خوابِ دشمن در استان بوشهر هرگز تعبیر نمی‌شود

به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از بوشهر، استان بوشهر در طول تاریخ 500 ساله خود، تنها یک بندر تجاری نبوده، بلکه همواره «دژِ تسخیرناپذیرِ ایران» در برابر هجوم بیگانگان و متجاوزان بوده است. از زمانی که پای استعمارگران به سواحل خلیج فارس باز شد، مردم این دیار با تکیه بر ایمان قلبی و غیرت ملی، خط مقدم دفاع از کیان ایران اسلامی بوده‌اند. این سابقه درخشان مبارزاتی، امروز به بخشی از هویت و فرهنگ مردم بوشهر تبدیل شده که هیچ تهدیدی، حتی از سوی بزرگترین قدرت‌های نظامی جهان، نمی‌تواند آن را متزلزل کند.

میراثِ رئیسعلی؛ ایستادگی در برابر استعمار پیر

تاریخ بوشهر با نام بزرگانی گره خورده است که در سخت‌ترین شرایط، تسلیم نشدند. «شهید رئیسعلی دلواری»، سردار بزرگ مبارزه با استعمار انگلیس، نماد بارز این ایستادگی است. در روزگاری که انگلیس به عنوان امپراتوری بی‌رقیب، جهان را به استعمار خود درآورده بود، رئیسعلی و یارانش در دلوار ثابت کردند که غیرتِ یک ملت، فراتر از توپ و تفنگ دشمن است. این مبارزه، درسِ بزرگی به تاریخ داد: «بیگانگان در این خاک، هیچ جای پایی نخواهند داشت».

میراث نادر؛ شکست هیمنه استکبار در خلیج فارس

این جریان مبارزه پس از انقلاب اسلامی و با ظهور دشمنی‌های جدید، متوقف نشد. «شهید نادر مهدوی»، سردار شهید مبارزه با آمریکای جنایتکار در خلیج فارس، ادامه دهنده همان راهی بود که رئیسعلی آغاز کرده بود. مهدوی در دهه 60 خورشیدی، در شرایطی که قدرت‌های استکباری مستقیماً امنیت خلیج فارس را تهدید می‌کردند، با نبردی حماسی، هیمنه پوشالی نیروی دریایی آمریکا را در هم شکست. او ثابت کرد که ترس از قدرت نظامی، در قاموس فرزندان بوشهر جایی ندارد.

پیامی برای امروز؛ بوشهر، سدی نفوذناپذیر

امروز که استکبار جهانی به رهبری آمریکا، با ابزارهای مختلف تهدید و تحریم، درصدد شکستن اراده ملت ایران است، مردم بوشهر با اتکا به تجربه 500 ساله خود، هشداری روشن به دشمنان می‌دهند: «این مردم، فرزندان رئیسعلی و همرزمان نادر هستند».

تهدیدات امروز دشمن، در برابر اراده پولادین مردم این استان، بسیار کوچک و ناچیز است. بوشهری‌ها بارها ثابت کرده‌اند که میانِ «امنیت» و «ذلت» انتخاب نخواهند کرد. آنان آموخته‌اند که عزت، بهایی دارد که باید برایش ایستادگی کرد. چه دشمن، انگلیسی استعمارگر باشد و چه آمریکای مستکبر، نتیجه یکی است: بوشهر، گورستان آرزوهای متجاوزان باقی خواهد ماند.

مردم بوشهر با ایمان به وعده الهی، مسیر خود را پیدا کرده‌اند؛ مسیری که با خونِ هزاران شهید امضا شده است. تهدیدات متجاوزان آمریکایی، تنها پیوند مردم این دیار با آرمان‌های انقلاب را مستحکم‌تر می‌کند و به دشمن نشان می‌دهد که این قلعه، هیچ‌گاه فتح‌شدنی نیست.

جنوب؛ میراث غیرت است، نه ابزار شعار

این روزها کسانی ناگهان از «جنوب» سخن می‌گویند که دیروز، نه صدای مردم جنوب را شنیدند، نه رنج مردم ایران را دیدند. آنان امروز با ادعای دفاع از جنوب، خود را دلسوز این دیار نشان می‌دهند؛ اما تاریخ، حافظه‌ای فراموش‌نشدنی دارد و جنوب، سرزمین مردمانی نیست که حقیقت را با هیاهو عوض کنند.

جنوب ایران، هرگز به وکیل و قیمِ تازه رسیده نیاز نداشته است. این سرزمین، از دلوار تا خلیج همیشه فارس، قرن‌هاست که با خون فرزندانش از اسلام، ایران و عزت این ملت پاسداری کرده است. مردمانی که در سخت‌ترین روزهای استعمار، تجاوز و تهدید، بی‌آنکه منتظر تشویق رسانه‌ها یا کف‌زدن مدعیان باشند، به میدان آمدند و مصداق این کلام الهی شدند: «وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ».

جنوب را با نام رئیسعلی دلواری می‌شناسند؛ مردی که در برابر استعمار ایستاد، نه برای شهرت، بلکه برای خدا، وطن و عزت مسلمانان. جنوب را با نام شهید نادر مهدوی می‌شناسند؛ مردی که در دل خلیج فارس، هیمنه قدرت‌های بزرگ را به چالش کشید. جنوب را با مردان بی‌شماری مانند سردار هور سردار دلیر خود تنگسیری بزرگ می‌شناسند که گمنام زیستند و سرافراز شهید شدند.

از همین رو، شگفت‌آور است که امروز برخی، که در برابر رنج‌ها و مشکلات مردم ایران یا در برابر تهدیدات متوجه این سرزمین، یا سکوت کرده‌اند یا تنها نظاره‌گر بوده‌اند، ناگهان خود را سخنگوی جنوب معرفی می‌کنند. دفاع از جنوب، با چند شعار یا چند نوشته به دست نمی‌آید؛ دفاع از جنوب یعنی دفاع از همان ارزش‌هایی که مردم این دیار برای آن هزینه داده‌اند: استقلال، عزت، مقاومت و همبستگی ملی.

مردم جنوب، خود بهتر از هر کس می‌دانند که غیرت، کالایی برای بهره‌برداری سیاسی نیست. آنان هیچ‌گاه میان بوشهر، خوزستان، هرمزگان، سیستان، آذربایجان، خراسان، کردستان یا دیگر نقاط ایران مرزی نکشیده‌اند؛ درد ایران را درد خود دانسته‌اند و هر جا پای عزت این سرزمین در میان بوده، در صف نخست ایستاده‌اند.

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام فرمودند: «کُونُوا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَلِلْمَظْلُومِ عَوْناً»؛ «دشمنِ ستمگر و یاورِ ستمدیده باشید.» معیار، همین است؛ نه اینکه انسان تنها آنجا که با سلیقه یا منفعتش سازگار است، از مظلوم سخن بگوید و در برابر رنج دیگران خاموش بماند.

جنوب، میراث مشترک همه ایرانیان است؛ میراث رئیسعلی‌ها، نادرها و هزاران مرد و زن گمنامی که عزت را با جان خویش معنا کردند. هر کس اگر حقیقتاً مدافع جنوب است، باید پیش از هر چیز، مدافع حقیقت، عدالت، کرامت انسان و عزت همه ایران باشد؛ چرا که جنوب، هرگز خود را جدا از ایران ندانسته و نخواهد دانست.

سلام بر جنوب؛ بر سرزمین غیرت و وفاداری. سلام بر مردمانی که در سخت‌ترین روزها، به جای هیاهو، ایستادگی را برگزیدند و با ایمان به وعده الهی، این حقیقت را در تاریخ ثبت کردند: «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ».

نویسنده: محمود خدری، مدرس دانشگاه