شب دهم سوگواره ملی تعزیه ده‌زیار؛ روایت وفاداری علمدار کربلا

به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از کرمان، دهمین شب از سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه ده‌زیار، شبی متفاوت و سرشار از احساس، معرفت و دلدادگی به خاندان عصمت و طهارت(ع) بود؛ شبی که میدان تعزیه‌خوانی مسجد مقدس حضرت جوادالائمه(ع) بار دیگر مملو از جمعیتی شد که از نقاط مختلف استان کرمان و حتی استان‌های دیگر کشور خود را به روستای ده‌زیار رسانده بودند تا پای روایت جانسوز شهادت حضرت عباس بن علی(ع)، علمدار و سقای دشت کربلا بنشینند.

در ادامه شب‌های پرفروغ سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه ده‌زیار، این بار نوبت به مجلس تعزیه شهادت حضرت عباس علیه‌السلام رسید؛ شخصیتی که نامش در فرهنگ شیعه با وفاداری، ایثار، بصیرت، جوانمردی و ولایت‌مداری گره خورده است.

از ساعات ابتدایی شب، جمعیت مشتاق و عزادار وارد میدان تعزیه می‌شدند. بسیاری از خانواده‌ها به همراه فرزندان خود آمده بودند. برخی از شهرهای دور و نزدیک استان کرمان و تعدادی نیز از دیگر استان‌های کشور راهی ده‌زیار شده بودند تا در این مجلس معنوی حضور یابند.

در میان نخل‌های برافراشته میدان، پرچم‌های در اهتزاز و فضای معنوی حاکم بر سوگواره، تعزیه شهادت حضرت عباس(ع) حال و هوایی دیگر داشت. گویی همه چشم‌ها در انتظار روایت آخرین مأموریت سقای کربلا بود؛ آن لحظه‌ای که عباس(ع) برای رساندن آب به خیمه‌های تشنه اهل‌بیت(ع) راهی فرات شد.

روایتی از وفاداری تا آخرین نفس

مجلس تعزیه با اجرای جمعی از اساتید برجسته تعزیه ایران برگزار شد و از همان نخستین لحظات، حاضران را با خود به صحرای کربلا برد.

صحنه‌های وداع حضرت عباس(ع) با امام حسین(ع)، گفت‌وگوهای جانسوز میان دو برادر، درخواست کودکان تشنه برای آب و حرکت علمدار کربلا به سوی فرات، از بخش‌هایی بود که فضای میدان را تحت تأثیر قرار داد.

اما اوج تأثر و اندوه حاضران، به لحظاتی بازمی‌گشت که مشک آب پاره شد، دستان علمدار از پیکرش جدا شد و سقای کربلا در میان میدان نبرد به زمین افتاد.

در آن لحظات، صدای گریه بسیاری از حاضران در فضای میدان شنیده می‌شد. پیر و جوان، زن و مرد، همه با روایت مصیبت عباس(ع) همراه شده بودند.

شاید راز این تأثیرگذاری در آن باشد که حضرت عباس(ع) تنها یک قهرمان تاریخی نیست؛ او نماد وفاداری و استقامت در راه حق است. شخصیتی که در سخت‌ترین شرایط، نه عهد خود را شکست و نه از مسیر ولایت فاصله گرفت.

عباس(ع)؛ نماد بصیرت و ولایت‌مداری

آنچه شخصیت حضرت عباس(ع) را از بسیاری از چهره‌های تاریخ متمایز می‌کند، تنها شجاعت و رشادت او نیست؛ بلکه بصیرتی است که پشت این شجاعت قرار دارد.

در روز عاشورا افراد زیادی در دو سوی میدان حضور داشتند؛ برخی حق را شناختند و در کنار امام حسین(ع) ایستادند و برخی دیگر با وجود مشاهده حقیقت، راه دیگری را انتخاب کردند.

حضرت عباس(ع) در اوج این فتنه تاریخی، نماد شناخت درست مسیر حق بود. او هیچ‌گاه میان حقیقت و مصلحت‌های زودگذر دنیوی تردید نکرد و تا آخرین لحظه در کنار امام زمان خویش ایستاد و شاید به همین دلیل است که پس از گذشت قرن‌ها، نام عباس(ع) همچنان با وفاداری شناخته می‌شود.

تعزیه شهادت حضرت عباس(ع) تنها روایت یک حادثه تاریخی نیست؛ بلکه بازخوانی یک درس بزرگ برای همه نسل‌هاست.

امروز نیز جوامع انسانی بیش از هر زمان دیگری به انسان‌هایی نیاز دارند که در لحظات حساس، راه حق را تشخیص دهند و در دفاع از آن استوار بمانند.

تاریخ نشان داده است که بسیاری از بحران‌ها نه به دلیل کمبود امکانات، بلکه به دلیل کمبود بصیرت و وفاداری شکل می‌گیرند.

حضرت عباس(ع) به ما می‌آموزد که وفاداری تنها در شعار معنا پیدا نمی‌کند؛ وفاداری زمانی ارزشمند است که انسان در میدان امتحان، پای عهد و باور خود بایستد.

تجلیل از اسطوره تعزیه ایران

یکی دیگر از بخش‌های مهم مراسم شب دهم سوگواره، تجلیل از استاد اسماعیل محمدی، اسطوره تعزیه ایران بود؛ این آیین که با حضور مسئولان فرهنگی استان، هنرمندان و پیشکسوتان تعزیه برگزار شد، به پاس یک عمر خدمت خالصانه این هنرمند برجسته در مسیر ترویج فرهنگ عاشورا و هنر تعزیه انجام گرفت.

استاد محمدی که دهه‌های متمادی از عمر خود را در میدان‌های تعزیه سپری کرده است، برای بسیاری از علاقه‌مندان این هنر آیینی، نماد اخلاص، ماندگاری و خدمت به دستگاه سیدالشهدا(ع) به شمار می‌رود.

سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه ده‌زیار در حالی به شب‌های پایانی خود نزدیک می‌شود که هر شب بر تعداد حاضران افزوده می‌شود.

اجرای مجالس مختلفی از واقعه عاشورا، حضور گروه‌های برجسته تعزیه از سراسر کشور، مشارکت گسترده مردم، حضور پررنگ کودکان و نوجوانان و استقبال کم‌نظیر علاقه‌مندان، نشان داده است که ده‌زیار امروز به یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های تعزیه کشور تبدیل شده است.

شب دهم سوگواره ملی تعزیه ده‌زیار، تنها شب روایت شهادت حضرت عباس(ع) نبود؛ شبی بود برای بازخوانی مفاهیمی که جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد؛ وفاداری، بصیرت، ایثار و ایستادگی در کنار حقیقت.

علمدار کربلا در عاشورا به شهادت رسید، اما پیام او همچنان زنده است؛ پیامی که هر سال در میدان‌های تعزیه تکرار می‌شود و به نسل‌های جدید یادآوری می‌کند که در لحظات سرنوشت‌ساز زندگی، باید حق را شناخت، به آن وفادار ماند و برای دفاع از آن از هیچ فداکاری دریغ نکرد.