آرژانتین؛ نبرد با تاریخ و مصدومیت‌ها برای تکرار قهرمانی جهان

آرژانتین برای دفاع از عنوان قهرمانی خود در جام جهانی با چالش‌های تاریخی و مصدومیت‌های نگران‌کننده روبروست، اما این نسل با ذهنیت برنده و کاهش وابستگی به مسی، همچنان مدعی اصلی محسوب می‌شود.

آرژانتین در حالی قدم به مسیر دفاع از عنوان قهرمانی خود در جام جهانی ۲۰۲۶ می‌گذارد که آمار تاریخی، مصدومیت‌های اخیر و چالش‌های دفاعی، تردیدهایی جدی درباره تکرار موفقیت سال ۲۰۲۲ قطر ایجاد کرده است. تاریخ چندان به سود مدافعان عنوان قهرمانی نیست؛ تنها ایتالیا (۱۹۳۴ و ۱۹۳۸) و برزیل (۱۹۵۸ و ۱۹۶۲) موفق به دفاع از جام جهانی شده‌اند، اما هر دو بار قهرمانی در قاره خودشان رقم خورد. هیچ تیمی تاکنون نتوانسته در جام جهانی‌ای که تا این اندازه دور از خانه برگزار شده، عنوان قهرمانی خود را حفظ کند. این بدان معناست که آرژانتین علاوه بر رقبا، باید با خود تاریخ نیز مبارزه کند. با این حال، آلبی‌سلسته بدون شک یکی از مدعیان اصلی جام جهانی ۲۰۲۶ محسوب می‌شود؛ تیمی که از زمان پیروزی به‌یادماندنی مقابل فرانسه در فینال ۲۰۲۲، مسیر موفقیتی را پیموده است.

آرژانتین، مشابه تیم طلایی اسپانیا در دهه پایانی قرن بیستم، موفق به کسب سه جام بزرگ به صورت متوالی شده است: کوپا آمریکا ۲۰۲۱، جام جهانی ۲۰۲۲ و کوپا آمریکا ۲۰۲۴. این دستاورد در حالی به دست آمده که پیش از این دوران طلایی، آخرین قهرمانی بزرگ آرژانتین به کوپا آمریکای ۱۹۹۳ بازمی‌گشت. پیروزی حالا به بخشی از هویت این نسل تبدیل شده است؛ بازیکنان نه‌تنها به بردن عادت کرده‌اند، بلکه در طول رقابت‌های مقدماتی جام جهانی در آمریکای جنوبی نیز بارها این ذهنیت برنده را به نمایش گذاشتند. هرچند صعود از منطقه آمریکای جنوبی روی کاغذ آسان به نظر می‌رسد، اما واقعیت، دشواری بالای این رقابت‌هاست. با این وجود، آرژانتین با اقتدار در صدر جدول ایستاد و با اختلاف ۹ امتیاز نسبت به نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده، کار را به پایان رساند. سوال اصلی اینجاست که آیا این تیم توانایی آن را دارد که برخلاف آمارها عمل کند و برای دومین دوره متوالی قهرمان جهان شود؟

یکی از مهم‌ترین عوامل به سود آرژانتین، کاهش وابستگی این تیم به لیونل مسی است؛ ستاره‌ای که در جام جهانی ۲۰۲۶، ۳۹ ساله خواهد بود. اگرچه مسی همچنان بهترین گلزن آرژانتین در مرحله مقدماتی بود، اما آلبی‌سلسته در دیدارهایی که او حضور نداشت نیز عملکردی فوق‌العاده از خود نشان داد. پیروزی ۳ بر صفر مقابل بولیوی، برد ۳ بر صفر برابر شیلی، پیروزی یک بر صفر مقابل اروگوئه و مهم‌تر از همه، برد ۴ بر یک برابر برزیل، از جمله نتایجی بودند که بدون حضور مسی به دست آمدند. نمایش برابر برزیل، حتی به عنوان بهترین عملکرد آرژانتین در دوران هشت ساله مربیگری لیونل اسکالونی نیز ارزیابی شده است. در فینال کوپا آمریکای ۲۰۲۴ برابر کلمبیا نیز برخی معتقد بودند عملکرد آرژانتین پس از مصدومیت و خروج مسی از زمین، بهبود یافت. نیمکت‌نشینی او در برخی مسابقات نیز مشکلی برای تیم ایجاد نکرده است. اهمیت مسی همچنان انکارناپذیر است، اما تفاوت بزرگ اینجاست که او دیگر مجبور نیست به تنهایی بار هجومی تیم را بر دوش بکشد.

خولیان آلوارس، که در آغاز جام جهانی قطر بازیکنی ذخیره بود، حالا به یکی از مؤثرترین مهره‌های آرژانتین تبدیل شده است. دوندگی بی‌وقفه، کیفیت فنی بالا و توانایی بازی در چند پست مختلف، او را به سلاحی مهم برای اسکالونی بدل کرده است. آلوارس می‌تواند در کنار مسی به عنوان مهاجم مرکزی بازی کند یا کمی عقب‌تر قرار بگیرد و در نقشی مشابه مسی ایفای نقش کند. همکاری او با تیاگو آلمادا نیز یکی از امیدوارکننده‌ترین ترکیب‌های تهاجمی حال حاضر آرژانتین به شمار می‌رود. فراتر از مسائل فنی، حضور مسی در رختکن نیز همچنان اهمیت زیادی دارد؛ بازیکنان فعلی تیم ملی آرژانتین بارها از او به عنوان منبع الهام و انگیزه یاد کرده‌اند. رودریگو دی‌پائول، در گفت‌وگو با ESPN، تأکید کرده است که مسی همیشه هدفش پیروزی است و نقشی کلیدی در تیم‌های باشگاهی و ملی‌اش دارد. اسکار روگری، مدافع افسانه‌ای آرژانتین، نیز شباهت‌های زیادی میان مسی و مارادونا می‌بیند و معتقد است او تیم را در مسیر درستی هدایت خواهد کرد.

با وجود تمام نکات مثبت، واقعیت این است که آمار چندان به سود آرژانتین نیست. از سال ۱۹۳۰ تاکنون تنها پنج تیم موفق شده‌اند در دو جام جهانی متوالی به فینال برسند؛ هلند، آرژانتین، فرانسه، ایتالیا و برزیل. با این حال، تنها بخش کوچکی از دوره‌های جام جهانی با دفاع موفق از عنوان قهرمانی همراه بوده است. ماریو کمپس، اسطوره فوتبال آرژانتین، به خوبی می‌داند که دفاع از عنوان قهرمانی چقدر دشوار است؛ پس از فتح جام جهانی ۱۹۷۸، همراه آرژانتین در جام جهانی ۱۹۸۲ حتی نتوانست از مرحله گروهی صعود کند. کمپس معتقد است تیم‌ها حالا آرژانتین را بهتر می‌شناسند و از شیوه بازی‌اش آگاه هستند. یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها، حفظ آمادگی بدنی بازیکنان در فاصله چهار سال است. کمپس می‌گوید: «از نظر فیزیکی شرایط دیگر مثل گذشته نیست، چون سه سال و نیم گذشته است. بازیکنان مسابقات زیادی انجام داده‌اند و دقایق زیادی در زمین بوده‌اند. مصدومیت‌های زیادی وجود داشته و بسیاری از بازیکنان به دلیل خستگی در بهترین شرایط بدنی خود نیستند.» این نگرانی‌ها با نزدیک شدن به آغاز جام جهانی بیشتر شده است؛ چند بازیکن آرژانتین با مشکلات جسمانی وارد اردو شده‌اند. مسی پس از خستگی عضلانی، به اردو پیوست و نیکو پاز نیز به دلیل آسیب‌دیدگی زانو جدا از سایر بازیکنان تمرین می‌کند. با این حال، مسی و پاز در آخرین دیدار تدارکاتی پیش از جام جهانی به میدان رفتند.

بزرگ‌ترین نگرانی‌ها در خط دفاعی قرار دارد؛ جایی که آرژانتین حتی در مسیر قهرمانی قطر نیز بارها دچار مشکل شد. اسکالونی پس از جام جهانی قطر مدافعان جوان متعددی را مورد آزمایش قرار داد، اما هیچ‌کدام نتوانستند او را کاملاً متقاعد کنند. به همین دلیل، آرژانتین تقریباً با همان خط دفاعی قهرمان ۲۰۲۲ وارد جام جهانی جدید خواهد شد؛ خط دفاعی‌ای که حالا با نگرانی‌های تازه‌ای درباره مصدومیت مواجه است. امیلیانو مارتینس (شکستگی انگشت) و کریستین رومرو (مصدومیت زانو) مدتی از میادین دور بوده‌اند. هر دو بازیکن به احتمال زیاد به موقع آماده خواهند شد، اما عدم آمادگی کامل آن‌ها، نگرانی‌های اسکالونی را تشدید خواهد کرد. در کنار آن‌ها، گونسالو مونتیل و ناهوئل مولینا نیز به تازگی از مصدومیت‌های جزئی بازگشته‌اند.

با این وجود، روگری معتقد است مصدومیت‌ها و آمارها نمی‌توانند مانع این نسل شوند. او می‌گوید: «این تیم ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد. ما هم در سال ۱۹۹۰ با تعداد زیادی مصدوم وارد جام جهانی شدیم. شرایط فعلی تیم بسیار شبیه آن دوران است.» تاگلیافیکو نیز دیدگاهی مشابه دارد و معتقد است خاطره قهرمانی جهان ۲۰۲۲، بزرگ‌ترین منبع انگیزه بازیکنان است. او می‌گوید: «وقتی عضو تیمی هستید که بارها به فینال رسیده و جام‌های متعددی کسب کرده است، این سابقه به شما اعتمادبه‌نفس می‌دهد.»

در نهایت، مأموریت اسکالونی ساده نیست. او باید تیمی را هدایت کند که از یک سو جزو مدعیان اصلی قهرمانی محسوب می‌شود و از سوی دیگر، بخش زیادی از شواهد آماری علیه آن است. او همچنین باید راهی برای جبران غیبت آنخل دی‌ماریا پیدا کند. با وجود تمام نگرانی‌ها درباره مصدومیت‌ها، افزایش سن برخی بازیکنان و غیبت چهره‌هایی مانند دی‌ماریا، آرژانتین همچنان توانایی ارائه فوتبالی درخشان را دارد. زمانی که بازی مالکانه این تیم به بهترین شکل اجرا می‌شود، تماشای آن لذت‌بخش است. با این حال، تردیدهای موجود درباره خط دفاعی همچنان سایه‌ای از ابهام بر رویای دفاع از عنوان قهرمانی انداخته است. هفته‌های پیش رو مشخص خواهد کرد که نسل ۲۰۲۶ آرژانتین چگونه در تاریخ ثبت می‌شود؛ نسلی که در آستانه جام جهانی، رویای فتح دوباره جهان و ثبت نام خود در تاریخ فوتبال را در سر می‌پروراند.

©‌ وبانگاه , خبر ورزشی

دکمه بازگشت به بالا