خاطرات رهبر شهید از انس مستمر شبانه با غزلیات حافظ و توصیهای به شاعران
خاطرات رهبر شهید از تجربه متفاوت اولین منبر در نوجوانی
یکی از خصوصیات برجسته شخصیت فرهنگی رهبر شهید انقلاب اسلامی، انس و علاقه وافر ایشان به شعر و شاعران است. شهید خامنهای (ره) افزون بر اینکه خود شاعری زبده و خوشطبع بودند، با اشعار شاعران نامدار زبان و ادبیات فارسی هم الفتی مدام داشتند و این عادت از سالهای جوانی ایشان آغاز شده بود. امام شهید ایران در اینباره خاطره جالبی را نقل میکنند: «در اواسط طلبگی بهویژه در دوران مشهد، اوقاتی بود که من شبها تا یکی دو غزل از حافظ نمیخواندم نمیخوابیدم. تعجب هم میکنید اما واقعیت است. شبها تا غزل نمیخواندم از حافظ نمیخوابیدم.»
ایشان در ادامه با شعر دیگر شاعران بنام زبان و ادبیات فارسی از جمله سعدی و شعرای مشهور سبک خراسانی و هندی هم مانوس میشوند؛ کما اینکه در اینباره روایت میکنند: «مدتی هم به سعدی خیلی علاقهمند شده بودم؛ مرتب اشعار سعدی را میخواندم. مدتی هم اشعار سبک خراسانی؛ عنصری و فرخی و… را پی گرفتم و با آنها خیلی مانوس شده بودم. بعدها به سبک هندی علاقهمند شدم. اشعار صائب و کلیم را زیر و رو میکردم. این هم یکی از برنامههای غیردرسی و فعالیتهای فوقبرنامه ما بود.»
اما امام شهید انقلاب اسلامی در پاسخ به درخواست توصیه در زمینه مطالعه اشعار نیز نکات درخور توجهی را بیان میفرمایند؛ ازجمله آنکه: «درباره مردم معمولی جامعه من هیچ توصیهای در باب شعرخوانی ندارم، هرکسی برپایه ذوق و علاقه خود اشعار را انتخاب کند. اما برای آنهایی که میخواهند وارد این عرصه شوند و شعر بگویند میتوان توصیههایی داشت. من به آنها توصیه میکنم به خواندن اشعار استوار شعرای سبک خراسانی و نیز سبک هندی؛ نوع اول را به خاطر زبان و نوع دوم را به خاطر مضمون. اگر کسی بخواهد شعر بگوید باید این دو گونه شعر را، این دو رشته شعر را بشناسد و بخواند واِلّا فایدهای ندارد، با خواندن شعر حافظ کسی شاعر نمیشود؛ شعر حافظ و سعدی و این قبیل شعرا کسی را شاعر نمیکند. به عبارت دیگر، شاعر را دارای توان شعری کافی نمیکند.»