به استواری «دماوند»؛ خون شهدا، پیوند جاودانه کردستان با انقلاب
هشت فروند هواپیمای رژیم بعث عراق وارد حریم هوایی بانه شدند و در 10 نقطه شهر، بارانی از بمب و راکت فرو ریختند. تمرکز اصلی بمباران، همان تجمع مردمی بود که با زبان روزه، اللهاکبر گویان به یاد شهدای 21 سال پیش ایستاده بودند. در چند ثانیه، 605 انسان بیگناه به شهادت رسیدند و صدها نفر مجروح شدند.
قطعات بدن شهدا از درختان آویزان بود. اجساد متلاشی شده در خیابانها پراکنده بود. گودالها پر از اعضای جدا شده بود. جنازه یک مادر باردار، نوزاد و پدر و مادرش زیر آوار مانده بودند. شهیدی که دستفروشی از تهران بود و برای تأمین نان خانواده به بانه آمده بود، همراه با کالایش سوخت. همه این خونهای پاک، تنها ذرهای کوچک از اوج وفاداری این مردم مظلوم به این آب و خاک بود.
امام شهیدمان در سفر تاریخی خود به کردستان در اردیبهشت 1388، یاد و خاطره این شهیدان را گرامی داشتند. ایشان که در یکی از سفرهای گذشته شان به این دیار با «حاجی مجیدخان» پدر شهیدان قادرخانزاده دیدار کرده بودند؛ پدری که شش پسرش در راه اسلام و انقلاب به شهادت رسیده بودند و 15 نفر از اعضای خانوادهاش در همان روز 15 خرداد 1363 شهید شدند؛ در این باره فرمودند: «با پدری صحبت کردم که 6 پسرش در راه اسلام و انقلاب به شهادت رسیده بود ولی روحیهاش مانند دماوند بود.»
این تعبیر – «روحیه دماوند» – خلاصهای از روحیه مردم کردستان است؛ استوار، مقاوم، سربلند و تسلیمناپذیر.
بانه در طول هشت سال دفاع مقدس، 72 بار بمباران شد. اما مردمش هر بار برخاستند و ایستادند. امروز و پس از جنگ تحمیلی سوم، باز هم همان بانه است؛ همان مردم، همان روحیه.
مادران و پدرانی که در 15 خرداد 1363 فرزندان خود را در خون غلتیدند، در جنگ تحمیلی سوم نسل دوم را با همان پیام روانه میدان کردند و با عمل خود گفتند «ایران خط قرمز ماست». دشمن، فرقی نمیکند صدام باشد یا آمریکا و اسرائیل، هر بار با همان تصور خام به سراغ این ملت میآید و میگویند «بمب میزنیم تا تسلیم شوند» اما هر بار با ناکامی روبرو شده است.
مردم ایران و همشهریان عزیزم در کردستان با شهادت بیگانه نیستند. خون شهدا نه تنها آنها را نمیترساند بلکه مصممترشان میکند. فرهنگ شهادت، روحیه مقاومت و ایستادگی را در جامعه زنده نگه داشته و عامل اصلی بازدارندگی جمهوری اسلامی در برابر دشمنان بوده است.
شهدای 15 خرداد بانه، بخشی از تاریخ پرافتخار ایران عزیز ما هستند. آنها ثابت کردند که خون مردم کردستان با آرمانهای انقلاب اسلامی عجین شده است و هیچ دشمنی نمیتواند با همه بمبهای جهان، این پیوند الهی را بشکند.
بانه – شهری که در 15 خرداد 1363 شاهد یکی از بزرگترین فجایع انسانی دوران دفاع مقدس بود – امروز نماد ایستادگی و مقاومت است. 605 شهید آن روز، 72 بار بمباران، خانوادههایی که 5 تا 6 عضو خود را در یک روز از دست دادند، همه و همه گواه این حقیقت است که مردم کردستان و مردم ایران در برابر ظلم و تجاوز، هرگز تسلیم نمیشوند.
یادشان گرامی، راهشان پر رهرو، و خونشان همیشه جوشنده.«اِنَّ اللّهَ اشْتَری مِنَ الْمُؤْمِنینَ اَنْفُسَهُمْ وَ اَمْوالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ.»سالگرد شهدای بمباران 15 خرداد بانه گرامی باد.
از بزرگداشت قیام تا باران بمب؛ روایت خونین 15 خرداد بانه+تصویر