مراقب خرید زمان آمریکا برای اسرائیل باشیم
بر اساس این دیدگاه، ایران میتوانست تا زمان خروج اسرائیل از لبنان، از اهرمهای در اختیار خود از جمله بسته نگه داشتن تنگه هرمز استفاده کند. با این حال، ایران وارد گفتوگوهای ژنو شد، با توقف درگیریها موافقت کرد و تنگه هرمز نیز باز ماند.
در این تحلیل عنوان شده است که نتیجه این روند، بازگشت به همان شرایطی است که در آن آمریکا و رژیم صهیونیستی در حال خریدن زمان هستند و اسرائیل نیز اهداف خود را در لبنان دنبال میکند.
در ادامه این پرسش مطرح میشود که باز یا بسته بودن تنگه هرمز چه تأثیری بر آمریکا و رژیم صهیونیستی دارد و آیا میتوان از آن بهعنوان یک اهرم فشار مؤثر یاد کرد یا خیر.
کارشناس برنامه در این ارزیابی تأکید میکند مهمترین اهرم فشار در معادلات شکلگرفته از ابتدای جنگ، «زمان» بوده است. به اعتقاد مطرحکنندگان این دیدگاه، همانگونه که کارشناسان بارها عنوان کردهاند، طرفی که بتواند مدت بیشتری در میدان دوام بیاورد، چه از منظر نظامی، چه اقتصادی و چه اجتماعی، برنده خواهد بود.
بر همین اساس، عنوان شده است که ایران در این معادله از موقعیت برتر برخوردار بوده، اما در عمل اهرم حداکثری خود را با امتیازهای حداقلی طرف مقابل معاوضه کرده است.
در بخش دیگری از این تحلیل به موضوع آزادسازی داراییهای بلوکهشده ایران اشاره شده و آمده است که با وجود اعلام پیشرفت در این زمینه از سوی مسئولان اقتصادی، هنوز دستاورد ملموسی در اختیار کشور قرار نگرفته است.
در این چارچوب تأکید میشود که پس از مدت طولانی مذاکرات و دستیابی به تفاهمنامه، صرف اعلام پیشرفت نمیتواند افکار عمومی را قانع کند و لازم است منابع مالی آزادشده بهصورت عملی در اختیار کشور قرار گیرد.
.
همچنین به تجربه آزادسازی منابع مالی ایران در قطر و پرونده شش میلیارد دلار داراییهای بلوکهشده اشاره شده و عنوان میشود که این موضوع سالها با پیچیدگیها و مشکلات مختلف همراه بوده است.
بر اساس این تحلیل، در شرایطی که ایران از ابزاری همچون تنگه هرمز برخوردار است، باید ابتدا منابع مالی مورد توافق دریافت و امکان استفاده از آنها فراهم شود و سپس درباره کاهش یا کنار گذاشتن اهرمهای فشار تصمیمگیری صورت گیرد.