ایران؛ هراس از تکرار نسخه بلژیک مقابل مصر/ نیاز به نقشه جدید

تساوی مقابل بلژیک، بدون شک یکی از برجسته‌ترین نتایج سال‌های اخیر تیم ملی ایران به شمار می‌رود. ملی‌پوشان با جنگندگی، تمرکز بالا و سازماندهی دفاعی منسجم، یک امتیاز حیاتی را کسب کردند. اکنون با فاصله گرفتن از هیجان آن بازی، طرح یک پرسش اساسی در دستور کار قرار گرفته است: آیا ایران در مصاف با مصر نیز به همان تاکتیک دفاعی اتخاذ شده برابر بلژیک متوسل خواهد شد؟

تیم ملی ایران در دیدار با بلژیک با چینشی کاملاً دفاعی وارد میدان شد؛ با عقب‌نشینی، بستن فضاهای حریف و دفع توپ، مالکیت و فضای بازی‌سازی را به حریف واگذار کرد. این استراتژی در مقابل بلژیک کارآمد بود، اما یک عامل کلیدی در موفقیت آن نقش داشت: درخشش علیرضا بیرانوند در یکی از بهترین روزهای دوران حرفه‌ای خود.

واقعیت این است که هیچ دروازه‌بانی در سطح جهان نمی‌تواند به طور مداوم، خصوصاً در مقابل تیم‌هایی که پیوسته بر دروازه فشار می‌آورند، عملکردی درخشان همچون یاشین داشته باشد. از سوی دیگر، مصر تا به امروز عملکردی درخشان از خود به نمایش گذاشته و به عنوان بهترین تیم گروه G معرفی شده است. مصری‌ها با ابزارهای متنوع گلزنی، از جمله شوت‌های از راه دور و بهره‌گیری از فضاهای پشت خط دفاعی، توانایی خلق موقعیت دارند. اگر ایران صرفاً به دفاع، دفع توپ و مقاومت اکتفا کند، احتمال رقم خوردن نتیجه‌ای متفاوت نسبت به بازی با بلژیک وجود دارد.

هرچند تساوی مقابل بلژیک ارزشمند بود، اما خطر بزرگتر از شکست، پذیرش این تصور است که می‌توان همان استراتژی را در مقابل تمامی حریفان تکرار کرد. تیم ملی برای رویارویی با مصر، بیش از هر چیز نیازمند طرحی نو است؛ نه صرفاً اتکا به معجزه‌آسای بودن عملکرد بیرانوند.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، عملکرد درخشان بیرانوند در بازی با بلژیک، نباید موجب شود تا تیم ملی بدون برنامه برای رویارویی با مصر وارد میدان شود.