انتقاد از عدم استفاده از جوانان در جام جهانی؛ فرصتهای از دست رفته برای بازیکنان ایرانی
جام جهانی به عنوان بزرگترین آوردگاه فوتبالی جهان، همواره فرصتی طلایی برای نمایش تواناییهای بازیکنان جوان و ایجاد سکوی پرتاب برای آینده حرفهای آنها بوده است. این رویداد جهانی با مخاطبان میلیونی خود، پتانسیل دگرگونی شغلی بازیکنان و حتی مربیان را داراست؛ هرچند که سهم بازیکنان به دلیل تعداد بیشتر، قابل توجهتر است.
بسیاری از بازیکنان تنها با یک نمایش درخشان در جام جهانی، متحول شده و مسیر حرفهای متفاوتی را آغاز کردهاند. اگرچه سن و سال در مذاکرات باشگاهی برای بازیکنان مسنتر یک فاکتور محدودکننده محسوب میشود، اما مثالهایی چون ووزینیا، دروازهبان ۴۰ ساله کیپ ورد که مورد توجه اینتر میامی قرار گرفته، نشاندهنده اهمیت درخشش در این سطح است.
در گذشته، جام جهانی همواره سکوی پرتابی برای بازیکنان ایرانی بوده است؛ از علی کریمی و مهدی مهدویکیا گرفته تا بازیکنانی که علیرغم شایستگی، به دلیل عدم فرصت کافی نتوانستند به اهداف بزرگتر دست یابند، مانند رضا شاهرودی که از دست دادن فرصت بازی در برابر یوگوسلاوی، باعث از دست رفتن انتقالش به هامبورگ شد.
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، در همین راستا، در بازی اخیر تیم ملی مصر مقابل آرژانتین، امام عاشور، بازیکن شماره ۸ مصر که پیش از این نیز مورد توجه قرار گرفته بود، با درخشش خود پیشنهاداتی از باشگاههایی چون آستون ویلا و تاتنهام دریافت کرد. این در حالی است که بازیکنان جوان ایرانی از این فرصت به راحتی محروم ماندند، چرا که امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی، جسارت لازم برای همراه کردن جوانان و میدان دادن به آنها را نداشت.
تیم ملی در جام جهانی اخیر متشکل از بازیکنان غالباً بالای ۳۰ سال بود، اما برخلاف انتظار، حتی یکی از این بازیکنان نتوانست به اندازه بازیکنانی چون ووزینیا بدرخشد تا بتواند موقعیت بهتری برای خود و تیمش فراهم کند. تنها نام رامین رضاییان مطرح شده که هنوز تیمی خواهان او نشده است.