چرا گروسی آرام و قرار ندارد؟
سخنگوی وزارت خارجه کشورمان پیش از این تاکید کرده که برنامهای برای بازرسی آژانس از تاسیسات آسیب دیده ایران نداریم. اصرار خاص گروسی مبنی بر بازرسی از نطنز و فردو در حالی صورت میگیرد که اساساً هنوز به واسطه تمرکز تیم مذاکره کننده ایران بر پیششرطهای اجرایی تفاهم اسلام آباد، اساساً بستر و فرصتی برای طرح این موضوع وجود نداشته است. در جریان مذاکرات اخیر در زوریخ نیز رافائل گروسی به دستور کاخ سفید و تروییکای اروپایی به سوئیس سفر کرد تا بلکه تیم مذاکرهکننده ایرانی را در مقابل یک “کار انجام شده” قرار دهد!
هر چند تیر گروسی و حامیانش در زوریخ به سنگ خورد اما اصرار وی مبنی بر بازرسی از اماکن هستهای ایران (خصوصاً نطنز و فردو) بیانگر دستورکاری است که از سوی واشنگتن برای مدیرکل غیرمستقل و وابسته آژانس بین المللی انرژی اتمی ترسیم شده است. گروسی در طول مدت حضور خود در آژانس، نهتنها بهمثابه کاتالیزور، بلکه بهعنوان مهره بازی مستقیم آمریکا و سه کشور اروپایی (آلمان، انگلیس و فرانسه) وارد معادله مذاکرات شده است.
اهرم فشار سیاسی گروسی در تقابل با ایران، برگزاری جلسات متعدد فصلی شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی بوده است. بازی گروسی در زمین دشمنان قسمخورده ایران بهاندازهای محرز بود که از او بهعنوان یکی از اصلیترین متهمان شکلگیری جنگ 12 روزه سال گذشته علیه کشورمان نام برده میشود.
در حال حاضر دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی کشورمان باید مراقب بازی خاص گروسی در مذاکرات باشند. بدون شک اعلام مواضع مکرر وی در خصوص بازرسیها، آن هم در حالی که اساساً گفتوگوها وارد چنین مرحلهای نشده است منبعث از نوعی تاکتیک روانی و نخنما جهت تحت فشار قرار دادن ایران است.
به عبارتی گویاتر، گروسی نقش یک “بازیگر حقوقی” را در بطن “پازل سیاسی غرب” ایفا میکند. او به دستور ترامپ و روبیو موظف است هر چند روز یکبار درخصوص لزوم بازرسیهای آژانس بین المللی انرژی اتمی از اماکن هستهای آسیبدیده ایران سخن بگوید تا روایتگری صحیح تیم مذاکرهکننده ایرانی نسبت به نفی این بازرسی غیرحقوقی را در برهه کنونی زیر سوال ببرد. این همان رمز بیش فعالی و آرام و قرار نداشتن بدترین مدیرکل تاریخ آژانس بین المللی انرژی اتمی است! باید مراقب بازی گروسی بود.