یادداشت/ چرا اتریش و الجزایر به حذف ایران کمک نکردند؟

در پی حذف ایران از رقابت‌ها، برخی رسانه‌ها و فضای مجازی مدعی تبانی اتریش و الجزایر برای حذف تیم ملی شدند. اما واقعیت این است که تیم‌ها در فوتبال حرفه‌ای تنها به دنبال منافع خود هستند.

پس از پایان دیدار جنجالی اتریش و الجزایر و حذف تیم ملی فوتبال ایران، بحث‌ها و اتهام‌زنی‌ها درباره تبانی احتمالی دو تیم برای حذف ایران همچنان در فضای رسانه‌ای و مجازی ادامه دارد. عده‌ای مدعی شدند که نتیجه این مسابقه از قبل مشخص بوده و اتریش و الجزایر برای کنار رفتن ایران با یکدیگر همدست شده‌اند. اما با نگاهی واقع‌بینانه به دنیای فوتبال حرفه‌ای، این فرضیه رنگ می‌بازد.

در فوتبال حرفه‌ای، هیچ تیمی با هدف تعیین سرنوشت رقیب خود به میدان نمی‌رود. اولویت اصلی هر تیم، منافع و اهداف خودش است. در بازی مورد اشاره، الجزایر به دنبال آن بود که در مرحله بعدی با حریفی آسان‌تر روبه‌رو شود و اتریش نیز هدفش بقا در جام جهانی بود. بنابراین، هر دو تیم تصمیماتی اتخاذ کردند که بیشترین سود را برای خودشان به همراه داشت و این امری طبیعی در ورزش حرفه‌ای است.

اگر تیم ملی ایران در موقعیت مشابهی قرار می‌گرفت، آیا حاضر بود برای کمک به کشوری دیگر، شانس صعود خود را به خطر بیندازد؟ پاسخ این سوال تقریباً روشن است. در چنین تورنمنت‌های مهمی، همه تیم‌ها در درجه اول به منافع خود می‌اندیشند و این رویکرد نه عجیب است و نه غیرورزشی.

حتی بررسی دقیق صحنه گل سوم اتریش نیز هیچ نشانه‌ای از تبانی را آشکار نمی‌کند. یک ارسال بلند و دقیق، ضربه سر مهاجمی که تازه از مصدومیت بازگشته بود و تلاش دروازه‌بان الجزایر برای دفع توپ، همگی اتفاقاتی فوتبالی بودند که در نهایت به ثمر رسیدن گل را رقم زدند. اگر دقت ارسال کمی کمتر بود یا ضربه مهاجم دقت لازم را نداشت، ممکن بود نتیجه بازی متفاوت رقم بخورد.

واقعیت تلخ این است که اگر تیم ملی ایران، صعود خود را به هفته پایانی و نتایج سایر تیم‌ها گره نمی‌زد، امروز شاهد چنین بحث‌هایی نبودیم. تیم ملی در مقابل نیوزیلند، ضعیف‌ترین تیم حاضر در مسابقات، فرصت مسلم کسب سه امتیاز را از دست داد و با مدیریت بهتر بازی‌های برابر بلژیک و مصر، می‌توانست بدون نیاز به نتایج دیگر تیم‌ها، راهی مرحله بعد شود.

به جای جستجو برای توطئه‌ها، بهتر است ریشه اصلی ناکامی را در عملکرد خود تیم ملی جستجو کنیم. وقتی سرنوشت یک تیم به نتایج تیم‌های دیگر وابسته می‌شود، طبیعی است که دیگر کنترلی بر آینده خود نخواهد داشت. اتریش و الجزایر هیچ تعهدی نسبت به صعود ایران نداشتند؛ همان‌طور که اگر ایران در موقعیت آن‌ها قرار می‌گرفت، بدون شک منافع خود را در اولویت قرار می‌داد. این واقعیتی است که در رقابت‌های بزرگ فوتبال به کرات دیده می‌شود.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، جستجوی توطئه به جای تحلیل عملکرد تیم ملی، راه به جایی نخواهد برد.

©‌ وبانگاه , خبر ورزشی

دکمه بازگشت به بالا