خون‌خواهی و فلسفه انتقام در فقه امامیه و حقوق کیفری بین‌المللی

رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس، خون‌خواهی را در فقه شیعه اجرای عدالت و نه انتقام شخصی دانست.
به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از قم، حجت‌الاسلام‌والمسلمین علی نهاوندی، رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس شورای اسلامی در یادداشتی تحت عنوان” خون‌خواهی و فلسفه انتقام در فقه امامیه و حقوق کیفری بین‌المللی نوشت: فقه امامیه و حقوق کیفری بین‌المللی با اصول بنیادینی مانند حرمت تعرض به جان انسان، مسئولیت شخصی مرتکبان، نفی بی‌کیفری، حمایت از قربانیان و ضرورت تحقق عدالت، همگرایی دارند.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین نهاوندی در این یادداشت خاطرنشان کرد: از منظر فقه سیاسی امامیه، قواعد «حفظ نظام»، «دفع افسد به فاسد»، «نفی سبیل» و «ولایت حاکم اسلامی» اقتضا می‌کند که حکومت اسلامی در برابر جنایتکاران جنگی و مرتکبان جنایت علیه بشریت از تمامی ظرفیت‌های مشروع داخلی و بین‌المللی برای تعقیب، محاکمه و اجرای عدالت استفاده کند.

وی ادامه داد: اگر جنایت جنگی متوجه جامعه اسلامی، یا رهبران آن که ستون خیمه نظام اسلامی هستند، و نیز ناظر به امنیت عمومی ملت‌ها قرار گیرد، خون‌خواهی از سطح حق خصوصی فراتر رفته و به قلمرو حقوق عمومی و مصالح امت اسلامی وارد می‌شود.

استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: در این فرض، پیگیری کیفری مرتکبان، وظیفه حکومت اسلامی و نهادهای صالح بین‌المللی است و دیگر در قالب انتقام شخصی قابل تحلیل نیست.

نهاوندی با اشاره به اینکه در نظام معرفتی فقه امامیه، میان «انتقام شخصی» و «خون‌خواهی مشروع» تفاوت است، گفت: آنچه شریعت اسلام تشریع نموده، استیفای حق در چارچوب عدالت، حاکمیت قانون و اقتدار حکومت اسلامی است.

وی تأکید کرد: خون‌خواهی در فقه شیعه پایان دادن به چرخه خشونت از طریق اجرای عدالت، احیای حقوق قربانی، جلوگیری از تکرار جنایت و تثبیت امنیت عمومی است.

رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس به پرداختن به مبانی قرآنی و روایی فلسفه خون‌خواهی به آیات 90 سوره نحل( عدالت)، 178 و 179 سوره بقره( قصاص) و آیه 33 سوره اسراء( ولی دم) استناد کرد و نوشت: در روایات امامیه، فلسفه قصاص و خون‌خواهی بر محورهایی مانند حفظ حرمت جان انسان، حمایت از مظلوم، بازدارندگی اجتماعی و جلوگیری از گسترش فساد و همچنین قواعد بنیادینی مانند قاعده عدالت، قاعده حرمت دم مسلمان، قاعده لاضرر، قاعده حفظ نظام، قاعده احترام نفس انسانی، اصل نفی ظلم و… استوار ساخته است.

استاد حوزه و دانشگاه در ادامه به تشریح خون‌خواهی در جنایات بین‌المللی از جمله “مفهوم خون‌خواهی در عرصه جنایات بین‌المللی”، “خون‌خواهی و جنایت جنگی”، “خون‌خواهی و ترور هدفمند”، “خون‌خواهی و جنایت علیه بشریت”، “خون‌خواهی و نسل‌کشی”، “حق خون‌خواهی و مسئولیت کیفری بین‌المللی” و…پرداخت و اشتراکات و تمایزات فقه امامیه و حقوق بین المللی کیفری را مورد بررسی قرار داد.

نهاوندی گفت: در فقه امامیه نیز جنگ تابع قواعد اخلاقی و شرعی است و قتل زنان، کودکان، سالمندان، اسیران، بیماران و افراد غیرمشارک در جنگ ممنوع است، از منظر حقوق کیفری بین‌المللی نیز این اشخاص بر اساس مواد 25 و 28 اساسنامه رم دارای مسئولیت کیفری فردی و مسئولیت فرماندهی خواهند بود

وی ادامه داد: ترور هدفمند یکی از چالش‌های نوین حقوق بین‌الملل است، اگر این اقدام خارج از میدان نبرد، بدون مجوز قانونی و با نقض اصول ضرورت، تناسب و تفکیک صورت گیرد، می‌تواند در شرایط مختلف مصداق قتل غیرقانونی، جنایت جنگی یا حتی جنایت علیه بشریت باشد.

نهاوندی گفت: از منظر فقه امامیه و بر اساس آیه 33 سوره اسراء، اصل اولیه، حرمت قتل نفس است، و اگر ترور هدفمند منجر به قتل غیرمشروع اشخاص حمایت‌شده شود، حق خون‌خواهی و مطالبه عدالت برای اولیای دم و حکومت اسلامی محفوظ خواهد بود.

وی ادامه داد: از منظر فقه امامیه نیز هر شخص به اندازه مباشرت، تسبیب یا صدور دستور غیرمشروع مسئول است و هیچ مقام سیاسی یا نظامی به دلیل جایگاه خود از مسئولیت شرعی و حقوقی معاف نیست.

وی ادامه داد: دولت اسلامی علاوه بر حمایت از حقوق اولیای دم، وظیفه دارد با بهره‌گیری از ابزارهای مشروع داخلی و بین‌المللی، زمینه تعقیب و مجازات مرتکبان این دسته از جنایات را فراهم سازد.

رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس در ادامه نوشت: در فقه قاعده «حرمه دم المسلم»، قاعده «لاضرر»، قاعده «نفی سبیل»، قاعده «حفظ نظام» و اصل کرامت ذاتی انسان، همگی بر ممنوعیت نابودی جمعی انسان‌ها دلالت دارند.

©‌ وبانگاه، خبرگزاری تسنیم

دکمه بازگشت به بالا