یادداشت| چرا مسیحیان از مباهله با پیامبر(ص) منصرف شدند؟

خبرگزاری تسنیم، یادداشت؛ مجتبی لشکربلوکی، مدرس دانشگاه| رسالت حضرت پیامبر اسلام(ص) فقط مخصوص به مشرکان مکه نبود بلکه وظیفه هدایت ابناء بشر را داشت که یکی از آنها مسیحی‌های منطقه نَجران بودند.

آنان در مدینه حضور داشتند و به مباحثه با پیامبر پرداختند، اما از روى لجاجت و عناد سخن پیامبر(ص) را درباره یگانگى آفریدگار و شخصیت حضرت عیسی(ع) نپذیرفتند.

خداوند به پیامبر(ص) دستور داد که آنان را براى نفرین ضد یکدیگر بخواند و هر دو گروه در برابر هم بایستند و از خدا بخواهند که هر کسی در این موضوع دروغ‌گوست، خداوند بر او غضب کند.

رسول خدا(ص) در صبح روز مقرر آمد؛ در حالى که امام حسین(ع) را در آغوش داشت و دست امام حسن مجتبی(ع) را گرفته بود و حضرت فاطمه(ع) و امام على(ع) پشت سر آن حضرت حرکت مى‌کردند، آن حضرت به آن‌ها گفت: وقتى من دعا کردم، شما آمین بگویید.

وقتى بزرگ مسیحیان چنین دید، خطاب به همراهانش گفت: “اى گروه نصارا! همانا صورت‌هایى را مى‌بینم که اگر از خدا بخواهند کوه را از جاى بَرکَند، مى‌کَنَد. مباهله نکنید که نابود مى‌شوید!”؛ آنگاه آنان تسلیم پیامبر شدند و به پرداخت جزیه گردن نهادند.

پیام‌های مباهله: مباهله، نشان دهنده دغدغه دعوت به حق است. استمداد از غیب بعد از به‌کارگیری توانایی‌های عادی است. نوه دختری، همچون نوه پسری و فرزند خود انسان است. در اسلام زن و مرد دوشادوش هم و کنار یکدیگر هستند. برای ایمان، پیامبر و مؤمنان حاضرند حتی نزدیک‌ترین بستگانش را در معرض خطر قرار دهند، آخرین برگ برنده شخص مؤمن دعاست، اگر مقابل دشمن محکم بایستیم، دشمن عقب‌نشینی می‌کند.

رهبر شهید انقلاب اسلامی فرمودند: “روز مباهله، روزی است که پیامبر مکرم اسلام، عزیزترین عناصر انسانی خود را به صحنه می‌آورد.”