کنگو پس از ۵۲ سال به جام جهانی بازگشت؛ جشن بزرگ در هیوستون
جمهوری دموکراتیک کنگو پس از وقفهای طولانی، سرانجام به جام جهانی فوتبال راه یافت؛ حضوری که برای مردم این کشور، ارزشی فراتر از کسب موفقیتهای ورزشی دارد و نمادی از غرور و ایستادگی محسوب میشود. ورود کاروان جمهوری دموکراتیک کنگو به آمریکا، پس از ۵۲ سال دوری از بزرگترین صحنه فوتبال جهان، لحظهای خاص و به یادماندنی بود.
بازیکنان تیم ملی کنگو روز پنجشنبه با ظاهری آراسته و الهامگرفته از فرهنگ مد «لا ساپ»، وارد فرودگاه جورج بوش هیوستون شدند. استقبال گرم داوطلبان محلی، دلگرمی ویژهای به اعضای تیم بخشید. هرچند شیوع بیماری ابولا و محدودیتهای قرنطینه، روند آمادهسازی تیم را تحت تأثیر قرار داد، اما کنگوییها با وجود سپری کردن دورهای ایزوله در بلژیک و لغو برخی دیدارهای دوستانه، با روحیهای بالا وارد خاک آمریکا شدند.
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، تیم جمهوری دموکراتیک کنگو تا پایان حضورش در مسابقات در هیوستون مستقر خواهد بود و تمرینات خود را در ورزشگاه سابرکتس پیگیری میکند. اولین چالش بزرگ کنگو، مصاف با تیم قدرتمند پرتغال و کریستیانو رونالدو در روز چهارشنبه است؛ دیداری که به اعتقاد بسیاری، یکی از دشوارترین بازیهای ممکن برای آغاز مجدد حضور در جام جهانی به شمار میرود. با این حال، اهمیت حضور در این رقابتها برای مردم کنگو، فراتر از نام و اعتبار حریفان است.
جاناتان، یکی از هواداران کنگویی در هیوستون، شور و هیجان خود را از رسیدن به این روز ابراز کرد و گفت: «خیلیها سالهای زیادی منتظر این لحظه بودند، اما ما تسلیم نشدیم. حالا زمان ما فرا رسیده است.» او یکی از حدود ۷۰ عضو جامعه مهاجران کنگویی مقیم هیوستون بود که برای تماشای تمرین تیم دعوت شده بودند. در کنار آنها، کودکان محلی نیز حضور داشتند و با بازیکنان عکس یادگاری گرفتند. کاپینگا ایوت نگاندو، سفیر جمهوری دموکراتیک کنگو در ایالات متحده نیز در مراسم استقبال از تیم حضور داشت.
سباستین دزابره، سرمربی فرانسوی تیم کنگو، در خصوص تأثیر اختلالات در برنامه آمادهسازی تیم اظهار داشت: «ما باید خودمان را با شرایط وفق دهیم. روی کارمان تمرکز کردهایم و حرفهای هستیم؛ گاهی مسیر آسان نیست، اما این موضوع برای ما مشکل محسوب نمیشود.»
در جریان تمرینات، سدریک باکامبو، مهاجم باتجربه تیم، مورد تشویق ویژه هواداران قرار گرفت. این بازیکن ۳۵ ساله که بارها تا آستانه صعود به جام جهانی پیش رفته بود، اکنون شانس حضور در این رقابتها را یافته است. جمعیت مهاجران کنگویی در هیوستون، تخمین زده میشود حدود ۱۰ هزار نفر باشند که با وجود قیمت بالای بلیتها، تلاش میکنند تا از نزدیک شاهد مسابقات تیم ملی کشورشان باشند.
دزابره ابراز امیدواری کرد که تیمش بتواند برای هواداران و میلیونها نفر در داخل کشور که امکان سفر یا تحمل شرایط قرنطینه را ندارند، افتخارآفرینی کند. او تأکید کرد: «ما بهشدت تحت تأثیر شرایط موجود قرار گرفتهایم و همین مسئله انگیزهای مضاعف به ما میدهد تا در زمین مسابقه بجنگیم.»
در صورت کسب نتایج مطلوب مقابل تیمهایی چون کلمبیا یا ازبکستان، کنگو شانس بالایی برای صعود از گروه K خواهد داشت و حتی ممکن است در مرحله یکشانزدهم نهایی به مصاف تیم ملی انگلیس برود. دزابره معتقد است قهرمانی یک تیم آفریقایی در جام جهانی، تنها مسئله زمان است.
اگرچه قهرمانی کنگو در این دوره از رقابتها، یکی از بزرگترین شگفتیهای تاریخ فوتبال خواهد بود، اما این تیم با بازیکنانی چون اکسل توانزبه، آرون وانبیساکا و شنسل ممبا، حریف آسانی برای هیچ تیمی نیست. کنگوییها امیدوارند سرنوشت تلخ حضورشان در جام جهانی ۱۹۷۴، که با تفاضل گل منفی ۱۴ همراه بود، تکرار نشود.
دزابره با ابراز خوشحالی از بازگشت کشورش به جام جهانی پس از ۵۲ سال، گفت: «آمادهسازی خوبی داشتهایم و حالا میخواهیم نماینده شایستهای برای کشورمان در این گروه باشیم.» در پایان تمرین، هواداران با شعار «مبُته» (خوش آمدید) از تیم استقبال کردند. جاناتان با ابراز ایمان عمیق و مقاومت مردم کنگو، تأکید کرد: «ما مقاوم هستیم و ایمان عمیقی داریم.»
بازگشت جمهوری دموکراتیک کنگو به جام جهانی، علاوه بر امید و استقامت، با ظاهری شیک، شخصیتی منحصر به فرد و اعتماد به نفسی بالا همراه بوده است.