نقد حذف سردار آزمون؛ جای خالی بازیکنی که نمیتوان آن را پر کرد
با حذف تیم ملی از رقابتهای اخیر، فرصت مناسبی برای موشکافی و تحلیل تصمیمات اتخاذ شده توسط کادر فنی، به ویژه در خصوص غیبت مهرههای کلیدی، فراهم شده است. در این میان، حذف سردار آزمون از ترکیب تیم ملی، سوالات و ابهامات بسیاری را در خصوص ارزش و نقش این بازیکن در تیم ملی مطرح کرده است.
در رقابتهایی که تیم ملی امید به صعود داشت، نیاز به بازیکنان گلزن و تاثیرگذار بیش از پیش احساس میشد. سردار آزمون، با توجه به شم گلزنی بالا و توانایی خلق موقعیت از شرایط دشوار، یکی از این مهرههای کلیدی محسوب میشد. بازیکنانی چون آزمون، بیرانوند و طارمی، سه ستون اصلی تیم ملی بودند که حضورشان در هر شرایطی حیاتی تلقی میشد. با این حال، به دلایل نامشخص، آزمون به تیم ملی در رقابتها اضافه نشد و این تصمیم با فلسفهپردازی در مورد ماهیت تیمی فوتبال توجیه شد.
مقایسه جایگاه سردار آزمون با ستارههای جهانی مانند مسی و رونالدو، که نقش تعیینکنندهای در تیمهای خود ایفا میکنند، نشاندهنده ارزش و اهمیت این بازیکن برای فوتبال ایران است. آزمون، همانند این ستارهها، توانایی ایجاد تفاوت در لحظات حساس بازی و گرهگشایی از مشکلات تیم را دارد. نمونه بارز این توانایی، عملکرد او در مسیر رسیدن به جام جهانی ۲۰۲۲ و گلزنی در دقایق پایانی مقابل لبنان بود که منجر به پیروزی تیم ملی شد.
در آن بازی، سردار آزمون با انگیزهای مضاعف، بلافاصله پس از گلزنی، توپ را برای شروع مجدد بازی به مرکز زمین آورد تا بر تمایل خود برای به ثمر رساندن گلهای بعدی و پیروزی تیم تأکید کند. این اتفاق، روحیه تیمی را به شدت افزایش داد و حتی به سرمربی تیم نیز انگیزه و اطمینان بخشید.
بسیاری از گلهای ملی سردار آزمون، که او را در جایگاه دوم برترین گلزنان تاریخ تیم ملی پس از علی دایی قرار داده است، در مسابقات و لحظات سرنوشتساز به ثمر رسیده است؛ لحظاتی که بازیکنان دیگر فرصت داشتند اما موفق به گلزنی نشدند. تجربه دو جام جهانی و آمادگی کنونی آزمون میتوانست کمک شایانی به تیم ملی در رقابتهای اخیر کند، هم از نظر فنی و هم از نظر روانی و ایجاد اعتماد در بین بازیکنان.
در مقایسه، شاهد بودیم که جایگزینی بازیکنانی مانند احمد نوراللهی نیز با موفقیت همراه نبود، و در خصوص سردار آزمون، که هیچ جانشین واقعی برای او در ترکیب تیم ملی وجود نداشت، این غیبت تاثیر عمیقتری بر جای گذاشت. در رقابتهای اخیر، مهاجمان تیم ملی نتوانستند تاثیرگذاری لازم را داشته باشند و گلهای تیم توسط بازیکنانی چون رضاییان و محبی به ثمر رسید. مهدی طارمی نیز به دلیل تنها بودن در خط حمله، نتوانست تمرکز کافی برای زدن ضربه آخر را حفظ کند.
حضور سردار آزمون میتوانست حداقل ۵۰ درصد از تمرکز مدافعان حریف را به خود جلب کند و به طارمی فرصت بیشتری برای حفظ تمرکز و استفاده از موقعیتها بدهد. اگرچه در فوتبال نمیتوان نتایج را صرفاً بر اساس احتمالات و تحلیلهای تئوری پیشبینی کرد، اما اصول و قوانین فوتبال به روشنی نشان میدهند که بازیکنان تفاوتساز مانند سردار آزمون باید همواره در ترکیب تیم حضور داشته باشند. نادیده گرفتن این قوانین، منجر به نتایج ناامیدکننده فعلی شده است.
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، تصمیم به حذف بازیکنانی که قابلیت تغییر روند بازی را دارند، بدون وجود جایگزین مناسب، خطایی است که تبعات سنگینی برای تیم ملی به همراه داشته است.