انگلیس در جام جهانی ۲۰۲۶؛ حسرت ۶۰ ساله جام و تعریف متفاوت از موفقیت
حذف دوباره تیم ملی انگلیس در مرحله نیمه نهایی جام جهانی، بار دیگر فوتبالدوستان را به یاد رویکردها و واکنشهای متفاوت نسبت به موفقیت و ناکامی در فوتبال ایران انداخت. این در حالی است که تیم ملی انگلیس، با وجود تاریخچهای پر افتخار، از سال ۱۹۶۶ تاکنون موفق به رسیدن به فینال جام جهانی نشده و این حسرت برای تحقق شعار «جام به خانه برمیگردد» ۶۰ ساله شده است.
بر خلاف برخی ادعاها در فوتبال ایران مبنی بر ساخت مجسمه برای بازیکنان و مربیان، بازیکنان و کادر فنی تیم ملی انگلیس، ضمن ستایش از نبوغ بازیکنانی چون لیونل مسی، اذعان داشتهاند که رسیدن تا پشت درهای موفقیت و قهرمانی و سپس ناکامی، نشاندهنده نیاز به یافتن آخرین قطعه گمشده پازل برای رسیدن به جام است. حرفهای هری کین و سایر ستارههای سهشیر، با کارشناسان و اسطورههای بازنشسته انگلیسی همسو است.
این تفاوت در نگاه و ادعاها میان بازیکنان و مربیان تیم ملی ایران و نظر مردم، کارشناسان و پیشکسوتان، قابل توجه است. به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، این اختلاف دیدگاه، بیش از آنکه ناشی از زاویه دید بازیکنان و مربیان تیم ملی ایران باشد، به برداشت و ترجمه متفاوت کلمه «موفقیت» و «ناکامی» در فرهنگ ورزشی ما بازمیگردد. در حالی که انگلیس، که سابقه حذف در نیمه نهایی جامهای جهانی ۱۹۹۰ و ۲۰۱۸ و همچنین در مراحل یک چهارم نهایی در ادوار مختلف را دارد، سومین ناکامی در نیمه نهایی را نیز یک تجربه برای رسیدن به هدف نهایی تلقی میکند، تعریف موفقیت در ایران، گاه با واقعیت فاصله دارد.
با توجه به اینکه انگلیس پس از سال ۱۹۶۶ هرگز نتوانسته در فینال جام جهانی حضور یابد، با تعریفی که در ایران از موفقیت ارائه میشود، این تیم به هیچ وجه ناکام نیست و حتی برعکس، بازیکنان و کادر فنی آن باید خواستار نصب مجسمههای خود در میادین اصلی لندن میشدند. این در حالی است که تاریخچه حضور انگلیس در جام جهانی، شامل حذفهای متعددی در مراحل کلیدی مانند نیمه نهایی (۱۹۹۰، ۲۰۱۸) و یک چهارم نهایی (۱۹۹۸، ۲۰۰۲) بوده است. این تجربه تکراری از ناکامی در نزدیکی به قهرمانی، برای انگلیسیها انگیزهای برای یافتن راهحل نهایی است، نه دلیلی برای ادعای موفقیت بیقید و شرط.