تعظیم ژاپنیها و مقایسه با اخلاقگرایی ایرانی در فوتبال
ارزش حضور در جام جهانی برای تمامی کشورها بر کسی پوشیده نیست و از این فرصت برای معرفی کشور و فرهنگ خود استفاده میکنند. جام جهانی تنها 90 دقیقه مسابقه نیست، بلکه تمرینات، بازیها، اظهارات بازیکنان و مربیان، و اتفاقات حاشیهای نیز در راستای استفاده از این ویترین جهانی اهمیت دارند.
تصویر تعظیم بازیکنان تیم ملی ژاپن به تماشاگران پس از پایان بازی دومشان در جام جهانی، نمونهای از این رفتار حرفهای است. ژاپن با اقتدار حریف خود را شکست داد، اما بازیکنان با فروتنی در مقابل هواداران سر تعظیم فرود آوردند.
این رفتار در حالی است که در تاریخ معاصر ایران، همواره به دنبال الگوبرداری از ژاپن در زمینههای مختلف بودهایم. اما در حوزه صنعت، تکنولوژی، و حتی اخلاق و رفتار، فاصله قابل توجهی با این کشور مشاهده میشود.
تصور کنید تیم ایران در جام جهانی یکی از حریفان خود را با چهار گل شکست دهد. رفتار بازیکنانی چون محبی که پس از زدن گل تساوی مقابل ضعیفترین تیم جام، به شدت به تماشاگران واکنش نشان داد، قابل تامل است. همچنین، انتظار میرود سرمربی ایران در کنفرانس خبری پس از بازی، چه رویکردی در پیش بگیرد؟
در کارنامه دو دهه اخیر، مربیانی چون قلعهنویی، حریف و تیم مقابل را بیش از حد بزرگ جلوه میدهند تا پیروزی خود را توجیه کنند. سپس به تسویه حساب با منتقدان پرداخته و کمبودها را شمرده و ادعا میکنند که با وجود همه مشکلات، کسی قدر زحماتشان را نمیداند.
بازیکنانی که از چنین مربیانی الگو میگیرند، اغلب با وجود قراردادهای میلیاردی و عدم توانایی کافی، بر سر تماشاگران منت گذاشته و مدعی میشوند که از پس هزینههای زندگی برنمیآیند. این بازیکنان که هنوز افتخار چشمگیری در فوتبال کسب نکردهاند، ادعاهای بزرگ دارند و دستمزدهای کلانی دریافت میکنند. در صورت پیروزیهای پرگل در جام جهانی، کنترل این افراد بسیار دشوار خواهد بود.
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ،