این صیدها دارند. نتیجه این تحرک اقتصادی، ایجاد گردش مالی خیرهکننده و تثبیت هزاران شغل پایدار برای جوامع محلی است که تابآوری اقتصادی منطقه را به شدت ارتقا میدهد.
از منظر توسعه پایدار نیز حرکت به سمت آبهای آزاد یک استراتژی هوشمندانه و کاملا ضروری است. با سوق دادن تمرکز ناوگان صیادی صنعتی به سمت اقیانوسها، فشار مضاعف از روی ذخایر ارزشمند آبزیان در خلیج فارس و دریای عمان برداشته میشود.
این رویکرد به اکوسیستمهای شکننده داخلی فرصت تنفس و بازسازی طبیعی میدهد، در حالی که همزمان جریان ورود پروتئین دریایی باکیفیت به سبد خانوار ایرانی دچار اختلال نخواهد شد و امنیت غذایی جامعه در بالاترین سطح ممکن حفظ میشود.
در نهایت باید پذیرفت که صید در آبهای دوردست دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت اقتصادی و مزیتی رقابتی در عرصه جهانی است. حضور بیوقفه صیادان هرمزگانی در دل اقیانوسها، حتی در دشوارترین شرایط، نشاندهنده ظرفیت عظیم این بخش است.
تداوم حمایتهای زیرساختی و نوسازی این ناوگان میتواند علاوه بر تامین نیازهای داخلی، ظرفیتهای صادراتی محصولات فرآوریشده را به شدت افزایش داده و جایگاه اقتصاد شیلاتی ایران را در منطقه تثبیت کند.