حماسهای دلدادگی؛ پیوند اشکهای حسینی و خون شهدای کار و تولید+ عکس
دریای بیکران ارادت؛ اینجا جا برای سوزن انداختن نیست
عقربههای ساعت هنوز به زمان آغاز مراسم نرسیده بود که سیل جمعیت روانه مصلای المهدی(عج) بیرجند شد، دلها بهانهگیر کربلا بود و بغضها در گلو گره خورده بود؛ دوازدهمین سال مراسم عزاداری هفتم شهادت امام حسین(ع)، امسال حال و هوایی متفاوت داشت. جمعیت آنقدر پرشکوه و بینظیر بود که نهتنها صحن شبستان مصلی بلکه تمام محوطه بیرون آن نیز مملو از عزادارانی شد که روی زیراندازهای ساده نشسته بودند و چشم به پرچمهای سیاه دوخته بودند.
همزمان با این شکوه در بیرجند، در نقطه دیگری از استان یعنی شهر «درح» نیز دلدادگان حسینی خیمه عزای ارباب را با همین شور و حرارت برپا کرده بودند تا نبض خراسان جنوبی، هماهنگ با تپشهای قلب زینب(س) بزند.
بوی پیراهن یوسف؛ اجلاسیهای برای 162 ستاره بیغروب
اما این مراسم تنها یک عزاداری ساده نبود؛ عطر حضور شهدایی در فضا پیچیده بود که روزگاری در سنگر اقتصاد و تولید، جانشان را فدای استقلال وطن کرده بودند، برگزاری «اجلاسیه 162 شهید کار و تولید» به همت و تلاش خالصانه «منطقه ویژه اقتصادی خراسان جنوبی» به این محفل نورانی هویتی حماسی بخشیده بود. در صفوف نخست، بغض آرام و نگاههای پرغرور خانوادههای معظم شهدای دعوتشده، دل هر بینندهای را میلرزاند، آنها آمده بودند تا نشان دهند راه حسین (ع) چه در میدان نبرد و چه در عرصه کار و تولید، بیرهرو نمیماند.
طنین نوای «دمامزنی» در فضای اجلاسیه؛ تجلی شور و شعور حسینی
در حاشیه این مراسم باشکوه و در فضای معنوی که به یاد شهدای کار و تولید و یاران شهید کربلا برپا شده بود، آیین سنتی و حزنانگیز «دمامزنی» توسط گروهی از خادمان اهل بیت(ع) اجرا شد. طنین نوای دمام در فضای اجلاسیه، حالوهوای کربلایی مراسم را دوچندان کرد و اشک را بر دیدگان شرکتکنندگان، بهویژه خانوادههای معظم شهدا و کارگران حاضر در مراسم جاری ساخت.
این آیین سنتی که نمادی از همبستگی و سوگواری عمیق در فرهنگ عاشورایی است، جلوهای ویژه به دوازدهمین سالگرد عزاداری شب هفتم سیدالشهدا بخشید و شور حسینی را در میان حاضران به اوج رساند.
منبر آگاهی و نوای شیدایی؛ از کلام تا قطرههای اشک
وقتی حجتالاسلام و المسلمین «ماندگاری» بر فراز منبر رفت، سکوت معناداری بر آن دریای جمعیت حاکم شد، کلام او که پیوندی میان عاشورای سال 61 هجری و رسالت امروز شیعیان در عرصههای جهاد و کار بود، بر جان مستمعین نشست، او از مکتبی گفت که در آن، کارگر و مجاهد هر دو در پیشگاه خداوند مقرباند.
پس از این بیداری دلها، نوبت به شعلهور شدن جانها رسید، با آغاز مرثیهسرایی و مداحی «حاج مهدی امینی» گویی درهای آسمان به روی مصلی باز شد و نوای سوزناک او و فریادهای «یا حسین» که از هزاران حنجره در داخل و خارج از مصلی طنینانداز میشد، شانهها را به لرزه درآورد و اشکها را بر گونهها جاری ساخت.
تجلیل از خانوادههای معظم شهدای کار و تولید
در بخش دیگری از این اجلاسیه، با هدف گرامیداشت یاد و خاطره اسطورههای صبر و استقامت، آیین تجلیل از خانوادههای شهدای کار و تولید استان خراسان جنوبی برگزار شد، در این مراسم، با اهدای تمثال شهدا تقدیر و هدایایی به رسم یادبود، از رشادتها و فداکاریهای خانوادههای معزز این شهدا که با تقدیم عزیزان خود در مسیر اعتلای نظام مقدس جمهوری اسلامی و در سنگر تولید، دین خود را به انقلاب ادا کردند، قدردانی به عمل آمد.
این بخش از مراسم که با فضای معنوی خاصی همراه بود، بار دیگر پیوند عمیق میان نسل امروز و فرهنگ ایثار را به نمایش گذاشت و حاضران با ذکر صلوات، یاد و خاطره شهدای جامعه کارگری را گرامی داشتند.
مسیر عاشقی؛ از موکبهای خدمت تا مائدههای بهشتی
در حاشیه این حضور بیبدیل، خادمان حسینی در موکبهای پذیرایی و فرهنگی مشغول خدمترسانی بودند، چای تازهدم روضه که عطر هل و گلابش خستگی را از تن میبرد و پخش شربت جلوهای از جامعه مهدوی را به نمایش گذاشته بودند.
و در انتها، حُسن ختام این شب بهشتی، سفره احسان سیدالشهدا(ع) بود، عطر غذای پربرکت امام حسین(ع) در میان جمعیت پیچید و هزاران نفر از عزاداران، بادستانی پر از تبرک و دلهایی سبکشده از گریه بر سیدجوانان اهلبهشت، راهی خانههایشان شدند؛ در حالی که عهد خود را با آرمانهای عاشورا و شهدای کار و تولید، از نو تازه کرده بودند.