بیانیه نویسی فوتبال ایران؛ از جام جهانی تا تحریمهای آمریکا
عدم صدور ویزا برای مقامات و دستاندرکاران فوتبال ایران جهت حضور در کشور میزبان جام جهانی، انتقادات گستردهای را نسبت به رویکرد فدراسیون فوتبال و نحوه مدیریت آن در روابط بینالمللی به دنبال داشته است. این اتفاق در حالی رخ میدهد که پیش از این، بسیاری نسبت به حضور در این رقابتها با وجود احتمال چنین محدودیتهایی هشدار داده بودند.
مسائل فنی و فوتبالی، کمترین دستاورد حضور در جام جهانی برای فوتبال ایران تلقی میشد و تمرکز اصلی بر روی پررنگتر کردن کارنامه مدیران و همچنین منافع مالی حاصل از پاداش ۱۱ میلیون دلاری فیفا بود. حال با عدم صدور ویزا، این پرسش مطرح میشود که پاداش مذکور به چه کسی و چگونه تعلق خواهد گرفت، آن هم در شرایطی که پیش از این، مسئولان فدراسیون با استناد به تحریمها، امکان دریافت مطالبات از فیفا و AFC را با چالش مواجه میدانستند.
عدم امکان حضور در کنگرههای مدیریتی که همزمان با جام جهانی برگزار میشود، به معنای محدود شدن بهروزرسانی دانش و تجربیات مدیران فوتبال ایران به سطح اطلاعات جام جهانی ۲۰۲۲ قطر خواهد بود. تمامی امیدها در این مدت به روابط شخصی مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، با جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، بسته بود. اما ظاهراً این رفاقتها نتوانسته مانع از اجرای سیاستهای کشور میزبان شود.
حالا که رئیس فیفا، علیرغم ادعای همراهی و حمایت از فوتبال ایران، نتوانسته مشکل صدور ویزا را برای کاروان ایران حل کند، این سوال پیش میآید که چه تضمینی برای حل مشکلات آینده وجود خواهد داشت. این رویداد نشان میدهد که اتکا به روابط شخصی در عرصه بینالمللی، بدون در نظر گرفتن منافع ملی و ملاحظات سیاسی، میتواند به نتایج غیرقابل پیشبینی و زیانباری منجر شود.
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، این شرایط، فوتبال ایران را در موقعیتی قرار داده که بیش از هر زمان دیگری نیاز به بازنگری در رویکردهای مدیریتی و دیپلماسی ورزشی خود دارد تا از تکرار چنین اتفاقاتی در آینده جلوگیری شود.